"คะ?"
เธอคะทั้งๆ ที่เธอได้ยินคำถามนั้นชัดเจนแต่ที่นิ่งอึ้งไปนั้นเธอไม่คาดคิดว่าคนเป็นอาจะกล้าถามคำถามอะไรแบบนี้ตรงๆ ต่างหาก!
ไม่สิ… ตอนเด็กๆ เขาก็มักจะถามเธอแบบนี้เสมอและตอนนั้นเธอก็ตอบเขากลับไปทันทีแบบไม่ต้องคิดอะไรแต่ทำไมตอนนี้กลับเป็นเธอที่รู้สึกว่าคำว่าคิดถึงนั้น...มันไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว
เป็นหนูนิลเองที่รู้สึกว่าเธอนั้น...รู้สึกขัดเขินกับคำว่าคิดถึงของเขา...
[โทรหาอาหนูนิลคิดถึงอาเหรอครับ?]
แผ่นดินถามย้ำอีกครั้ง เจ้าของสายตาคมกริบที่ยืนอยู่ไม่ไกลจ้องมองอากัปกิริยาของหลานสาวตัวเองที่กำลังจับผมทัดหูด้วยท่าทีเขินอายต่างจากเขาที่ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉยนั้นกลับชอบใจกับท่าทีของคนเป็นหลานก่อนที่เขาจะสาวเท้าเข้าไปใกล้เธอมากขึ้นเรื่อยๆ ระหว่างที่รอคอยคำตอบจากเด็กขี้เขินอย่างหนูนิล
เด็กสาวเม้มปากแน่นรู้สึกว่าใบหน้าร้อนผ่าวเธอมองที่ปลายเท้าตัวเองก็เห็นว่าทรายตรงบริเวณนั้นเป็นหลุมเป็นบ่อเพราะเ
