โอกาสมาถึงแล้ว
หลังจากออกมาจากเรือนของหวังซานซวิน หลันอันฉีก็ตรงไปที่เรือนของสหายทันที เพราะต้องการหารือเรื่องสำคัญ แม้นางจะไม่ได้เร่งรีบเรื่องการหาคู่ครอง แต่เรื่องนี้ก็จะช้ามิได้ หากพลาดเพียงนิดเดียว นางก็อาจจะต้องแต่งงานกับหวังซานซวินก็ได้
“ไปหาพี่ข้ามาแล้วหรือ” เมื่อเห็นสหายเดินเข้ามา ซีฮันก็เอ่ยทักทันที นางจะมาหาเขาได้ก็ตอนที่มาหาพี่ชายเขาเท่านั้น
“ใช่ เอาของไปฝากให้เฉย ๆ แล้วก็ออกมาเลย” หญิงสาวเดินไปนั่งลงข้าง ๆ สหายพร้อมกับรินชาให้ตนเองเพื่อดับกระหาย
“มิได้เข้าไปพบหรือ”
“ไม่ ควรที่จะตีตัวออกห่างจากเขาได้แล้ว เพราะข้าไม่จำเป็นต้องหาฮูหยินให้เขาแล้ว” หญิงสาวตอบด้วยสีหน้าอมทุกข์ คิดถึงเรื่องนี้แล้ว นางก็ยังหาว่าที่สามีให้ตนเองไม่ได้เลย ไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็ไม่มีคนที่ถูกใจนางเลยสักคน
“แล้วเรื่องของตนเอง หาบุรุษดี ๆ ที่จะแต่งงานได้แล้วหรือ” นางบ่นกับเขามาตลอด เขาช่วยมองหาคนที่พอจ
