ไปส่งได้หรือไม่
“นี่ก็เย็นมากแล้ว พวกเราแยกย้ายกันกลับเลยดีหรือไม่” อันฉีพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนสีแล้ว นางน่ะไม่เท่าไหร่ เพียงแค่บอกว่าอยู่กับหวังซานซวิน มารดาก็สามารถปล่อยผ่านเรื่องนี้ไปได้
แต่กับอีกคนมิใช่ นางไม่รู้ว่าที่จวนของอีกฝ่ายจะว่าเช่นไร หากกลับถึงจวนมืดค่ำ
“ก็ดีเหมือน เพราะข้าออกจากจวนมานานแล้ว” ฟางเซียนเห็นด้วย เพราะนางออกมาจากจวนตั้งแต่เช้า ประเดี๋ยวที่บ้านจะเป็นห่วงได้
“แต่นี่ก็เย็นมากแล้ว กลับคนเดียวจะเป็นอันตรายได้” อันฉีทำหน้าหนักใจ “จวนข้ากับจวนกับพี่ฟางเซียนก็มิได้อยู่ทางเดียวกัน จะให้กลับคนเดียวก็ไม่วางใจ”
หญิงสาวแสร้งพึมพำอยู่คนเดียว เพราะตอนนี้นางมีแผนการในใจแล้ว
“ไม่เป็นอันใด ข้ากลับคนเดียวได้ ไม่ต้องเป็นห่วง” ฟางเซียนยิ้มออกมาอย่างเอ็นดู ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะเป็นกังวลแทนนางเช่นนี้
“ได้อย่างไร หากเกิดเรื่องอันใดขึ้นข้าต้องรู้สึกผิดเป็นอย่างมา
