"หลับตา"
"คะ?"
"อาบอกให้หนูนิลหลับตา"
แผ่นดินเอ่ยบอกคนตัวเล็กตรงหน้าอีกครั้งด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งเมื่อเขากำลังจะจัดการถอดเสื้อผ้าแต่เด็กน้อยของเขานั้นกลับหรี่ตามองคนเป็นอาด้วยแววตาสงสัย
"อาดินอายหนูนิลเหรอคะ?"
"ไม่ใช่"
"แล้วทำไมหนูนิลต้องหลับตาในเมื่อเราก็อาบน้ำด้วยกันทุกวัน"
แผ่นดินลอบถอนหายใจเมื่อคนเป็นหลานดันเกิดเป็นคนขี้สงสัยขึ้นมา ก็ใช่อยู่ที่หนูนิลกับเขานั้นอาบน้ำด้วยกันทุกวันแต่นั่นมันตอนที่เขายังรู้จักควบคุมตัวเองได้ ไม่ใช่อย่างในตอนนี้ที่อะไรๆ ของเขามันกำลังพองโตและดุนดันกางเกงนอนอยู่อย่างนี้เพียงแค่เห็นร่างกายของหนูนิล
"อาเตือนหนูนิลแล้วนะ"
"..."
หนูนิลขมวดคิ้วมองคุณอาของเธอด้วยสายตาไม่เข้าใจว่าทำไมเขาต้องพูดแบบนั้นทว่าเมื่อแผ่นดินจัดการถอดกางเกงปราการชิ้นเดียวบนตัวของเขาออกหนูนิลก็ถึงกับผงะกับบางสิ่งบางอย่างที่แปลกไปของแผ่นดิน...
"อาดีนนน~"
เด็กน้อยร้องเสียงชี้นิ้วมื
