เทียนและมินตราพักเอาแรงและปรับเวลานอนได้เพียงแต่สองวันเท่านั้นก็ตัดสินใจที่จะขับรถมาบ้านของเทพโดยมีแผ่นดินที่เป็นคนขับรถมาตลอดเส้นทางในขณะที่หนูนิลนั้นหลับตลอดทางเช่นกันก่อนที่ทุกคนจะมาถึงบ้านพี่เทพที่ต่างจังหวัดในช่วงเย็นของวัน
"เข้ามาก่อนๆ "
เทพยังคงต้อนรับทุกคนด้วยรอยยิ้มเหมือนกับทุกครั้งที่มีคนมาบ้าน แผ่นดินจูงมือหนูนิลให้เดินเข้าไปภายในบ้านพร้อมกันตามหลังเทียนและมินตราที่ทุกคนต่างก็รีบยกมือไหว้ทานธรรมและนันฤดีที่มาถึงก่อนแล้วประมาณชั่วโมงเศษๆ
หนูนิลบีบมือแผ่นดินแน่นอย่างเผลอตัวเมื่อเห็นคุณย่าใหญ่เหลือบตามองเธอด้วยสายตาเรียบเฉย ไม่ว่าจะผ่านมากี่ปีหรือเจอกันกี่ครั้งหนูนิลก็ยังคงกลัวนันฤดีอยู่ดีต่างจากแผ่นดินที่ตอนนี่ไม่มีความกริ่งเกรงใดๆ ต่อนันฤดีเลยระหว่างเขาและเธอมีเพียงบทละครโง่ๆ แม่ลูกที่จำเป็นต้องแสดงร่วมกันต่อหน้าคนอื่นเท่ากัน
"มีอาอยู่ตรงนี้ทั้งคนครับหนูนิลไม่ต้องกลัวใครทั้ง
