ZİLAN

2.BÖLÜM

ZİLAN

Gözümü açtığımda beyaz tavanla karşılaştım. 'Neredeyim ben?' Zeynep, 'Hastanedeyiz canım. Bayılınca biri bize yardım etti. Allah ondan razı olsun, hemen seni arabaya yerleştirdik. Bizi hastaneye kadar getirdi arabayla. Bekleyecekti galiba ama telefon gelince gitti.

Zeynep:' Sen nasılsın kuzum, iyi misin?'

Zilan: 'Çok kötüyüm, dedem ölmüş, babam ölmüş.' dedim, ağlamaya başladım.

Zeynep: 'Serum bitsin, uçaktan yer ayırttım. Beraber gideceğiz, seni yalnız bırakmam.' Ona sıkı sıkı sarıldım.

Hemşire gelip serumu çıkardı. Doktor da gelip taburcu olabileceğimizi söyledi. Zeynep'le çıktık, önce Zeynep'e uğradık. Kendine küçük bir valiz hazırladı. Sonra da bana uğradık, ben arabada bekledim. Zeynep bana da bir valiz hazırladı ve havalimanına yola çıktık. Uçağımız gece 4.30'daydı. Cenazeye gidiyordum, dedemin cenazesine, bana baba olan Dedeme son görevimi yerine getirmeye gidiyorum…

Uçak indi, biz de valizleri alıp çıktık hava limanından ve bir taksi çevirdik. 'Kılıç Konağına' dedim. Babaannemi aradım ama ulaşamıyorum bir türlü. Konağa varmak üzereyken içime bir sıkıntı çöktü. Hayırdır inşallah. Konağın kapısına vardık, taksiden indim. Ev kalabalıktı. Zeynep elimi tuttu, 'Ben buradayım' diyor. Beraber içeri girdik. Ben yavaş adımlarla salona doğru yürüyorum. Salonda babaannemi gördüm, başı önünde ağlıyordu. 'Babaanne!' 'Kuzummm!' Hemen gidip sarıldım, o da bana sıkı sıkı sarıldı. İkimiz de ağlıyorduk. Sonra yanına oturdum ve başımı onun omzuna yasladım. O arada yengemi gördüm, bana çok sinirli bakıyordu. O da zaten benim okumamı hiç istemedi, bana hep kötü davranırlardı amcamla. Allahtan babaannem ve dedem bana sahip çıktılar.

Akşam oldu, herkes evlerine gidiyordu tek tek. Sonra konağın kapısı açıldı, içeri babam girdi. Birden dondum kaldım.en son sosyal medyada merak edip araştırıp bulmuştum merak etmiştim kardeşlerimi orada bir fotoğraf vardı kızı ve kendisi ile ilk defa içim acımıştı o gün.Simdi konağın kapısından içeri giriyor yanında eşi ve çocukları vardı. Bir an ne yapacağımı bilemedim.

Babam 'Anne' diyerek yanına geldi, elini öpmek istedi ama babaannem öptürmedi. Sonra bana baktı, sanki kim olduğumu anlamaya çalışıyor gibiydi. Gözü bende kalarak eşini ve çocuklarını yanına çağırdı. 'Eşim Zehra, oğlum Boran, kızım Helin' dedi sertçe yutkundum. Babaannemde bana dönüp öyle bir baktı ki ben ne yapacağımı bilemedim. 'Bende tanıştırayım, Zilan kızım' dedi. Babamın gözü fal taşı gibi açıldı. Beni burada görmeyi beklemiyordu. Herkes aileme sırt çevirip evi terk ettiğimi sanıyordu okul okumak için. Babam birden eşine dönüp 'Kız kardeşim' dedi. Benimle ilgili avludaki herkes şaşırdı. Babaannem öyle bir baktı ki babama, babam bakışlarını kaçırdı. 'Misafir odalarını hazırlayın' dedi babaannem. 'Zilan'ın olduğu üçüncü teras kattaki odalarda kimse kalmayacak' dedi. Misafir katını ayarlayın dediğinde babaannem babam öyle bir baktık gözüne babaannenim üzüldüğünü gördüm.