Ankara’nın bozkırında yeşeren o kırılgan huzur, Cebeci’nin gri sokaklarına çöken erken bir kasım akşamında paramparça oldu. Nehir’in fakülte kütüphanesindeki mesaisi bitmiş, hava henüz kararmışken elindeki kalın ders notlarıyla durağa doğru yürümeye başlamıştı. Sol bacağındaki o tanıdık sızı, soğuk rüzgarın kemiklerine işlemesiyle iyice artmış, adımlarını aksatarak atmasına sebep oluyordu. Ancak içindeki o huzurlu öğrenci hevesi, yolunu aydınlatmaya yetiyordu. Tam ana caddenin tenhalaştığı, eski binaların arasından süzülen cılız sokak lambasının altındaki köşeyi döneceği sırada, yol kenarında duran brandalı, çamur kaplı köhne bir kamyonetin kapıları aniden savrularak açıldı.
Kamyonetin içinden fırlayan üç gölge, ne olduğunu anlamasına fırsat kalmadan Nehir’in üzerine çullandı. Nehir’in a
