6
1265 Words
Niyakap ko ang unan ng biglang pumasok sa isip ko ang nakakakilabot na possible na mangyari. What if.... kaya pala nawawala ang pusa ko dahil may kumuha nito at ginawang siopao----No.
Napahiya ako. Yong pusa ko!
Napasinghap ako. At lumabas ng veranda. Natanaw ko na agad ang parang city light sa labas . Where's my cute cat?
"Meow"
Natigilan ako sa narinig.
"Meow!"
Sa aking paglingon ay agad kong nakita ang aking pusa na nagkakamot ng tainga habang nakatingin sa'kin. Nasa pasamano siya ng veranda ng kabilang apartment. Umawang ang labi ko.
Anong ginawa niya don?
Agad akong nataranta at tinawag ang pusa.
"Siopao come here!" Mahinang bulong ko inaabot siya ngunit malayo siya kaya nahihirapan ako. Tumulay naman ang pusa sa gilid ng pader dahil may kunting daan ito.
Nang makalapit ay agad ko itong niyakap at hindi inaalis ang tingin sa veranda na hinahangin ang itim na kurtina. I feel nervous for my cat.
What if my cat gets hurt..
Nakalunok ako ng napansin na wala ang ang tasa ng kape sa veranda. And I know one thing...my neighbor was there.
Malamig ang simoy ng hangin sa labas. Sobrang dilim din ng langit dahil meron daw thunder storm at heavy rain na magaganap sabi sa balita. Mahigpit ang aking yakap sa unan. Takot ako sa thunder storm dahil may trauma ako dito.
"Meow" Napalingon ako sa pusa ng tumabi ito sa'kin. He lay on my arms.Gumaan bigla ang pakiramdam ko ng maramdaman ang malambot nitong balahibo.
Pinilit ko ang aking mata. I hate this weather. Thunder.
The wind is swaying against the glass door of my veranda. Lightning flashes outside, and its reflection hits my bed. It's already one in the morning, yet my spirit remains awake. Hindi ako mapakali sa higaan. Malamig ngunit mainit ang pakiramdam ko.
Bumangon ako sa kama at dumeritso sa kusina. Uminom ako ng malamig na tubig. I closed my eyes for a moment, and when I opened them, the cat greeted me, staring in my direction while sitting on the couch.
I smiled.
This cute cat is really something. It's like he's always watching over me. When I sleep, it feels like I'm not alone.
--------
Madilim...
Biglang namatay ang ilaw ng kwarto ko. Napabangon ako ng wala sa oras.Hindi ako sanay sa dilim. At ayoko sa dilim lalo't na kapag gabi.
Inulit kong pindutin ang switch pero wala talaga. Kinuha ko ang flashlight sa aking cabinet. Nakasunod naman ang pusa sa akin.
Napangiwi ako ng mapatid ko ang mini chair sa harap ng hindi napapansin. Tumama kasi ang dulo ng daliri ko kaya napadaig ako at napapikit. It hurts like hell...
"Ouch!"
"Meow" Umikot ng ilang beses ang pusa sa binti ko. Na para bang dinadamayan niya ako. Cute!
Kinalong ko ito. But in just a few moments, I suddenly heard a growling sound, as if in pain, followed by a loud bang. I stepped back from the wall.
Mabilis ang naging kabog ng dibdib ko.Nalunok ako at halos matumba sa aking kinatatayuan. Apat na beses itong sinundan ng kalabog . Hindi lang kalabog kundi ang pagkabasag ng mga gamit.
Nanlalamig ang kamay ko. Sa aking pag-urong ay natabig ko ang baso. Gumawa ito ng ingay. Kumalat ang tubig sa sahig.
Natigilan ako ng tumigil din ang ingay na nagmula sa kabilang apartment. Katahimikan ang bumalik sa paligid. Parang tumigil ang paghinga ko.
'Wrong move, Beauty Hera Smith.'I murmured to myself.
Long silence.
I closed my eyes and held my breath as I walked towards the door and opened it. I don't know what was on my mind when I stepped into the corridor, it felt like it had a mind of its own.
'G-Ghost? Or something on that apartment I want to know now'
'Sigurado ka bang gusto mo pang na kumuha ng apartment don? I heard na may multo daw na nagpapakita don kapag gabi'
Patuloy pa rin ang hakbang ko.I just suddenly remember what my friend say about this apartment building. Medyo luma na kasi ito ngunit kapag ikaw na mismo ang nakapasok sa loob ay sobra ang ganda at simple kahit maliit.
But at the time... it's creepy.
Hindi ko alam kung bakit sila ay kusang humakbang ang mga paa ko sa katabi ng aking apartment. It's been a month since I rent here and I never see my neighbor.
Ang mga kalabog at ingay na naririnig ko sa gabi ay hindi mawala sa aking isipan.Mga tanong sa utak ko na hindi matapos-tapos.
Napatitig ako sa pinto.Ano ang nasa likod ng pintong ito?
Kahit nanginginig ang mga kamay ay pikit mata ko itong kinatok. Ngunit lumapas ang minuto, wala akong narinig na pagpihit ng pinto para bumukas ito. Isang maliit na siwang ng konting liwanag ang tumama sa akin.
I slowly open my eyes when I see the door is slightly open. Bumigat ang paghinga ko. Hindi ko maintindihan ang aking sarili kung bakit sila ay may nag udyok na puntahan ito.
Maingat ang aking hakbang hanggang sa makapasok sa loob. Nagtaka ako ng kulay red ang ilaw nito at sobrang tahimik ng paligid.Tanging ang mabigat na paghinga ko lang ang naririnig.
Wala bang tao dit----
Muntik na akong pasigaw ng maingay na bumagsak pasara ang pinto. My hands begin to tremble. Labis ang na ka ba na nararamdaman ko.Napaatras ako ng marinig ang tunog ng kutsilyo.
I panicked when I heard someone making a sound of a cloak.A soundly step of someone's footsteps like it's going in my direction. But I don't see anything.
Napatabon ako ng bibig at sumiksik sa gilid ng pinto sa dilim. Nanginginig na binuksan ang aking cellphone para tawagan ng kaibigan ko. Halos maiyak na ako ng marinig ang palapit sa banda ko ang hakbang na labis na nga ibigay ng kilabot sa akin.
'Please! Answer my call, Serena! ' sigaw ko sa isip ko.
Tumulo ang luha ko ng marinig ang pagtigil ng hakbang na siyang pagtigil ng hininga ko.Napapikit ako at kuyom ang kamao.Umaasa na hindi ako makita.
I feel relieved when I heard the footsteps going to different direction. Unti-unting akong lumingon dito na labis kong pinagsisihan.
I saw a tall dark man standing in front of me. Hawak niya ang kutsilyo. Pansin ko na wala siyang pantaas kaya nakikita ko ang tattoo sa kanyang braso. Alam kong kahit nasa dilim ay nakangisi siya na nakatingin sa banda ko.
Dahil sa tama ng pulang ilaw ay hindi ko mapigilang napalunok. Umiwas ako ng tingin. Ang maganda niyang katawan ay parang erotiko sa aking paningin.
"Another prey, huh" mengisi noong sabi. At sa kabila ng tinig na iyon ay delikado.I can sense it.
Mas sumiksik ako sa dulo ng lumapit siya sa harap. Inangat niya ang mukha ko gamit ang kutsilyo na hawak niya kaya hindi ako makapalag.
"What's on my neighbor mind to step on my apartment, hmm?" Halos na mabulong nitong tanong at nilapit ang labi sa bandang tainga ko. Mabilis na uminit ang sulok ng mata ko.
"Are you..are you going to k-ill me?"Mahina at nauutal kong tanong. I grip the hem of my thin clothes.
Natawa siya ng mahina at kalaunan ay lumakas ang tawa niya.Ang kanyang nakakakilabot na tawa ay nag-echo sa buong apartment. Bago matiim na tumitig sa mata ko.
Nagtindigan ang balahibo ko ng maramdaman ang mainit na kamay sa hita ko.
Tumama ang ilaw sa kanyang mukha upang makilala ko siya. Na labis kong kinabigla. Sa kabila ng ngisi na 'yon ay blanko ang nakikita ko sa kanyang mata.
He looks more dangerous and menaced.
"You better to leave or else...I ripped your nighties dress "
- Writer
