“หนู มาหาใครคะ” ผู้หญิงวัยกลางคน เงยหน้าจากผ้าสีมอมที่กำลังเช็ดบันไดวนอย่างขะมักเขม้น มาถามฉันที่เดินเข้ามาในบ้านหลังโตอย่างเงอะงะ ๆ
“มาทำความสะอาดห้องคุณคาเลนแทนคุณแม่ค่ะ” ฉันตอบและใช้สายตากวาดไปรอบบ้านที่เรียกได้ว่ามันคือคฤหาสน์เสียมากกว่า
“อ๋อ ลูกสาวป้าลูกจันทร์เหรอ” คุณน้าหันมามองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า ราวคนกำลังสงสัยแต่ไม่ได้รู้สึกจาบจ้วง “แล้วหนูจะขึ้นไปทำความสะอาดตอนนี้เหรอ”
“คุณคาเลนให้มาทำตอนนี้ค่ะ” เธอมองหน้าฉันอีกครั้งราวกับสงสัยอะไรอยู่มาก “เดินขึ้นไป ขวามือ ห้องสุดท้าย”
“ขอบคุณมากค่ะน้า ว่าแต่พวกผ้าปูอยู่ที่ไหนเหรอคะ”
“ของคุณคาเลน อยู่ในห้องนั่นแหละ ในห้องจะมีห้องเชื่อมผ้าจะอยู่ในตู้ในห้องเชื่อม อุปกรณ์จะอยู่ด้วยกัน” เธอพูดจบสองมือหันไปทำงานของตนเองต่อ ฉันสาวเท้ายาว ๆ ขึ้นบันไดวนไปตามที่น้าบอก จนมาถึงห้องที่ว่า
ก๊อก ก๊อก
เงียบ ไร้ซึ่งเสียงตอบรับจากคนด้านใน ฉันเอียงหูไปพิง
