..
..
เด็กสาววัยสิบแปดปีที่ถูกฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ครอบครองสติของเธอเอาไว้อย่างสมบูรณ์แบบไม่สามารถทำให้เธอแยกแยะหรือหักห้ามใจในสิ่งที่เธอนั้นได้ต่อต้านหัวใจตัวเองมาโดยตลอด
ความผิดชอบชั่วดีที่เคยมีมาตลอดนั้นได้หายไปพร้อมกับสัมผัสวาบหวามที่คนเป็นอาได้ชักจูงเธอให้ลุ่มหลงไปกับวังวนนั้น
ครั้งหนึ่งเคยลิ้มลอง...ครั้งต่อไปก็ยิ่งอยากลิ้มลอง...
"อาดิน..."
เด็กสาวร้องเรียกเจ้าของชื่อเสียงแผ่วเมื่อเขาคว้ามือนุ่มนิ่มของเธอให้กำรอบท่อนเนื้อขนาดใหญ่เท่าท่อนแขนที่มีเส้นเลือดปูนโปนรอบๆ ความยาวนั้นมิหนำซ้ำมันทั้งร้อนและกระตุกหงึกหงักภายในอุ้งมือของเด็กสาวที่ไม่กล้าจะมองมันซะด้วยซ้ำ
เธอจำได้ว่าตอนเด็กๆ ครั้งหนึ่งที่เคยงอแงจับเจ้าสิ่งนี้ในอุ้งมือมันยังไม่ร้อนและใหญ่ขนาดนี้แต่มาตอนนี้อะไรๆ ก็ดูใหญ่ไปซะหมดจนเธอเริ่มกลัวขึ้นมาเมื่อไม่รู้ว่าคนเป็นอากำลังจะทำอะไรกับเธอ
หนูนิลผู้ไร้เดียงสาไม่เคยฝักใฝ่ในเรื่องพว
