??KENDİNİ SEV?? 1. bölüm

?? kendini sev?? 4.bölüm

En basit şeyleri yaparken bile insanın sevdiği ile yapması kadar, insana iyi gelen başka bir şey yoktur.

Mesela pazar alışverişine gitmek

veya bir market alışverişine gitmek.

İnsan sevdiği ile beraber olduktan sonra, huzurlu olduktan sonra, hayat daha güzel ve en basit şeyler bile 5 yıldızlı otel keyfi verir.

Ayrılığı iliklerine kadar yaşamış birisi olarak, insanı sevdiğinden ayrı kalması, yani "benim için"

dünyam karanlık, anlamsız, amaçsız geliyordu, çok üzülüyordum, ağlıyordum.

Niye böyle oluyor, diye çok sorguluyordum.

Hep mi stres, hep mi ayrılık diye.

18.ci yılımızı doldurduk, ama şimdi şöyle düşünüyorum, hayatta yaşadıklarımız birer imtihan, yaşadığımız sıkıntılardan tecrübe ediniyoruz,olgunlaşıyoruz, duygu ve düşüncelerimiz, hatta bakış açımız bile değişiyor aslında.

İnsanların, uzun süren sıkıntılarının, streslerin, ayrılıklarının ardından gelen en ufak güzel bir olay bile bir insanın aşırı mutlu olup heyecanlandırabilmeli, bence....

Öyle de olmalı zaten, en ufak şeylerden mutlu olmak, insanın sevildiğinin ve huzurlu olduğunu işarettir, aslında.

Şunun da farkına varmamız gerekiyor, hayatımızda şükretmek için çok sebebimiz var, sabah uyandığımız için, sağlığımız için, eşiniz için, çocuklarımız için, nefes aldığımız için, tek başımıza ihtiyaçlarımızı karşılayabildiğimiz için.

Aslında "Hayat çok güzel" ama bakış açımız da bu noktada çok önemli, nasıl bakarsan nasıl düşünürsen öyle görürsün, bundan dolayıdır ki; her zaman söylüyorum iyi düşünürsen, iyi şeyler olur hayatında.

Bir kitapta okumuştum, bilinçaltını bir tarla olarak düşünün, bir tarlaya diken ekersen "Gül" toplayabilir misin?

Ya da gül ekersen "diken" toplayabilir misin?

Her zaman iyi düşünen, güzel düşünen insanların karşısına iyi ve güzel olaylar gelir.

Mesela kötü bir gün geçiriyorsun, hemen karalar bağlamayın, değişeceğini ve güzel şeylerin olacağına inanın,

inanırsanız, iyi tarafından bakmayı başarabilirseniz, hayatın size getireceği mucizelere inanamayacaksınız.

Yeter ki, siz olmaz demeyin, inanın, hayal edin ve gerçekleşeceğinden emin olun. "Asla pes etmek yok"

Hayat bu, başımıza her şey gelebilir, ama önemli olan gelen olumsuz şeylere rağmen, pozitif düşünmeye devam etmek, edebilmek.

İnanın pozitif düşününce insanın neler başarabileceğine inanamayacaksınız!

Sizi aşağı çeken, devamlı eleştiren, sizi kıskandığını hissettiğiniz insanlarla aranızda mesafe koyun, eğer yapabiliyorsanız, hayatınızdan tamamen çıkartın.....

Siz kendinize değer vermezseniz, kimse sizin kendinize vermediğiniz diğeri size vermez.

Öncelikle kendimizi seveceğiz, saygı duyacağız ki, kararlarımız da, kariyerimiz de, ailemiz de sağlıklı olsun.

Her şeyin başında huzur, sağlık var, kendine değer vermek var.

Bir şeye karar verdiysen "Pes Etme" kararında ısrarcı ol.

Tekrar tekrar dene, hayatta olaylara hep iyi tarafından bakmayı dene.

Her zaman pozitif olun, o zaman her şey, "şahane" bir hal alacak, para akışınızda, aşk hayatınızda, aile yaşantınız da, daha pozitif kapılar açılacak, ummadığınız hayal edemeyeceğiniz güzellikler olacak, Ama kalpten inanın ve dilinizle tekrar edin.Bilinçaltınızı iyi şeyler olacağına inandırarak, yani kendinizi.

Bu dünyada sıkıntı çeken, imtihanlarla karşılaşan sadece siz değilsiniz.

Kimse dört dörtlük bir hayat geçirmiyor. Hayat sosyal medyada paylaşılanlardan ibaret değil, lüks hayatlar, hediyeler, sürprizler sizi aldatmasın.

Kimsenin gerçekten neler yaşadığını bilemeyiz.

Şunu biliyoruz ki imtihansız kul yok.

Herkesin bir derdi, bir sıkıntısı var,

ama önemli olan bununla nasıl başa çıkabiliyor, ya da nasıl alıştı, ya da nasıl devam edebiliyor.

Size birkaç gün önce yaşadığım ve eşimle aramızda geçen diyaloğu anlatmak istiyorum.

Bir gün akşam saatlerinde eşim televizyonda haberleri izliyor ve şöyle bir haber çıktı.

3 kişilik çekirdek bir aile anne, baba ve 10 aylık bir kız çocuğu bebek.

Baba uyuşturucu hazırlarken uykuda olan bebek ve annesi dumandan zehirleniyor. Aynı şekilde baba da zehirleniyor.

Ağır kokudan rahatsız olan Komşular polisi çağırıyorlar ve polis gelince belli oluyor ki aile zehirlenmiş ve yapılan müdahalelere rağmen bebek ve babası ölüyor, anne de yoğun bakımda.

Şimdi baktığımız zaman çok kötü bir olay.

BAKİŞ AÇIMIZ BURADA DEVREYE GİRİYOR.

Ben şöyle düşündüm eğer baba ölmeseydi, o bebek büyüyünceye kadar ne travmalar, ne sıkıntılar yaşayacaktı. Belki de uyuşturucu için çocuğunun, eşinin bedenini satacaktı, ama baba öldü hesabına Allah'a verecek,.

Bebek de öldü günahsız bir melek olarak cennete gitti.

Anne yoğun bakımdaydı.

Eğer yaşarsa kendini döven, ezen, kötülük yapan kocasından kurtuldu.

Eğer dünyadaki İmtihanı bittiyse mantıklı kararlar verip hayatını değiştirebilir.

Tamam belki çok zorlanacak, asla kolay değil sonuçta 9 ay karnında taşıdığı, 10 aydır beraber büyüdüğü bebeğini kaybetti.

Ama yaşasaydı babasının ona neler yapacağının farkında, böyle düşünüp, cennette çocuğunun daha ferah olacağını, daha mutlu olacağını düşünüp, Rabbimin verdiği imtihana da bir hikmet vardır diyerek, tevekkül etmesi gerekir.

Her karanlık gecenin muhakkak güneşi vardır, ama geç, ama erken, muhakkak vardı.

Aslında fark etmediğimiz, gözden kaçırdığımız bir konuda bu, bazen yaşadığımız kötü olayların, imtihanların bizde eksik olan yanımız olduğu hiç aklımıza gelmiyor.

18 yaşındayken hayata toz pembe bakan, kurduğu her hayalin olacağından emin olan, o genç de;

28 yaşında ki düşüncesi ve hatta 38 yaşındaki düşüncesi arasında dağlar fark var, biraz durup, sakince bir düşünebilsek, hayatımızda ne kadar çok mucize olduğunu görebiliriz.

Ben şuanda geçmişime bir göz atmak istedim ve durup düşündüm........

Ve farkına varmak için karar verip 10 dakika düşünmek yeterli biliyor musunuz?

Geçmişimde şu an olsa yapmam dediğim çok davranışım olduğunu fark ettim.

Aslında bu normal bir şey hayat akışı dediğimiz olay da, bu zaten.

insan gençliğinde yaptıklarıyla, yargılanmamalı.

Çünkü şöyle bir şey var biz gençken bizden büyük olup bizi yargılama hakkını kendinde bulanlar, aslında onlar da bizim geçtiğimiz bu yollardan geçtiler.

Bir zamanlar onlar da hatalar yaptılar, bu hayatın ta kendisi....

Oluşan döngü bu değişmiyor.

Her zaman kendimizden küçüklere karşı, daha fazla empati kurup anlayışlı olmamız gerekiyor, bir zamanlar bizim geçerken zorlandığımız, belki acılar, sıkıntılar çektiğimiz yollarda, onlar da aynı sıkıntılara acılara maruz kalmasınlar diye.

Her zaman için yaşadığımız olayları iyi tarafından bakarsak ne mi olur?

Hayatımız güzelleşir beynimiz, vicdanımız rahat olur..

Merhametli, anlayışlı, düşünceli olmak insana kayıp yaşatmaz, aksine hayatına birçok güzellik ve mucize çekmesine sebep olur.

Her şeyi kötü tarafından düşünmek de İnsanın devamlı negatif olmasına, içinin kararmasına, mutsuz, umutsuz, amaçsız, uykusuz, halsiz olmasına sebep olur.

Gece yatarken kafanda kur,kur nereye kadar.

Aksine olaylara iyi tarafından bakmak, insanın yükünü azaltır, hem vicdanı, hem de beyni rahatlar.

Bunları size anlatırken kendi yaşantımdan örnek alıyorum, bizzat deneyip yaşadığım olaylardan yola çıkarak sizleri elimden geldiğince aktarmaya çalışıyorum.

Hayatımdan bir örnek daha vermek istiyorum sizlere, bizim oğlumuzun 3 Eylül'de sünnet düğünü var.

Salonu tuttuk.

Aslında şu an anlıyorum ki; benim için de halen daha eski günlerden kalan kötü anılarım var.

Mesela;

düğün, Kına, nişan, söz, alışverişine eşimle birlikte gidemedim. Bugün oğlumu sünnet kıyafetini almaya gittim, ve yine tektim.

Hayatımızda yara olarak içimizde iyileşmesi zor olan anılar var, ve herhangi bir olay tetikledimi, hemen gün yüzüne çıkıyor, ve bizi depresif, mutsuz bir hale getiriyor. Ben bununla nasıl başa çıkabileceğimi bulamadım.

Aslında bakarsanız mutsuz, huzursuz olmayı hiç sevmiyorum.

Ben hep enerjik, deli dolu, gülmeyi seven ve küçük şeylerden bile mutlu olan bir kişiliğim, ama şu an fark ediyorum ki, artık tek kalmaktan çok yorulmuşum, çok güçlü görünmekten, ben hallederim, ben yaparım demekten çok yorulmuşum. Ama her zamanki gibi kendime çok güveniyorum ve ben her şeyi halledebilirim.

O kapasiteye sahibim ve bu konuda her zaman iyi tarafından bakabildiğim için kendimi çok seviyorum ve çok gurur duyuyorum........