Lumapit ako sa pwesto nang lalaki, akala ko umiiyak, nagulat ako dahil narinig ko ang tawa nya, did he just laughed after beaten up? Hala, kala ko nag iisa ako sa mundo na tumatawa after mabugbog? Kumain na kaya ang isa na to?
“Hoy.” Tawag pansin ko sa kanya, kaya nag angat sya ng tingin, kunot noo, “Oo, hindi mo ko kilala, tumayo ka dyan.” Hindi ako sanay mag approach, pwede na siguro yon.
“Problema mo? Sali ka?” tanong nya, kaya umiling lang ako. “May sasabihin ka pa ba?” umiling ulit ako, wala naman kasi talaga akong sasabihin, “Wala naman pala, sige sibat na ko, hahanap pa ko kakainin.”
Dun kumunot ang noo ko, “Hindi ka pa talaga kumakain?” medyo stupid yung tanong ko, kakasabi lang nya, tapos inulit ko pa.
Tumigil sya at tumingin sa akin, pero agad din naman nag iwas, pinag paga
