WILD OFFER

Chapter 13

Colton POV

Nakatayo ako sa terrace at inip na naghiintay sa mga taong binayaran ko. Nakuha nila ang anak ko ngumisi ako, pano mo kaya makukuha ang anak natin beige. Malayo palang nakita ko na ang sasakyan bumaba na ako at naghintay sa pinto paglabas nila karga-karga nila ang mga anak ko na mahimbing na natutulog

"Maria paki-lagay ang mga bata sa mga kwarto nila" utos ko... tumango ang kasambahay ko..

Inabot ko ang pinag-usapan na bayad " Umalis na kayo" seryusong Saad ko.. "salamat boss" sila.. tumango ako at hinatid sila ng tingin.. sumunod ako sa silid ng mga bata na ngayon nag-iiyak at hinahanap ang mama nila

" Mommmy!!! (huk) " iyak ng mga anak ko, lumapit ako sa kanila at lumuhod upang pantayan sila

"hey kiddos, it's okay I'm here" napatingin silang dalawa sa akin at huminto sa pag-iyak

"mommy po, gushto ko pho shha mommy (huk) ko.. ayhw ko dhito.. bhad shila" ani ng anak kung babae

"Hey daddy is here no bad guys okay, " napatingin siya sa mukha ko, "dhaddy!!!" ani nilang dalawa , bigla silang tumalon at niyakap ako, I hugged them gusto ko ng mangyari ang bagay nato simula NG malaman Kung buntis siya.. Hindi KO na hahayaan na malayo sila sa akin..

Ibinigay ko lahat NG gusto Nila, manood NG TV, go... Gusto Kong mawala muna sa isip nila ang mama nila. I want them to be close with me... Mahabang panahon silang nawalay sa akin panahon ko Naman siguro na makasama sila.

"DADDY... baka hanap na kami Ni mommy" Ani Ni hash SA akin... Ginulo ko Ang buhok Niya

"I Called your mom earlier, Alam niyang kasama ko kayo Kaya no worries" Saad ko.. Tumango sila at bumalik Ang mga Mata SA screen, nagpalagay pa ako NG mga pagkain.

Pinanood ko lang sila na tumawa at maglaro sa harap ko. Maganda ang pagpapalaki ni Beige sa kanila they're respectfull and friendly. Hindi ako nagsisi na siya gawing ina ng mga anak ko.

Beige POV

PAGDATing namin sa mall, Bumaba kami kaagad Ni Ivi at hinanap si mama, nakita namin siya pati Ang mga yaya, buong pag-asa' akong hinagud Ang tingin NG buong lugar at Makita Ang mga Bata pero, Ni sigaw at iyak nila Hindi ko madinig.... Lumapit ako sa Kay mama..

Lumapit Ang kapatid ko at niyakap si mama... I check her also Lalo na Ang mga nanny

"Ma, nasaan Ang mga Bata?" Mahinahong tanong ko, may luha sa mga Mata nito at umiling, Napapikit ako..

"IM SORRY anak... Hindi nila mahanap Ang mga Bata sa loob... Hindi KO Alam Kung nasaan sila" iyak Ni mommy, napahilot ako sentido ko at nakapamewang na tumayo at Tumingala sa taas upang pigilan Ang luhang gusting lumabas... Napalunok ako at naanginginig Ang labi

"I can't live without my kids!!!" Galit na turan ko, Lumapit ako sa entrance NG mall..

"MAAM bawal.po kayo dito" Winaksi ko Ang kamay niyang aacto na Hawak sa akin.. I pointed him..

"Nawawala Ang anak ko... I need to find them!!" Galit na Saad ko...

"Sorry maam, nilibot na po namin Ang buong loob pero Wala po kaminng Makitang Bata" Mas Lalo akong nanghina sa sinabi Niya,

Iyak kung nilapitan ang officer "Please po hanapin niyo ang anak ko " pagmamakaawa ko

"gagawin po naming ang makakaya naming ma'am" sila.. lumapit si mama sa akin "anak sorry!!! Hindi ako nag-ingat, biglang nagkagulo habang namimili kami nasa harap ko pa sila, makukuha ko sana sila ng biglang dumilim ang palagid" mama..Galit akong tumingin sa kanya "Ma!!! Hindi mawawala sa isang sorry ang sakit at kaba na nararamdaman ko ngayon, dahil alam kung nawawala ang mga anak ko!!" iyak ko... pinunasan ko ang luha ko at iniwan sila.. Papasok pa lang ako ng kotse ng tumunog ang cellphone ko.. Unknown Number

"Hellow," sagot ko sa kabilang linya " kumusta ang paghahanap? Nakakabaliw ba babae?" nanlamig ang buong kong katawan at pilit ipinapasok sa isip ko ang sinabi niya .. "colton!!!" ako.. "Hmmm, " siya.. "ibalik mo sa akin ang anak ko" galit na sabi ko " Anak natin beige, anak natin nakaklimutan mo ata yun, wag kang mag-alala okay lang sila, ipinakilala ko na ang sarili ko sa mga anak natin " siya.. I grip my phone dahil sa narinig ko at pumikit ...

"Please I want to see them colton, wag mo silang ilalayo sa akin" pagmamakaawa ko.. naghintay ako sa kabilang linya pero ToTOOt... napaluhod ako sa emosyong nararamdaman ko. Nabigla ako ng may yumakap sa akin "Ate calm yourself mahahanap din natin ang pamangkin ko" siya.. Niyakap ko siya at umiyak siya na din ang nagmaneho ng sasakyan at umuwi na kami.

ColTon POV

"Please I want to see them colton, wag mo silang ilalayo sa akin" pagmamakaawa niya... Napahilot ako sa sentido ko ng marinig ko ang boses niya

" hindi ako katulad mo beige" ... Tumayo ako sa pagkaka-upo at pinagmasdan ang mga anak ko na naglalaro, nakuha ni colleen ang features ko at nakuha naman ni hans ang sa mama niya, kaya hindi ako nagkakamali na anak ko sila..

"Maria, aalis muna ako ikaw munang bahala sa mga bata" utos ko.. tumango naman ang kasambahay ko . lumapit ako sa kambal

"Hmm, kiddos aalis muna si daddy may pupuntahan lang ako?" paalam ko sa kanika they stared at me and smiled

"Shundo mon a pho shi mommy" hans ask , ginulo ko ang buhok niya "yes susunduin ko siya but.. mommy and daddy need a time so we're going to a vacation and after our vacation will have a family vacation in disney, how was that?" Tanong ko sa Kanila..

"REALLY DISNEY!!!... yeeyyy... !!" Sayang sigaw nila, pinagmasdan ko muna sila.bago umalis, I drove my car... I'll regret this decision soon...

GUSTO ko Lang makaganti....at gusto ko lang iparamdam sa kanya Kung ano Ang naramdaman ko noon. Nagtagal muna ako ng ilang minuto bago umalis, Binaybay konl ang kalsada pauwi at balak ko siyang supresahin

Beige POV

Nakayakap lang ako sa tuhod ko habang umiiyak, hindi ako lumabas ng kwarto ko simula ng dumating kami ditto. Nagaalala ako alam kung kasama nila ang papa nila pero .. natatakot ako sobra ... Natatakot akong baka tuluyan na silang inilayo Ni Colton sa akin

"ate dinner na bumaba kana"pang-aaya ni sis.. hindi ako sumagot at hinayaan sila sa labas, paano ako makakain, hindi ko alam kung saan dinala ni colton ang mga bata. Mabilis pa sa alas kwatro na sinagot ko ang tawag

"Colton hello, " nagkukumahog na sagot ko at napatayo sa pagkaka-upo

"open your terrace window?" malamig na utos niya kahit naguguluhan tumayo ako at binuksan ang terrace, napasingahap ako ng nakatayo siya at malalim na nakatingin sa akin..

"colton yung kambal nasan?" pag-asang tanong ko.. Ngumisi ito pumasok ito sa silid ko

"sa tingin mo ibabalik ko pa ang mga bata sayo, gayun alam ko naman ilalayo mo sila, tulad ng ginawa mo noon?" malamig na tugon niya.. Umiling ako at humarap sa kanya

"Hindi mo dapat dinadamay ang mga anak mo sa galit mo sa akin?" Galit na saad ko at kinuyom ang kamo.

"Kung hindi mo naman pala sila gustong damayin, edi sana hindi ka nagtago at tumakbo?" Napamura ako at napasuklay sa sariling buhok at sinalubong muli ang titig nito

"Colton I waited for you after I give birth but I heard news na ikakasal ka, anong gusto mong gawin hintayin pa din kita!!!" galit na tugon ko sa kanya.

"who told you to believe, it's a f*****g fake news!!" sigaw niya na ikanatamimi ko ... napayuko at umiyak

"ibalik muna ang mga anak ko colton?" pagmamakaawa ko, umiling ito at ngising asong humarap sa akin.

"Sorry, pero hindi ko magagawa ang bagay na gusto mo, go to that place our kids are waiting" Pinatayan niya ako ng tawag at pinaharurut ang sasakyan nito, nagmamadali akong bumalik sa loob ng kwarto at kumuha ng mga gamit at bumaba, gulat naman akong tiningnan ni mama at kapatid ko

"ate saan ka pupunta, dis-oras na ng gabi"Gulat na saad ng kapatid ko at hinila ang braso ko.

"May pupuntahan lang ako balik din ako kaagad" paalam ko sa kanila, Hindi ko na sila nilingun at nagmadaling tumungo sa lugar na sinabi niya.

Mahigpit ang pagkakahawak ko sa manebela habang nagmamaneho, Suminghot ako at pinunasan ang luha na dumadaloy sa pisngi ko.

Hindi ko inaasahan na ganito ang mangyayari, na pwede niyang gawin sa akin ang bagay nato. Hindi ko kayang mawalay ng matagal sa mga anak ko, they are my life. Hindi ko pinansin ang cellphone ko na kanina pa nag-iingay. I grab it and pinatay ito.

Lumiko at binaybay ang madilim at walang bahay na daan, madaming puno at tahimik, nakaramdam ako ng takot habang nagmamaneho pero hindi ako pwedeng matakot ngayon basta makakarating ako.