Kabanata 3 Masarap na Tubig

1955 Words
“Mmm~~ o...oh! Aahhh~~~~” Naglabas si Alana ng mahangin na pagungol habang kinukuskos ang kanyang p**e sa aking binti. Ang kanyang bibig ay puno na sa aking tite. Ngayon, sa pagkilos mula sa kanyang ibabang parte ng katawan at s**o sa parehong sandali, si Alana ay kaagad hiningal sa paghinga. Nilabas niya ang aking tite para makahinga. Tapos, dinilaan niya ang ulo habang mabilis na kinakamay ako. “Flynn… Mmm~ Ang iyong tite… ay sobrang laki. Hindi ko… mabalot ito ng kamay ko~~~” “Haah… Aaah~ Sobrang basa ng p**e ko. Gusto ko… Gusto ko ang iyong malaki, matabang tite, Dady~~~” Nakita ang malibog na mukha ni Alana, ako ay gusto ng matapos. “Kung ang malaki kong tite ay kinantot ka, ang iyong basang maliit na butas ay masisira?” “Ahh! Y…Yes~~~ ohhh~~~~ Kantutin mo ang p**e ko! Flynn, gusto ko tite mo… Gusto kong kantutin mo ako ng matindi!” Si Alana ay biglang, niyakap ang aking binti. Nakaramdam ako ng mainit na likido sa aking binti at hindi na makapagpigil pa, nilabasan ako. Ako ay nilabasan ng apat na sunod sunod na bugso, lahat ng ito ay bumagsak sa mukha ni Alana. “Haah~~ Sobrang init nito! Sobrang sama mo!” Ang katawan ni Alana ay kumalma sa wakas at bumagsak sa ibabaw ko. Hawak pa din niya ang hindi malambot na titie ko sa kanyang kamay. “Masarap ba ito?” Tanong ko. “Masarap ito! Nakakalungkot na hindi ako kinantot ng iyong tite. Kung nakantot ako ng malaking tite ni Daddy, mas masarap siguro ang pakiramdam nito.” “Maliit na puta. Hindi tayo nagmamadali.” Ngumiti ako at sinabi, “Tumayo ka at hayaan mo akong maglinis.” “Hindi kailangan. Didilaan kita hanggang luminis.” Habang sinasabi niya, nilagay ni Alana ang tite ko sa kanyang bibig at dinilaan ito muli. Habang dinidilaan niya, kinalat niya din ang semen sa kanyang mukha ng pantay. “Ano ang ginagawa mo?” Tanong ko hindi makapaniwala. “Ito ang pinakamagandang mask na makukuha mo. Ito ay nagpapaganda ng mukha.” Ako ay walang masabi. Tapos, nakarainig ako ng yapak mula sa likod ko. Nakabalik na ang missy! Tumayo ako sakto nng makita si Bella na naglalakad habang hawak ang ilang mga sanga. Ang kanyang malaking s**o ay nagbago ang hugis dahil sa naipit ng mga sanga at ang pink na u***g ay talagang naipit sa pagitan ng dalawang sanga. Hindi ko mapigilan na mapalunnok. Ang apoy na nawala ay nagsimulang magalab muli. Subalit, ang tanging problema ay ang katawan ni Bella ay medyo nadumihan dahil sa nagkokolekta siya ng panggatong. Hinawakan niya ang kanyang maduming mukha at ngumuso ng kaunti. Ang kanyang mata ay namula na nagpamukha sa kanya na naagrabyado. Madalas, ang kailangan niyang gawin ay magsabi at ang kanyang mga alipin ay gagawin ang lahat para sa kanya. Kailan niya kailangan na gawin ang mga bagay ng sarili niya? Nilapag niya ang firev=wood sa kanyang braso papunta sa sahig. Sinabi niya sa medyo naiiyak na tono, “Heto na.” Tinignan ko ang ilang sanga na nakakalat sa sahig att medyo sumimangot. “Iyan lang?” Naipon ang mga luha sa gild ng mata ni Bella sa aking mga sinabi. Kinagat niya ang kanyang ibabang labi at naagrabyadong sinabi, “M-Masyadong madilim dito. A…ayokong maglakas loob na pumunta…” “Pfft...” Hindi ko mapigilan na matawa ng makita ko kung gaano naagrabyado ang normal na mapagmataas na missy. Subalit, inaamin ko na ang ganitong klase ng malambot at pinongg itsura ay talagang pupukaw sa kagustuhan ng tao na protektahan siya sa halip. Kahit na wala masyadong panggatong ang kanilang laki ay matino, kaya maaari na magalab ng isang gabi. Nagpunta ako para pulutin ang mga panggatong sa sahig. Sa sandaling iyon, sumimangot si Bella at suminghot, “Ano ang amoy na iyon? Kumain ba kayo ng isda? Bakit sobrang malangsa ang amoy na ito?” Ng magsalita si Bella, tumingin siya kay Alana na kinukuskos ang gilid ng kanyang bibig gamit ang kanyang mga daliri ang kanyang mga mukha ay namumula pa din. Tapos, tumingin siya sa basang pantalon at mas lalong kumbinsido sa ideya sa kanyang isip. Subalit… Ang malansang amoy ay sobrang kakaiba… Malansang amoy? Si Alana at ako ay nagpalitan ng ngiti at ako ay mautak na kumindat sa akin. Nangasar ako, “Hindi kami kumain ng isda. Si Alana ay uhaw kanina, kaya pinainom ko siya ng tubig.” Si Alana ay namula. Nakinig sa aking matapang na mga salita sa harap ni Bella, ang kanyang basa at sabik na p**e ay nagbasa pa lalo ng love juice. Naginit ang kanyang hininga at isang ripple ang kumalat sa kanyang puso, na hindi niya namalayan na kinuskos ang kanyang mga binti ng magkasama bilang stimulation. “Ang tubig ay sobrang sarap. Hindi ito sapat.” Si Alana ay tumingin sa akin ng nagaakit at dinilaan ang kanyang labi bilang sinasadyang pangaasar. Napalunok si Bella. Siya ay sobrang nauuhaw matapos mangolekta ng panggatong. “Meron pa bang tubig na natira? Bigyan mo ako ng ilan.” “Gusto mo din na uminom? Makikita natin pag dumating ang oras.” Hindi ko mapigilan na matawa. Tapos, nagbato ako ng natirang mangga kay Bella at yumuko para ikiskis ang mga stick para magsimula ngg apoy. Pinadyak ni Bella ang kanyang paa ng galit at suminghal, “Hayop ka. Tubig lang naman ito. Bakit sobrang damot mo?” Masayang naglabas si Alana ng lighter mula sa kanyang bulsa. Tapos, namutla siya. Ang lighter ay malinaw na hindi na magagamit dahil sa ito ay nabasa sa dagat. Tumingin siya sa akin, na nakatuon sa pagkiskis ng mga stick at umaasang nagtanong, “Merong ka bang lighter?” “Wala.” Ng marinig ang mga sinabi ko, ang magagandang mukha ng dalawang babae ay namuti na parang papel. Hindi naninigarilyo si Bella, kaya natural na wala din siyang lighter. Siya ay kinabahan ng biglaan. Wala sa kanila ay merong lighter. Paano nila magagawa na magsimula ng apoy? Ang kanilang mga katawan ay basa pa din. Kung sila ay nagpatuloy na manigas sa gabi, sila ay siguradong magkakaroon ng lagnat sa sumunod na araw. Walang medical equipment sa disertong isla na ito, kaya masasabi na malaki ang mangyayari kung sila ay magkalagnat. Ang dalawang babae ay malinaw na naintindihan ito. Higit pa dito, ang kagubatan sa likod nila ay sobrang dilim. Maaaring meron bagay na gumagala din sa gabi. Inaalala lahat ng mga nakakatakot na palabas na napanood nila dati, ang dalawang babae ay kaagad namutla at hindi namalayan na sumandal sa aking direksyon. Natawa ako. Bilang tao na nagensayo sa spec-ops, ang mamuhay sa gubat ay ang pinaka basic na skill, paano na lang ang paggawa ng maliit na apoy. Hindi ako tumugod at simpleng nagtrabaho. Yumuko at inayos ang mga panggatong sa beach, naglapag ako ng dalawang stick sa tabi kasunod ng mas makapal na sanga sa mga ito. Tapos, naglagay ako ng ilang manipis na tuyong sanga diagonal sa ibabaw. Ito ay magsisiguro na ang apoy ay may hingahan para kumalat mamaya. Nararapat ito para sa lugar kung saan merong simoy ng hangin mula sa dagat. “Ano ang ginagawa mo? Ang lighter ay nasira. Ano ang punto ng paggawa ng campfire? Dalian mo at magisip ng ibang paraan para mainitan sa halip ngpagsayang ng oras mo dito.” Ng ang dalawang babae ay bumalik sa kanilang katinuan, nakita nila ang campfire na nabuo sa harapan ko. Ito ay textbook na halimbawa na mas mahusay pa kaysa sa nakita nila sa TV. Kahit na sila ay nagulat, sila din ay mas nalungkot at nagalala. Gaano pa man kaganda ang campfire, ito ay walang silbi kung hindi nila ito masisindihan. “Tama na ito, Flynn. Tumigil ka na. Pumunta tayo sa kagubatan at tignan kung makakahanap tayo ng bagay na magpapainit sa atin. Haa… Ako ay natuwa para sa wala.” Ng marinig ni Alana ang aking mga sinabi, ngumiti ako ng kaunti pero hindi tumayo. Sa halip, naglabas ako ng kutsilyo mula sa aking bewang. Ako ay madalas dala ito para sa self-defence tutal ang mga baril ay hindi pwede sa casino, pero hindi ko inaasahan na gamitin ito dito. Kumilos ako ng mabilis sa dalawang sanga na naiwan sa harap ng puno. Pinatalas ko ang isa at nagbutas ng maliit na butas sa gitna ngg isa pa bago ilagay ito sa lapag. Tapos, sa ilalim ng nagulat na mata ng dalawang babae, tinanggal ko ang aking basang pangitaas at nagputol ng pilas ng tela gamit ang kutsilyo. Gulp... Dumidilim na. Ang sinag ng araw ay kumislap sa maskulado at magandang katawan. Nanood ako habang si Alana ay hindi mapigilan na mapalunok. Ang kanyang dalawang medyo maitim na u***g ay nagkaroon ng reaksyon at tumigas sa dulo. Ang kanyang puso na hindi nasiyahan ay hindi mapigilan na mangati muli. Si Bella ay hindi kailanman nalagay sa ganitong sitwasyon dati. Ng makita niya ako na maghubad ng aking shirt na walang abiso, sumigaw siya at kaagad na lumingon palayo. Ang kanyang magandang mukha ay namula habang kumakabog ang kanyang puso. “Hooligan ka!” “Hooligan?” Nanginig ang bibig ko. Kung holligan ako, tinapos na sana kita ngayon sa kinatatayuan mo. Timuro ako sa gubat sa harap ko at sinabi ng hindi nagtataas ng aking ulo, “Pumulot ka ng mga dahon at bumalik.” Napatunganga si Bella at nalita. “Dahon? Ano ang gagawin mo sa mga dahon?” “Gawin mo na lang ang sinabi ko. Malalaman mo mamaya.” Suminghot si Bella ng malungkot at ngumuso ang kanyang pink na labi. Siya ay nagtataka at malungkot sa aking tono, pero hindi siya tumangi. Tumalikod siya at naglakad papunta sa gubat. Hindi nagtagal, bumalik siya na may malaking bulto ng dahon. Ang kanyang paghingal ay nilinaw na siya ay tumakbo habang ginagawa ito at tinapon niya ang mga dahon sa akin bago nagagalit na sinabi sa akin, “Heto, na hayop. Tuturuan kita ng leksyon kung nagsisinungaling ka sa akin!” Tumawa ako at nilagay ang mga dahon sa maliit na butas na ginawa ko sa sanga kanina. Tapos, kinuha ko ang hibla ng tela, tinali ito sa matalas na sanga at nilagay ito sa mga dahon sa sanga sa ilalim. Hawak ang dulo ng tela ng parehong kamay, nagsimula kong kiniskis ang sanga gamit ang aking kamay ng paulit ulit. “Ano? Fylnn, sinusubukan mong magsimula ng apoy gamit ang mga ssanga?” Ang dalawang babae na nakatingin sa ginagawa ko ay hindi mapigilan na pigilan ang kanilang paghinga umaasa. Hindi nagtagal, maliit na usok ang lumitaw at isang spark ang nagsindi sa dalawang sanga. Ang kanilang mata ay biglang nanlaki na hindi makapaniwala. “N-Nagawa niya?” “Wow! Fylnn, mahusay ka! Nagawa mong magsimula ng apoy ng madali!” Katuwaan ang lumitaw kay Alana. Siya ay mas determinado na kumapit kay Flynn ngayon kaysa dati. Sa disertong isla, ang pagkakaroon ng kakayahang mabuhay ay ang pinaka importante. Siya ay masayang hinalikan ako sa pisngi, talagang walang pakialam kay Bella na nakatayo pa din sa gilid. Naramdaman ko ang basa sa aking mukha at kaswal na nagtapon ng panggatong sa nakasinding mga sanga. Hawak ang manipis na bewang ni Alana, sinabi ko, “Hindi ito malaking bagay. Pagsimula lang naman ito ng apoy.” Sa tabi, si Bella ay nakita ang aming mga kakaibang mga kilos. Naginit ang kanyang mukha at sikretong bumulong, “Walang hiya…” Subalit, ang kanyang katawan ay napaupo. Ang kanyang mata ay nanliit habang ang mainit na campfire ay nagpainit sa kanyang basang katawan. Kahit na ang kanyang bibig ay tumangi na sumuko, hindi niya mapigilan na bigyan ako ng thumbs up sa kanyang puso.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD