"ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อะไรคนเดียวเหรอหนูนิล?"
คนถูกทักรีบหุบยิ้มทันทีแต่ก็ไม่รอดพ้นสายตาเฉียบคมของอิงอิงที่เห็นว่าเพื่อนสนิทเอาแต่มองจอโทรศัพท์แล้วยิ้มคนเดียวเหมือนคนบ้าก็เกิดความสงสัยแต่เมื่อเธอชะโงกหน้าพยายามจะดูหน้าจอของหนูนิลเธอกลับเอาโทรศัพท์แนบอกคล้ายกับว่าไม่ต้องการให้เห็น ยิ่งสร้างความสงสัยให้กับอิงอิงมากขึ้นจนต้องหรี่ตาจับผิดมองเพื่อนตัวเอง
"นั้นแน่~ อาดินหรือไง?"
"มะ...ไม่ใช่สักหน่อย"
อาการอึกอักๆ ตอบไม่เต็มเสียงของคนโกหกไม่เนียนมิหนำซ้ำสายตายังล่อกแล่กไปมาทำให้อิงอิงจับพิรุธของเพื่อนเธอได้ทันที
ก็บอกแล้วไงว่าหนูนิลเป็นคนโกหกไม่เคยเนียน ความใสซื่อของเพื่อนเธอนั้นเหมือนกับเด็กประถมที่ไม่สามารถโกหกอะไรใครได้เลย ยิ่งมีอาการแบบนี้แสดงว่าคนที่อิงอิงเอ่ยชื่อถึงนั้นคือคนที่ทำให้เพื่อนของเธอยิ้มได้หลังจากที่วันนี้ทั้งวันหนูนิลเซื่องซึมประหนึ่งลูกหมารอเจ้าของกลับบ้าน
เธอชักจะรู้สึกถึงคว
