“เสียงดังทำไมฉันแค่กลัวปอดบวม” ร่างขาวเนียนเดินถอยหลังออกไปเล็กน้อย เรือนร่างที่ไร้ปราการณ์ใดปกปิด บัดนี้มันกำลังเด่นเป็นสง่า ความเต่งตึงของยอดเขาสองลูก ความขาวออร่าของสาวผู้ดีเด่นชัด สายตาของผมเกือบจะเสียมารยาทมองต่ำลงไปที่จุดสงวน แต่เมื่อผมได้สติขึ้นมาได้แต่เบือนหน้าหนีร่างกายที่งดงามนั้น
แต่ได้เพียงแค่ชั่วครู่เท่านั้นเพราะเวลาต่อมา ผมรับรู้ได้ถึงความเย็นบริเวณแผงอก เรียวนิวเย็นเฉียบกรีดผ่านลากยาวอย่างยั่วยวน น้ำลายอึกใหญ่ถูกกลืนลงคออย่างยากลำบาก “ผมจะกลับห้อง คุณหนูอาบน้ำเถอะครับ”
“นายจะทิ้งฉันไว้แบบนี้จริง ๆ เหรอ” เธอขยับเดินมาอยู่ด้านหน้า เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงออดอ้อน “ฉันรับผิดชอบนายไหวนะ”
“เจาเยว่ ต่อไปคุณอย่าดื่มอีกเลยนะ” ผมมองหน้าเธอด้วยความยาก ที่จะสะกดสายตาไม่ให้มองไปที่อื่น
เธอเอียงคอมองผมอีกเล็กน้อย สองมือเล็กดันแผงอกของผมให้ขยับเดินถอยหลัง เธอดันให้ผมลงมานั่งบนชักโครกสีขาวสะ
