หลังจากที่ผ่านกิจกรรมรับน้องไปตอนนี้ก็ผ่านมาสองเดือนแล้วและหนูนิลก็ใช้ชีวิตตามปกติเหมือนที่ผ่านมาแต่ที่ดูจะไม่เหมือนเดิมเลยก็คือ…
"หนูนิลครับพี่ไม่อยู่หนูนิลต้องดูแลตัวเองดีๆ นะครับ"
ฟร้องพูดย้ำกับเด็กสาวตรงหน้าที่กำลังยิ้มเจื่อนให้เขาพร้อมทั้งค่อยๆ ดึงมือออกจากการเกาะกุมของประธานรุ่นพี่ที่จับมือเธอเอาไว้แน่นด้วยสีหน้าเศร้าสลดเมื่อคิดว่าต้องจากน้องรหัสที่แสนน่ารักและเธอยังเป็นคนที่เขาชอบมานานหลายเดือน
"เอ่อ ไม่ต้องเป็นห่วงค่ะพี่ฟร้อง ไปอยู่ที่นู่นตั้งใจเรียนนะคะ"
หนูนิลพูดอย่างมีมารยาทแต่ก็เว้นระยะห่างความสัมพันธ์เอาไว้แม้ว่าเธอจะทำแบบนี้มาตลอดสองเดือนกว่าแล้วแต่ดูเหมือนฟร้องจะไม่คิดแบบนั้นจนกระทั่งตอนนี้...ความคิดของเขาก็เปลี่ยนไปเมื่อมีใครบางคนเสนอทุนการศึกให้เขาไปเรียนต่อเมืองนอกนั่นจึงทำให้ฟร้องไม่อยากพลาดโอกาสนี้
แม้จะแปลกใจที่จู่ๆ ทุนจะมากลางเทอมแต่ด้วยโอกาสแบบนี้ไม่ได้มีบ่อยๆ ท
