Papa's Boy [M2M]

Chapter 11

Bigla kong naitulak si Miko. May kalakasan ang aking pwersa ngunit sadyang malakas ito kaya bahagya lamang itong napaatras.

Kitang-kita ko sa kanyang mukha ang pagkadismaya. Ang kanyang mga matang nabalot ng kalungkutan. Nagmistula itong isang batang hindi napagbigyan sa nais nito.

"A-ano bang ginagawa mo?!" Sa wakas ay naisipan kong ibulalas matapos ang ilang segundong katahimikan.

"Ayaw mo ba sa 'kin?" kaagad nitong sagot sa malungkot na tono.

Bakas pa rin sa kanyang mukha ang pagkabigo.

"Miko, naririnig mo ba ang sinasabi mo?" pagpaprangka ko rito. Gulong-gulo pa rin ang isip ko ngunit mas mabuti nang pagsabihan ko ito nang matauhan.

"J-justin, hindi mo ba napapansin? Matagal na kitang gusto. Simula nung magkaisip tayo ikaw na parati ang laman ng utak ko. Ngayon lang ako nagkaroon ng lakas ng loob. Please, tanggapin mo ako, 'Tin. Alam ko namang pareho lang tayo ng nararamdaman, eh."

Bigla itong lumapit sa akin kaya naman ay napaatras ako. Kaagad rin naman s'yang napatigil nang mapansin n'ya iyon.

Gulong-gulo talaga ang isip ko. Hindi ko inaasahang hahantong ang aming pagkakaibigan sa ganito. Sana ay nagbibiro lamang ito ngayon. Ngunit hindi. Seryoso ang mukha nito at bakas ang sinseridad sa bawat salitang binibitawan n'ya.

"Miko, pasensya ka na. Hindi kita kayang pagbigyan. Parang kapatid na kita. Ano bang pumasok d'yan sa kukote mo?! Hindi ako papatol sa 'yo."

"Dahil ba sa Papa mo?" Biglang nabanggit nito na ikinagulat ko.

Napangiti ito nang pilit nang masaksihan ang aking naging reaksyon dahil sa kanyang sinabi.

"A-ano bang pinagsasabi mo?! Ba't mo dinadamay ang Papa ko dito?!" ang naisipan ko na lamang na ikatwiran.

"Nung birthday mo tapos 'di ka pumasok. Pumunta ako dito sa bahay n'yo, 'Tin."

Bigla akong naestatwa sa ibinahagi nito. N-nung b-birthday ko... 'yun 'yung araw na may nangyari sa amin ni Papa.

"Nahuli ko kayo. Umakyat ako rito sa kwarto mo at nakita kong medyo nakaawang ang pinto kaya naisipan kong sumilip. Kitang-kita ko kung paano kayo nagpakasaya. Kung paano mo sinuso ang sarili mong ama. Masakit pero alam kong naging masaya ka nung mga panahong iyon kaya tinanggap ko na lamang."

"M-miko..."

"Justin, pagbigyan mo ako. Mali ang relasyon ninyo ng Papa mo. Nandito ako, 'Tin. Ako na lang."

Ang daming pumapasok sa utak ko ngayon. Bakit hindi n'ya ako pinandidirihan? Itinago nito ang nalalaman tungkol sa amin ni Papa. Hindi n'ya ipinagkalat sa kung kaninuman.

Bigla na lamang akong napaluha.

"P-pasensya ka na, Miko. Ang dumi-dumi ko."

Tuluyan na akong napahagulgol at tinakpan ang aking mukha gamit ang dalawang palad. Diring-diri ako sa sarili ko. Napakasama kong tao.

Kaagad niya naman akong nilapitan at niyakap nang mahigpit.

"Sshh... Tahan na... Naiintindihan naman kita, 'Tin."

"Hindi. Isa akong maruming anak. Ang totoo n'yan, Miko, ay nag-away kami ni Papa dahil sa pagiging makasarili ko. Naging makasarili ako. Hindi ko namalayang nasasaktan ko na pala si Papa dahil sa pesteng pagnanasa ko sa kanya."

"Naiintindihan ko ang nararamdaman mo, 'Tin. Pero..." bigla n'ya akong hinarap. "Alam nating tatlo na maling-mali ang ginagawa ninyo. Sa mata ng batas at ng panginoon, lalong-lalo na sa mata ng lahat ng tao sa mundo."

Bahagya akong napatahan.

"Alam ko. Pero kasalanan ko bang ganito ako, Miko? Kasalanan ko bang nauhaw ako sa sarili kong ama? Kasalanan ko bang nadala ako ng natural na reaksyon ng pagkatao ko?"

"Oo. Makasarili na kung makasarili pero maling-mali ang ginagawa ninyo. Pinalampas ko iyon dahil alam kong masaya ka roon. Pero ngayon ay nagkaroon na ako ng pagkakataon at lakas ng loob na pagsabihan ka."

Nanatili itong nakatitig sa aking mga mata.

"Ibaling mo sa 'kin ang atensyon mo, 'Tin. Kalimutan mo ang iyong ama dahil maling-mali ang namamagitan sa inyo. Hayaan mong tulungan kitang makalimutan ang bawal na nararamdaman mo para sa kanya."

Bigla ako nitong niyakap. Nanatili lamang akong nakatayo. Wala akong naging tugon sa kanyang mga sinabi. Naguguluhan din ako. Gulong-gulo na parang gusto ko na lamang tuluyang maglaho rito sa mundo.

Nagsimula nang halikan ni Miko ang aking leeg. Patuloy lamang ang pag-agos ng aking luha.

"Uummppphhh...." ungol nito habang naglalakbay ang kanyang labi sa aking leeg.

Hinubad niya na ang suot kong damit. Nagparaya na lamang ako at sinunod ang kanyang nais.

Siguro nga ay mas makabubuti na rin ito. Ang ibaling ang atensyon ko sa ibang tao. Nang sa gayon ay makalimutan ko ang pesteng nararamdaman ko para sa aking ama.

Ngunit kinakabahan ako ngayon. Gustuhin ko mang gumanti sa mga halik ni Miko ay hindi ko mapigilang tablan ng hiya. Buong buhay ko ay isang tunay na kapatid na ang turing ko kay Miko at sobrang bago ng ganitong pakiramdam. Ni isang beses ay hindi sumagi sa aking isipan na makipagtalik dito.

Pero naisip ko, wala namang masama kung pagbibigyan ko ito ngayon. Matalik na kaibigan ko rin naman ito at lahat ng makapagpapasaya rito ay malugod ko namang susuportahan. Bahala na.

Habang abala siya sa paghalik sa akin ay walang anu-ano'y itinulak ko s'ya pahiga ng kama. Kaagad ko rin s'yang dinaganan at gumanti rin ako ng halik. Mas lalong naging mapusok ang aming halikan.

Naglakbay ang aking mga palad sa kanyang katawan habang ang kanya naman ay napahawak sa magkabilang pisngi ng aking pwet.

"Putangina, Justinnn... Ummpphhh"

*shlurp*

Halos mapudpod na aming mga labi sa tindi ng aming mga halik na iginawad sa isa't-isa. Kapwa kami nakasuot pa ng boxers at parehong tigas na tigas na. Nagkikiskisan ang aming mga sandata kahit nasa loob pa ang mga iyon ng aming suot pang-ibaba.

Ngunit nasa kalagitnaan kami ng aming mainit na halikan nang bigla akong may naalala. May mga salitang kaagad na pumasok sa aking isipan.

"Ayokong mapariwara ka, anak, dahil lang sa pagnanasa mo sa kapwa mo lalake. Ayokong pumatol ka sa ibang lalake bukod sa akin. Ayokong madungisan mo ang sarili mo, anak."

Parang nag-echo sa aking pandinig ang mga sinabing iyon ni Papa.

Kaagad akong napatigil sa paghalik at mabilis na napatayo. Kitang-kita ko ang paghabol ng mga labi ni Miko nang inilayo ko ang aking mukha mula sa kanya.

"J-justin... A-anong problema?" tila naguguluhan nitong tanong.

Bakas sa mukha nito ang sobrang pagkabitin at pagkalito.

"Umalis ka na, Miko." tanging naging tugon ko habang nakatayo sa gilid ng kama at nakayuko. Hindi ko ito kayang harapin dahil sa matinding kahihiyan.

Pinigilan ko ang pag-agos ng aking mga luha.

"H-huh? B-bakit?" Kitang-kita ang sobrang pagkadismaya sa kanyang mukha.

"P-parating na si Papa. N-naalala kong uuwi pala s'ya ngayon."

"D-diba sabi mong hindi-"

"Miko... Please, umuwi ka na."

Kaagad akong lumabas ng kwarto at nagtungo sa banyo. Doon ay ibinuhos ko ang lahat ng hinanakit ko. Bigla akong napahagulgol. Sobrang mali. Mali na gawin kong panakip-butas ang matalik kong kaibigan. At mas lalong mali na binigo ko si Papa. Inialay nito ang kanyang katawan para sa akin. Para hindi ako pumatol sa kaninong lalake lamang. Ngunit pinagtaksilan ko ito. Pakiramdam ko ay mas lalo akong naging isang maruming tao.

Halos ilang minuto rin akong naglagi sa loob ng banyo. Naghilamos na lamang ako at lumabas na. Pag-akyat ko ng kwarto ay wala na rin si Miko. Nakaramdam ako ng matinding awa rito. Pinaasa ko lamang ito sa wala. Ang sama ko talagang tao. Sobrang sama.

+++

MABILIS na sumapit ang Lunes at pumasok ako sa aming paaralan. Buong akala ko ay hindi na ako papansinin ni Miko dahil sa insidenteng iyon kaya inihanda ko na rin ang aking sarili para doon. Ngunit laking gulat ko nang ito pa ang unang bumati sa akin at umaktong parang wala lamang nangyari. Nanatili pa rin ang pagiging masiyahin at palangiti nito. Mas nakaramdam ako ng awa rito at galit na rin para sa aking sarili. Napakabuting tao talaga ng aking matalik na kaibigan. Hindi ako karapat-dapat para sa kanya.

"'San tayo ngayon?" tanong ni Miko habang naglalakad kaming limang magbabarkada palabas ng paaralan.

Katatapos lang kasi ng aming klase.

"Katamad mag-comp shop ngayon. Suggest naman kayo ng iba." ani Trevor.

"Hmm... Billiard na lang tayo.." suhestiyon ni Ethan.

"Boring nun. Wala na bang iba?" naiiritang tanong ulit ni Trevor.

"Kahit saan na lang! Bahala na si batman." singit ni Chester.

Nagdesisyon kaming lima na pumunta sa mall at kumain muna ng pananghalian. Napuno ng kwentuhan at katatawanan ang mesa. Lalo na't nitong mga nakaraang linggo ay bibihira na lamang kaming gumala. Bumalik ang sigla ng aming barkadahan.

Pagkatapos naming kumain ay nagpunta naman kami sa arcade. Doon ay walang sawa kaming naglaro sa mga pambatang gaming machines. Nagpaungusan din kami ng points sa basketball shooting machine, nag-attempt na makakuha ng mga laruan sa claw crane, naglaro sa pinball machine, at iba pang arcade games ang aming sinubukan. Sobrang nag-enjoy kami sa bawat sandaling iyon.

Nang magsawa na kaming maglaro sa arcade ay lumabas na kaming lima sa mall at nagpunta naman sa isang exclusive billiard house na pagmamay-ari ng pinsan ni Ethan. Doon ang aming tambayan mula pa noong nagsisimula pa lamang ang aming pagkakaibigang lima.

Sa mga sumunod na oras ay doon na rin kami naglagi at hindi ko na namalayan ang takbo nito.

Alas-dyes na ng gabi nang maisipan naming umuwi. Sa billiard house na rin kasi kami kumain ng hapunan. May malapit na restaurant lang naman doon kaya nag-order na lamang sila ng mga take-out na pagkain.

"Ge, ingat kayo." paalam ko nang maihatid na ako ng kotse ni Ethan sa labas ng aming bahay.

Nakakandado pa rin ang gate namin. Ibig sabihin ay pati si Papa ay wala pa rito sa bahay. Binuksan ko na lamang iyon gamit ang aking duplicate key at pumasok na sa loob.

Pagpasok ko ay wala akong nadatnan kundi ang tahimik na kapaligiran maliban sa mga tunog ng mga sasakyan sa labas.

Dumiretso ako sa aking kwarto at napahiga suot ang aking uniform.

Napatingin ako sa kisame. Sobrang nag-enjoy ako ngayong araw. Napakaswerte ko talaga sa aking mga kaibigan. Alam na alam ng mga ito kung paano ako pasayahin. Nakalimutan ko pansamantala ang problema namin ni Papa.

Speaking of Papa... Nasaan kaya ito ngayon? Sobrang miss na miss ko na talaga ito. Mahigit isang linggo na rin kaming hindi nagpapansinan. Nawalan na rin ako ng lakas ng loob na i-approach ito dahil alam kong dededmahin na naman ako nito sa oras na magpaliwanag o humingi ako ng tawad rito.

Bigla akong napatayo at tinanggal ang pagkakabutones ng aking polo uniform. Nang matapos kong tanggalin ang pinakahuling butones ay saktong may nagbukas ng pinto ng aking kwarto. Kaagad akong napatigil.

Laking gulat ko nang bumulaga ang aking ama na nakasuot pa ng kanyang damit pang-opisina at bahagyang nakatanggal din ang pagkakabutones. Medyo basa ang kanyang damit at buhok at sa tantya ko ay lasing ito at pinagpapawisan.

Lalapit na sana ako rito upang alalayan ito ngunit ito na mismo ang unang gumalaw papalapit sa akin. Bahagya naman akong napaatras dahil sa kaba.

Kaagad akong nakaramdam ng kaunting takot.

Sa mga mata ko lamang ito nakatingin at napansin kong tila wala rin ito sa sarili. Bigla akong kinilabutan at mas lalo pang napaatras.

Nang maabot ko na ang gilid ng kama ay wala na akong maaatrasan pa kaya ay napaupo na lamang ako rito.

"P-pa..." nanginginig kong sambit habang nakatingin pa rin sa lasing na lalake na nasa aking harapan.

Mukhang kahit anong oras ay bigla na lamang ako nitong lalapain. Para itong mabangis na hayop na handa nang kainin ang walang kalaban-labang biktima nito.

Nang makalapit na ito ay nanatili itong tumayo sa aking harapan. Naging magkalebel nang bahagya ang aking ulo at ang maselang bahagi ng kanyang katawan.

Dahan-dahan akong napatingala. Hindi pa rin natatanggal ang aking kaba dahil sa maaaring mangyari.

Nakangiti ito at bahagyang nakapikit. Mas lalo itong pumogi sa ekspresyon na iyon. Sa wakas ay nakita ko rin ang matatamis na mga ngiting iyon. Malas lang at sa ganitong estado pa.

"Kumusta ka na? Miss mo na ba si Papa?" tanong nito at lumuhod sabay lapit ng kanyang mukha sa akin.

Amoy na amoy ko ang alak sa bawat hininga nito.

"P-pa... L-lasing po kayo. M-mahiga po muna kayo at kukuha lang ako ng basang bimpo." sagot ko habang nakatingin sa ibang direksyon. Hindi ko ito kayang harapin.

Bigla ako nitong ninakawan ng mabilis na halik. Kaya naman ay kaagad akong namula samantalang ito ay nanatiling nakangiti.

"Ang sweet talaga ng baby ko. Sige nga, pagsilbihan mo si Papa."

Halos lumuwag ang aking paghinga nang lumayo na ito. Ngunit humiga lamang pala ito sa aking kama.

Nang lingunin ko ito ay nakangiti pa rin ito at nakatingin sa akin.

"S-saglit lang ho, Pa. Kukuha lang ako ng b-bimpo."

Tumayo na ako at dali-daling nagtungo sa banyo upang kumuha ng basang bimpo. Gulong-gulo ang isipan ko. Hindi ko alam kung ano ang balak nito. Alam kong lango na naman ito sa alak at lahat ng nais nitong gawin ay gagawin at gagawin nito. Pero kailangan ko pa rin s'yang linisan. Basang-basa ito ng pawis. Baka trangkaso pa ang abutin nito.

Bumalik na ako sa aking kwarto at naabutan itong naghuhubad ng kanyang pantalon. Tanging itim na boxers na lamang ang suot nito ngayon. Nagsalubong ang aming mga mata at bigla itong napangisi.

Lumapit ako nang dahan-dahan habang s'ya naman ay muli nang nahiga habang nakatingin pa rin sa akin.

Nang makalapit na ako ay naupo ako sa gilid ng kama. Sobrang kinakabahan man dahil sa kakaibang ikinikilos nito ay sinimulan ko nang punasan ang kanyang kanang braso. Kitang-kita ko kung paano ako nito pagmasdan na tila mayroong masamang balak.

Maya-maya ay ang kanyang dibdib naman ang aking hinagod gamit pa rin ang basang bimpo.

"Unnnggghhh...." mahinang ungol nito at napapikit nang tumama ang aking daliri sa kanyang u***g.

Sandali akong napatigil at muling itinuloy ang aking ginagawa.

Pinunasan ko ang naglalakihang dibdib nito pababa sa magandang pagkakahulma ng kanyang abs. Nakaramdam ako ng sobrang pamilyar na pagkulo sa aking tiyan.

Naglayag ang aking mga paningin sa iba't-ibang bahagi ng magandang katawan nito. Nakapikit na ito ngayon kaya malaya kong napagmamasdan ang kanyang kabuuan.

Napukol ang aking atensyon sa bakat na bakat na nitong alaga na nasa loob ng boxers. Sa palagay ko ay semi-erect pa lamang iyon ngunit umbok na umbok na ito sa sobrang laki.

Bigla akong napasinghap nang bigla itong humilik nang malakas.

Muli akong napatingin sa nakahain kong ama at napalunok na lamang.