"อร่อยมั้ย? "
"อร่อย! หนูนิลชอบขนมหวาน! "
หนูนิลยิ้มกว้างจนแทบจะเห็นฟันครบทั้งปากลืมไปเลยว่าตัวเองเคยกลัวคุณอา แล้วอีกอย่างก็คือใครๆ ก็รู้กันทั้งบ้านว่าเด็กตัวอ้วนบนตักของเขานั้นชอบขนมหวานมากแค่ไหน
แต่ถึงอย่างนั้นแผ่นดินก็เริ่มเป็นห่วงสุขภาพของหนูนิลขึ้นมาแล้ว ถึงวันนี้หนูนิลจะกินมาการองเข้าไปไม่เยอะเพราะเขาแค่เอามาล่อลูกหมูให้ติดกับเพื่อกระชับมิตรภาพเท่านั้นแต่ถ้าหากวันอื่นหนูนิลกินเยอะมากกว่านี้เขากลัวว่าโรคจะถามหาตั้งแต่เด็ก
ไม่ใช่ว่าเขาไม่รู้ว่าบรรดาแม่บ้านหลายคนต่างก็แอบเอาขนมหวานให้กับเด็กอ้วนของเขากินเพราะความเอ็นดูแต่ให้มากเกินก็ไม่ดี เสี่ยงฟันผุอีกต่างหาก...
"แล้วอีกอย่างคือหนูนิลห้ามรับขนมหวานจากคนอื่นอีกนะครับ"
ครั้งนี้แผ่นดินพูดเสียงอ่อน เขาไม่อยากให้หนูนิลรู้สึกว่าคำพูดของเขามันคือคำสั่งแต่เป็นประโยคขอร้องซะมากกว่าแต่เด็กน้อยกลับขมวดคิ้วมองคุณอาของเธออย่างไม่เข้าใจ
"ทำไ
