ปัง..
ทันทีที่ประตูห้องนอนปิดลงแผ่นหลังเล็กของหนูนิลกลับทิ้งตัวพิงบานประตูพร้อมทั้งยกมือขึ้นทาบหน้าอกข้างซ้ายตัวเองตรงตำแหน่งหัวใจที่ยังคงเต้นแรงอยู่อย่างนี้มาสักพักหนึ่งแล้วและไม่ยอมหายเต้นแรงสักที!
เกิดอะไรขึ้น! เกิดอะไรขึ้นกับหัวใจของเธอที่ดันไปเต้นแรงกับการกระทำของคนเป็นอาทั้งๆ ที่การกระทำของเขานั้นก็ไม่ได้ต่างจากเมื่อก่อนมากนักแต่ทำไมเธอกลับรู้สึกแปลกๆ กับสัมผัสของเขาจนเธอนั้นเริ่มวิตกกังวลเกี่ยวกับความคิดของตัวเอง
ท่องเอาไว้...ว่านั่นคือคุณอา! คุณอาที่เลี้ยงเธอมาตั้งแต่หกขวบนะหนูนิล!! อย่าคิดอะไรบ้าๆ เชียวนะ!!
เมื่อคิดอย่างนี้แล้วดูเหมือนว่าหัวใจของเธอจะเริ่มกลับมาเป็นจังหวะปกติอีกครั้งก่อนที่หนูนิลจะหลับตาลงพร้อมทั้งพ่นลมหายใจออกทางปากระบายความคิดฟุ้งซ่านนี้ให้ออกจากหัว
ระหว่างที่ใครคนหนึ่งจัดการความคิดของตัวเองอยู่ในห้องนอน อีกคนที่ยังคงอยู่ในห้องทำงานเหมือนเดิมก็นั่งจิบวิสกี้
