ตอนที่ 36 คนกลัวเมีย
"อิทัง เม ญาตินัง โหตุ สุขิตา โหนตุ ญาตะโย" พงษ์พัทและสิริรัตน์เทน้ำในบงกชแก้วใส่ฐานที่รองจนหมด แล้วจึงยกมือพนมขึ้น ฟังเสียงหลวงพ่อสวดมนต์จนจบ ก่อนจะยกขึ้นหัว
"โยมเอาน้ำไปรดใต้ต้นไม้ใหญ่ด้านนอกนะ"
"ครับหลวงพ่อ" ทั้งสองก้มลงกราบลาหลวงพ่อ และคลานเข่าล่าถอยออกไปจากกุฏิ เพื่อเอาน้ำที่ผ่านบทกรวดน้ำเหล่านี้ไปเทใต้ต้นไม้ใหญ่ ให้พระแม่ธรณีนำผ่านบุญกุศลนี้ไปให้เจ้ากรรมนายเวร ลูกของเขาที่ไม่มีโอกาสที่จะได้เกิดมาและสุดท้ายคุณแม่นภาที่จากโลกนี้ไปอย่างไม่เป็นธรรม ขอให้เวรกรรมเหล่านี้ให้หลุดพ้นไปเสียที
สายลมเย็นพัดผ่าน เส้นผมสลวยปลิวไปตามลม พงษ์พัทเห็นอย่างนั้นก็ยกมือขึ้นไปจับปอยผมเกี่ยวลงที่หลังใบหู และกระชับเสื้อคลุมแขนยาวให้แน่นขึ้น
"ลมแรงแล้วกลับกันเถอะฝนเพิ่งจะหายดีอย่าโดนลมจะดีกว่า" เสียงทุ้มเอ่ยออกมาอย่างอ่อนโยน เขากุมมือเธอเอาไว้ และพาไปที่รถคันเดิมก่อนจะขับกลับไปที่บ้า
