แผ่นดินที่เห็นว่าเด็กน้อยของเขาค่อยๆ หลับตาลงอย่างอ่อนล้าก็ไม่คิดที่จะรบกวนอะไรเธอนอกจากถอนหายใจทิ้งหนักๆ ให้กับสิ่งที่เกิดขึ้นกับการกระทำของตัวเอง
เขายอมรับว่าไม่ได้รู้สึกผิดใดๆ กับสิ่งที่ทำลงไปเพราะทุกอย่างมันเป็นความต้องการของเบื้องลึกจิตใจดำมืดของเขาที่อยากกระทำมาตลอดแต่ที่ผ่านมาติดตรงที่คำคำเดียวคือ...หนูนิลยังเด็ก
แต่ตอนนี้มันไม่ใช่...เธอพร้อมสำหรับเขาแล้วแต่ที่เขายังไม่รวบรัดเธอจริงๆ นั้นเป็นเพราะว่าเขาต้องการให้เธอยอมเขาด้วยความเต็มใจและมีสติครบถ้วน ไม่ใช่อย่างตอนนี้ที่เขาเป็นคนฉวยโอกาสเธอแต่ถึงอย่างนั้นสิ่งที่ทำลงไปมันก็พอทำให้อาการทรมานของเขาลดลงไปได้บ้าง...แต่ก็แค่นิดเดียวเท่านั้น
"เด็กดี..."
แผ่นดินเอ่ยปากพูดเสียงแผ่วเบาก่อนจะเคล้าคลึงริมฝีปากนุ่มของคนที่หลับไปแล้วอย่างอาลัยอาวรณ์แต่สุดท้ายก็ต้องตัดใจหักห้ามตัวเองไม่ให้รบกวนหนูนิลมากไปกว่านี้ก่อนจะเดินเข้าไปยังห้องน้ำเพื่ออ
