สามวันต่อ...
"อาดินขา~"
"..."
"..."
"..."
เสียงใสๆ ของหนูนิลที่เรียกเจ้าของชื่อต่อหน้าพ่อแม่และลุงของเธอดึงความสนใจจากทุกคนที่กำลังนั่งคุยกันอยู่ตรงโถงนั่งเล่นให้หันมองเด็กอ้วนจ้ำม่ำที่วิ่งหน้าตั้งพุ่งเข้าใส่แผงอกของแผ่นดินเต็มรักซึ่งเขาก็รับตัวหนูนิลได้พอดิบพอดีก่อนจะถือวิสาสะอุ้มเด็กอ้วนให้ขึ้นนั่งบนตักของเขาต่อหน้าทุกคนที่ดูเหมือนว่าช่วงนี้จะเริ่มชินกับพฤติกรรมของสองอาหลานคู่นี้ที่เริ่มเข้ากันได้ดี
"ว่าไง? "
ถึงแม้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่เริ่มเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้นแต่สิ่งที่ไม่เปลี่ยนไปเลยคือน้ำเสียงและสีหน้าเรียบเฉยของแผ่นดินที่ยังคงเส้นคงวาเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยนซึ่งหนูนิลเองก็เริ่มชินชากับคุณอาของเธอที่เป็นแบบนี้เหมือนกันจึงทำให้ความกลัวแทบจะไม่หลงเหลืออยู่เลย
"อาดินขา...หนูนิลอยากกินบิงซูเมล่อน~"
น้ำเสียงออดอ้อนว่าพาใจแกว่งแล้วแต่เจอเด็กอ้วนกอดคอพร้อมทั้งถูไถใบหน้าลงกับหัวไหล
