ยัยซาตานกับนายมาเฟีย

งอน

บทที่10

12:00

@นาริน

นี่ก็เที่ยงแล้วไอ้เจคอบมันยังไม่โผล่หัวมาเลยไม่นานเสียงประตูถูกเปิดออกฉันรีบหันไปมองเป็น

ไอ้นาคินกับพวกเฮียไนท์เฮียเดย์ ถือของมาเต็มไม้เต็มมือกันทั้ง3คนเลย

“งั้น!!!ไอ้แม่คนเก่ง"

“__"

"แล้วไอ้เจคอบไปไหนละนาริน"นาคินเอ่ยถาม

้”มันไปผูกคอตายแล้วมั้ง"

“พวกนั้นทำหน้าสงสัย"

"ทะเลาะกันหรอ"

“_"

“เป็นไงบ้างยังเจ็บแผลอยู่ไหม"นาคินเดินมานั่งข้างๆฉัน

“ก็ยังเจ็บตรงที่หน้าท้องนั่นแหละ ส่วนตรงหน้าอก

ก็มีรอยซ้ำนิดๆ"

“เห็นป๊ากับม๊าบอกว่าดีนะที่มึงใส่สร้อยอะถ้าไม่

ยังไงมึงได้อยู่โรงเย็นแทนโรงพยายาบาลแน่"

แป๊ะ!!ฉันตีปากมัน

“อ้ะ!! ฟันกูหักแล้วมั้ง"

“เวอร์ล่ะไอ้นาคิน"

"ดีแล้วที่กระสุนไม่ทะลุเข้าไปอ่ะ!!รู้ไหมว่า

ไอ้เจคอบมันเป็นห่วงนารินมากเลยนะตอนนารินอยู่ห้องicu มันโดนม๊าเฮียกับป๊านารินต่อยไปตั้งหลายที "

"ขนาดมันโดนยิงมันยังไม่คิดจะไปทำแผลเลยด้วยซ้ำ มันก็พูดแต่ว่าเป็นห่วงเมียกูพวกเฮียต้องไล่ให้มันไปทำแผลตั้งหลายครั้งกว่ามันจะไปทำ"

ฉันนั่งฟังเฮียเดย์กับเฮียไนท์พูดเงียบๆ

“เดี๋ยวๆนารินมึงมีผัวตั้งแต่ตอนไหน"

“มึงจะบ้าหรอไอ้นาคิน!! มึงเคยเห็นกูคบกับใคร

ไหม!! อยู่คนเดียวแบบนี้อะดีแหละไม่ต้องคอย

ปวดหัวว่าผัวจะไปแอบมีกิ้กกั๊ก อยู่แบบโสดๆอะดีสุด

"หราาา"

"ทำไรกันอยู่ครับ"

พวกฉันหันไปมองตามเสียง เป็นยูตะ ลูกชายคนเล็กของน้ายูริกับอาเคน

"หวัดดีครับเฮียทั้งสาม “พวกเฮียๆก็พยักหน้า

ให้ยูตะ!

"เป็นไงบ้าง"

“ยังไม่ตายหลอกเว้ย"

"แหม ปากร้ายเหมือนเดิมแสดงว่าหายดีแล้ว

เจ้นี่หนังเหนียวจริงๆ กระสุนถึงกะยิงไม่เข้าเลยเจ้ไป

สักยันต์มาหรอ"

“มายงมายัน กูนี่แหละจะยันมึงไอ้ยูตะ"

"คิกๆ ผมพูดเล่นน่า"

“เเล้วป๊าม๊าแกเป็นไงบ้างสบายดีไหม"

"สบายดีครับ"

“แล้วเจ๊ยูริล่ะ"

"ว่าเลิกประชุมที่บริษัทแล้วจะมาหาเจ๊"

“อืม"

"อะเจ๊!! ผมซื้อผลไม้มาฝากด้วยผมไปใส่จานให้

นะ “แล้วยูตะก็เดินเอาผลไม้ไปใส่จานไม่นานเหล่ป๊าๆม๊าๆป้าลุงน้าอาทั้งหลายก็มาเยี่ยมฉันพร้อมหน้าพร้อมตาอยากจะถามจริง ว่ามากันหมดหรือยังนี่รุ่นพ่อแม่แล้วถ้ารุ่นลูกๆมารวมตัวกันที่นี้จะขนาดไหน!! จากห้องใหญ่ๆกลายเป็นเล็กเท่ารูหนูทันที

"เป็นไงบ้างลูก”ป๊าเดินมาข้างๆฉัน

“ก็ยังเจ็บแผลนิดหน่อยค่ะ"

”ขวัญเอยขวัญมานะลูก รู้ไหมว่าป๊ากับม๊าและทุกคนเป็นห่วงหนูแทบแย่"

“ขอโทษค่ะ ที่ทำให้ป๊าม๊าและทุกคนเป็นห่วง"

แล้วป๊ากับม๊าก็เดินมากอดฉันจากนั้นก็พากันนั่งคุย

กันต่างๆนาๆ ไม่นานพวกเฮียแล้วก็ผู้ใหญ่ทุกคนก็กลับไปหมดแล้วตอนนี้ แต่เหลือแค่อาชินกับอาจินที่อยู่

"นี่คือยาที่อาทำมาให้เอาหยดตรงที่แผลแล้ว

มันจะหายไปทันที”ฉันหยิบเอายาที่อาชินให้

“ขอบคุณมากค่ะ ท่านอา"

"จะหนียังไงก็หนีไม่พ้นหรอกนะนาริน "

แล้วท่านอาก็เดินออกไปปล่อยให้ฉันนั่งคิดกับสิ่งที่ท่านอาพูด

@เจคอบ

ผมเดินงอนนารินออกมาจากห้องผมก็กลับมา

ที่คอนโดของผม ขี้เกียจกลับไปบ้านมันไกลคอนโด

ผมใกล้สุดแล้วคับ ผมมาเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วก็แวกซื้อ

ของกินไปให้นารินด้วย ป่านนี้เธอคงจะหิวแล้ว

แหละ ผมเลยรีบเดินขึ้นไปให้นารินผมเปิดประตูเข้าไปในห้อง

ดอกมงดอกไม้ของกินของฝากเต็มห้องไปหมดเลยแสดงมีคนมาเยี่ยมเธอตอนผมไม่อยู่สินะ! ส่วนนารินก็ทำหน้าบึ้งอยู่บนเตียง

"คิดว่าไปผูกคอตายซะอีก"ผมไม่พูดอะไรผมก็เดินไปวางของที่โต๊ะแล้วก็มานั่งเล่นโทรศัพท์ที่โซฟา

"กูหิวข้าว เอาข้าวให้กินหน่อย"ผมก็เงียบไม่สนใจนั่งเล่นโทรศัพท์ต่อจนกระทั่งหมอเดินเข้ามาตรวจ

ทำไมคราวนี้เป็นหมอผู้ชายวะ

"สวัสดีครับหมอขอตรวจดูแผลหน่อยนะครับ"

"ได้ค่ะ”นารินยิ้มให้หมอเล็กน้อยที่กับผม

ไม่เห็นจะยิ้มให้เลยสักนิด พูดดีๆกับผมก็ไม่เคยเลย

แล้วหมอก็ตรวจดูแผลจนเสร็จ

"เรียบร้อยแล้วนะครับ แผลของคนไข้หายเร็วมากๆ มีแค่รอยซ้ำนิดๆ พรุ้งนี้น่าจะกลับบ้านได้แล้ว

ล่ะครับ"

"อ่อ!!ค่ะ เออคุณหมอค่ะช่วยหยิบกล่องขนมกับนมให้หน่อยได้ไหมคะ"

"ได้สิครับ"

แล้วหมอมันก็เดินไปเอาขนมกับนมมาให้นาริน

"ขอบคุณนะคะ"

"เดี๋ยวหมอแกะให้นะครับ“พอหมอมันแกะเสร็จแล้วเหมือนหมอมันทำท่าจะป้อนนาริน

“อะ!!!แฮ่มม!!!!!! “แล้ว2คนนั้นก็หันมา

“คุณหมอตรวจเสร็จแล้วก็เชิญออกไปได้

แล้วคับ เดียวผมดูแลเมียผมเอง"

"เอ่ออ......ครับๆ"หมอก็เดินออกไป ผมก็ลุกขึ้นเอาอาหารที่ผมซื้อมาไปใส่จานแล้วเอาไปให้

้นาริน มันก็นั่งมองหน้าผม

“กินสิหิวไม่ใช่เหรอ"ผมนั่งลงข้างๆมันก็ลุกขึ้นมานั่งกินข้าว

"กินข้าวยัง!! “มันหันมาถามผม

“ยัง "

"ขึ้นมานั่งที่เตียงแล้วมากินข้าวกับกู"

“มึงกินเหอะ เดี๋ยวกูกินที่หลัง"

"เฮ้ออออ!!! หายงอนกูได้แล้วกูขอโทษ"

"__" นี่ผมได้ยินไม่ผิดใช่ไหมที่เธอพูดขอโทษ

“ถ้าไม่เต็มใจพูดก็ไม่ต้องฝืนใจพูด"

"แล้วจะให้กูทำยังไง"

“หอมแก้มกูก่อน! กูถึงจะหายงอน"

"เยอะไปล่ะไอ้เจคอบ"

“ที่จูบยังเคยจูบเลยแค่นี้ทำเป็นมา... "

ฟอด!!!!! “นารินมันก้มมาหอมแก้มผม

"หายแล้วก็มาแดกข้าวได้ล่ะ'

“พูดกับว่าที่ผัวให้ดีๆหน่อย สิคับเมีย "

"ไอ่เจคอบ!!เดี๋ยวกูตบเลยนิ!!!"

“ตบด้วยปากกระแทกด้วยลิ้นนะจ้ะ

เพี้ยะ!!!! “มันตบปากผมอย่างแรง

“โอ้ยยย!!! นาริน"

"หึ!สมน้ำหน้า

ี