..
..
"อาดิน...ถอยออกไปห่างๆ หน่อยได้มั้ยคะ? หนูนิลผัดข้าวผัดไม่ถนัดค่ะ"
ลมหายใจอุ่นๆ ที่เป่ารดข้างแก้มทำให้ใบหน้าที่แดงก่ำอยู่แล้วยิ่งร้อนฉ่ามากขึ้นไปอีก หนูนิลแทบจะปล่อยตะหลิวในมือทิ้งแล้ววิ่งหนีเขาซะให้รู้แล้วรู้รอดกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับหัวใจดวงน้อยๆ ดวงนี้
แผ่นดินที่เห็นใบหูแดงก่ำของหนูนิลและมือที่กำตะหลิวแน่นก็พอจะรู้ว่าเด็กน้อยของเขานั้นกำลังประหม่ากับความใกล้ชิดที่เกิดขึ้น ร่างสูงใหญ่จึงยอมถอยห่างจากหนูนิลแต่โดยดีก่อนจะเดินไปเปิดตู้เย็นและหยิบไวน์ราคาแพงดีกรีแรงออกมา
ป็อก!
เสียงเปิดจุกไวน์ที่ดังจากทางด้านหลังของหนูนิลทำให้เธอต้องหันกลับไปมองคนเป็นอาอีกครั้ง ใบหน้าที่เคยเขินอายเปลี่ยนเป็นบึ้งตึงทันทีเมื่อเห็นว่าคุณอาของเธอกำลังรินไวน์ใส่แก้วพอดี
"อาดิน! หนูนิลบอกว่าห้ามดื่มแล้วไงคะ?"
หนูนิลรับบทเป็นนางบ่นก่อนจะเท้าเอวมองคุณอาด้วยสายตาตำหนิไม่พอใจแต่กลับถูกแผ่นดินสวนตอบกลับมา
