ยัยซาตานกับนายมาเฟีย

สัตว์เลี้ยง

บทที่05

ก๊อก!!ก๊อก!! “เสียงเคาะประตู

“เข้ามา"สักพักประตูห้องทำงานก็ถูกเปิดพร้อมผู้หญิงร่างบางเดินตามหลังลูกน้องผมเข้ามา

"นี่คับนายลูกสาวของไอ้ดำครับ"ผมปรายตามองผู้หญิงคนนั้นตัวเล็กน่ารักดี

“อืม!! พวกมึงออกไปได้ล่ะ"พวกมันพยักหน้าแล้วเดินออกไป

“มึงมานี่"มันก้มหน้าแล้วยืนนิ่ง

“กูบอกว่าให้มาหากูมึงไม่ได้ยินหรือไง"

'.ฮึกก!! อย่าทำอะไรหนูเลยนะฮึกก!!

ปล่อยหนูไปเถอะนะ "

มันร้องไห้พร้อมยกมือไหว้ขอร้องผม

“หึ"ปล่อยไงหรอ!!มึงรู้ไหมว่าพ่อของมึง!!

ติดหนี้กูอยู่10ล้าน "

"ห๊ะ!! 10ล้าน!!"

“ใช่!!! ระหว่างรอให้พ่อมึงหามาให้กูมึงช่วยมาขัดดอกรอพ่อมึงก่อนแล้วกัน"

"ไม่นะ!!! ปล่อยหนูเถอะนะ!!เดี๋ยวหนูจะหา

เงินช่วยพ่อแล้วจะรีบเอาเงินมาให้นะ ฮึกก!!

ปล่อยหนูเถอะ"

ผมจับเธอเหวี่ยงลงโซฟาแล้วกระชากบราออก

ตัวเล็กแค่นี้นมใหญ่ชิบหายผมรูดชิบกางเกงลงสวมถุงยางก่อนดันเข้าไปในร่องเธอ

“หึ กูคิดว่ามึงจะซิงซะอีกแล้วยังมาทำเป็นเล่น

ตัวกับกูอีกนะมึง"

@นาริน

"มาแล้วหรอนาริน"

“หวัดดีค่ะ “ฉันยกมือไหว้ป้ามิวก่อนนั่งลงตรงข้าม“ป้ามิวเรียกนารินมาพบวันนี้มีเรื่องอะไรหรือเปล่า"

"เสาร์อาทิตย์นี้ ป้ามีงานให้เธอทำฉันจะให้ไปคุมเรือสินค้าส่งไปที่ญี่ปุ่น"

“ปกติป้ามิวก็ให้เฮียทั้งสองเป็นคนคุมอยู่แล้วไม่ใช่เหรอคะ"

"ครั้งนี้มันไม่เหมือนกัน ครั้งนี้เป็นสินค้าของเพื่อนของป้าสินค้าชิ้นนี้มันสำคัญมากและหายากเช่นกันป้าก็เพิ่มความปลอดภัยให้มากกว่าเดิม"

“เข้าใจค่ะ"

"ถ้าเธอทำงานในครั้งนี้ผ่านไปด้วยดีไม่มีปัญหา

อะไรฉันจะซื้อคันใหม่ให้"

“ตกลงตามนี้ค่ะป้า รับรองไม่ทำให้ผิดหวังแน่นอนถ้าไม่มีอะไรแล้วนารินของตัวกลับก่อนนะคะ"

หลัวจากออกจากบ้านป้ามิวฉันก็แวะมาหาหาโซกุนกับนาโนที่บ้านเพราะฉันจะให้อาชินหาสัตว์เลี้ยงให้ฉันสักตัวถ้าจะให้เลี้ยงหมาเลี้ยงแมวสัตว์เลี้ยงธรรมดาเหมือนคนอื่นฉันว่ามันเชยไปสำหรับฉันต้องแปลกและแหวกแนวแล้วแหกกฎเท่านั้นถึงจะเหมาะสมกับฉัน

#บ้านอาชิน

"ทำไมบ้านดูเงียบๆ"พูดไม่ทันขาดคำร่างสูงใหญ่ก็มายืนอยู่ตรงหน้าฉันแล้วเพียงแค่กระพริบตาครั้งเดียวเท่านั้น "โซกุน"

"หวัดดีเจ๊ คนสวยของผม"

พึ่บ!

"ของนาโนต่างหาก แบร่"นาโนแลบลิ้นใส่โซกุน

“ พอเลยสองพี่น้องคู่นี้ แล้วน้าน้ำชากับ

อาชินไปไหน"

"ว่าไงนารินหลานรักของอา "ฉันหันไปมองตามเสียงผู้ชายที่ไม่เคยแก่ลงเลยสักนิดแถมนับวันยิ่งหล่อกว่าเดิมน้าน้ำชาก็เช่นกัน สวยเซ็กซี่ไม่เคยเปลี่ยน ดูสาวและสวยมากๆถึงอายุจะ40กว่ากันแล้วก็เถอะ เขาสองคนไม่เคยแก่ลงเลยรวมถึงอาจินก็ด้วยอย่างว่าละพวกเขาไม่ใช่คนธรรมดา

"มาหาอาถึงที่บ้านคงไม่ใช่แค่มาเยี่ยมใช่ไหม"

“ท่านอาช่างรู้ใจนารินจริงๆ ใช่ค่ะนารินอยากให้ท่านอาหาสัตว์เลี้ยงให้นารินสักตัว"

"คงไม่ใช่ หมู หมา กา ไก่ ใช่ไหมถ้าธรรมดาเกินไปหลานคงไม่มาหาอาถึงที่นี่สิน่ะ"

"ทุกอย่างที่ท่านอาพูดถูกทั้งหมด"

"ได้อาจะพาหลานไปที่ๆหนึ่ง ไปดูสิว่าหลานจะได้สัตว์เลี้ยงตัวไหนไปเลี้ยง "

“ขอบคุณมากค่ะ"ฉันลุกขึ้นโค้งคำนับอาชินอีกรอบ

"พร้อมนะนาริน"

“ค่ะ"

"พร้อมแล้วก็ไปกัน..โซกุน นาโน พวกเจ้าไปดูท่านแม่ของพวกเจ้าสิ ไม่รู้ไปแรดที่ไหนอีกข้าละเหนื่อยใจกับแม่พวกเจ้าจริงๆเดี๋ยวข้ากลับมาจะจับลามโซ่ไว้ในห้องซะให้เข็ด

"_____" สองพี่น้องทำหน้าเบื่อหน่ายแล้วทำตามที่ท่านอาบอก แต่ทว่าพอฉันหันกลับมาหาท่านอาชินอีกครั้งตัวฉันก็ถูกดึงเข้าไปในประตูมิติแล้วโผล่มาในสถานที่แห่งหนึ่งที่ไม่คุ้นตาฉันปรายตามองรอบๆทุกทิศทางมีแต่ป่าและต้นไม้ใหญ่แปลกๆมากมายที่นี่

เย็นสบายแล้วเงียบสงบฉันรู้สึกชอบที่นี่แล้วสิ

“ท่านอาที่นี่ที่ไหนเหรอค่ะ"

“ที่นี่เขาเรียกว่าป่าลับจะเข้าได้เฉพาะพ่อมดแม่มด

และแวมไพร์หรือผู้ที่ได้รับอนุญาตเท่านั้น ป่าแห่งนี้มีอะไรหลายๆอย่างเต็มไปหมด แล้วยังเป็นสถานที่เอาไว้จองจำสัตว์ดุร้ายในตำนานหลายตัว"

“สัตว์ในตำนานงั้นหรอ? “ฉันทำหน้าสงสัย

“มันเป็นสัตว์ที่เราไม่สามารถควบคุมมันได้

เราจึงต้องเอามาไว้ที่นี่แต่มันจะอยู่อีกโซนนึงเป็นที่ของพวกมันเฉพาะ ต้องรอเจ้าของที่แท้จริงของพวก

มันมาปลดปล่อยเท่านั้น"

“แล้วไหนพวกสัตว์ล่ะท่านอา นารินไม่เห็นจะมีสักตัวเลย!!”ฉันเดินดูรอบๆตั้งแต่เดินข้ามสะพานเข้ามายังอีกป่าฉันยังไม่มีสัตว์เลยสักตัว

“ลองหลับตาแล้วลืมขึ้นตาขึ้นดูอีกที"ฉันทำตามที่ท่านอาบอก ฉันหลับตาลงแล้วสักพักก็ลืมตาขึ้นมาใหม่อีกครั้งช้าๆ

และสิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้ามันให้ฉันตะลึงสุดๆ

“ว้าววววววสวยมากกก"สิ่งรอบข้างเปลี่ยนไปจากตอนที่ฉันเข้ามาตอนครั้งแรก..ตอนนี้มีน้ำตกขนาดใหญ่มีปลาตัวเล็กตัวใหญ่ว่ายไปมา มีสายรุ้ง มีสัตว์ต่างๆนาๆเต็มไปหมด นี่มันแดนมหัศจรรย์ชัดๆ

“ครั้งแรกเลยนะที่อาเห็นหลานยิ้มแบบนี้"

จริง!ที่ฉันยิ้มแบบนี้ยิ้มแบบมีความสุขเป็นครั้งแรก

“นารินชอบที่นี่มากเลยท่านอา "

“ลองไปทางนั้นดูสิอาว่ามีบ้างอย่างรอหลานอยู่นะ”ฉันเดินตามที่อาชินบอก

ฉันเห็นพวกเสือสิงโตแล้วหมาป่าวิ่งอยู่รอบป่าเต็มไป

หมด แต่ฉันไปสะดุดตากับเสือตัวหนึ่งที่นอนอยู่บนก้อนหินใหญ่มันมีสีขาวลายดำดวงตาสีฟ้าเข้ม ฉันเลยเดินเข้าไปใกล้ๆมัน

มันเห็นฉันเดินไปมันก็รีบลุกขึ้นทันที..ฉันเลยหยุดเดินอยู่ตรงหน้ามัน

...กรรรรรรรรรรร !!!! “มันแยกเขี้ยวขู่ฉัน

ฉันค่อยๆเดินไปใกล้ๆมันฉันกับมันต่างคนต่างจ้องตา

กันอย่าไม่ละสายตา

...โฮกกกกกกกกกก!!!!!

คราวนี้มันคำรามใส่ฉันอย่างเสียงดังพร้อมหมอบขู่ฉัน...ฉันค่อยๆหมอบลงแล้วจ้องตามันสักพัก..มันก็ลุกขึ้นนั่งฉันก็ลุกขึ้นแล้วค่อยๆเดินไปลูบหัวมันเบาๆ มันก็เอาหัวมาถูๆแขนฉัน

“ไปอยู่กับฉันนะ!! "

...โฮก!! “แล้วฉันกับเสือตัวนี้ก็เดินไปหาอาชิน

“ท่านอานารินได้สัตว์ที่นารินจะเอาไปเลี้ยงแล้ว!!

“อาชินหันมามองฉัน

“หื้มมมม!!! เอาตัวนี้เลยหรอ?นาริน อาก็คิดว่า

เป็นนกประจำตัวหลานซะอีก!! "

“ไม่เห็นจะมีนกเลยนะท่านอานารินเห็นแต่เสือ สิงโต"

“เอาละๆ สงสัยยังไม่ถึงเวลา เอาตัวนี้ก็ตัวนี้"

“ค่ะ!!ท่านอา เเล้วมันไปอยู่ที่ของฉันมันจะกิน

อะไรเป็นอาหาร"

“กินพวกเนื้อนี่แหละ แต่ไปที่นั้นฉันทำให้มันตัว

เล็กลงได้ หรือจะตัวใหญ่แค่ไหนก็ได้ที่เราต้องการ

เพียงแค่ออกคำสั่งกับมัน มันจะทำตามเราสั่งทุกอย่าง"

“ค่ะ!!ท่านอา"

“งั้นฉันกลับกันเลยนะ!!"

ฉันพยักหน้าให้จากนั้นอาชินก็ทำประตูมิติข้ามไปโลกปัจจุบัน

#โลกปัจจุบบัน

“นารินขอบคุณนะค่ะท่านอาที่เสียเวลาพานารินไปหาสัตว์เลี้ยง"

“ไม่เป็นไร แค่นี้อาทำให้หลานได้อยู่แล้ว

เลี้ยงให้ดีๆละ อยากปล่อยมันไปซนที่ไหนละดูท่าทางจะดื้อน่าดู!! "

“รับทราบค่ะ นารินจะเลี้ยงและฝึกมันขย้ำคนอย่างดีเลยค่ะ"

“โหดกว่าเสือก็หลานนี้ล่ะ"

“งั้นนารินไม่รบกวนท่านอาแล้วนารินขอตัวกลับก่อนนะคะ"

“อืมม!! เดี๋ยวว่างๆอาจะแวะไปหา"

“ค่ะท่านอา นารินลานะคะ"ฉันก้มหัวให้อาชิน

เเล้วเดินออกจากบ้านพร้อมสัตว์เลี้ยงของฉัน

“ฉันจะให้แกชื่อไลเกอร์ เพราะแกเป็นตัวผู้ต้องเอาชื่อเท่ๆหน่อย แกรองเป็นลูกเสือดูสิ"

ไลเกอร์เงยหน้ามามองฉันกวนตีนใส่ฉัน

“ถ้าไม่ทำกูจะเอามึงไปปล่อยวัด"

โฮกก!! “แล้วมันก็กลายเป็นลูกเสือตัวเล็กน่ารัก

้”ดีมาก!! ไปกลับบ้านกัน “ฉันอุ้มไลเกอร์ขึ้น

รถแล้วขับกลับบ้านทันที

ตัดมาที่บ้าน?

"นารินแกไปเอาลูกหมามาแต่ไหนว่ะ น่ารักดีว่ะ "นาคินอุ้มไลเกอร์นั่งบนตัก

“มึงมองยังไงว่าเป็นลูกหมา!!นี่มันเสือโคร่งขาว

ชื่อไลเกอร์!!"

"เอ้าก็มันเหมือนลูกหมานิ"

“อยากเห็นตอนมันตัวใหญ่ตอนนี้ไหม"

"อย่าตลก!!มันจะโตเร็วอะไรขนาดนั้น"

“ไลเกอร์ลูก จัดให้เขาดูสิว่าแกโตแล้วจริงๆ"แค่ออกคำสั่งไลเกอร์ก็แปรงกลายเป็นตัวใหญ่ทันที

"__"

"สะ...เสือจริงๆด้วย!!! อย่าบอกนะว่ามึงไปขอ

ท่านอาชินมา"

“อืม"

"สัตว์อื่นๆน่ารักๆมีให้เลี้ยงเยอะแยะ ทำไมไม่เอามาเลี้ยง"

“กูไม่ได้ฟรุ้งฟริ้ง จิงเกอเบล ที่จะเลี้ยงหมาเลี้ยงแมวตัวเล็กๆแล้วจับแต่งตัวน่ารักๆ กูไม่เอาหรอกกูชอบแบบนี้!! ดุๆแบบนี้มันได้ใจดี"

"มึงแม่ง!!แล้วแต่มึงเถอะแต่ตอนนี้มึงบอกให้มันกลับ

เป็นลูกเสือได้ป่ะ แม่งนั่งจ้องจะแดกหัวกูอยู่แล้วเนี้ย!! “ฉันก็สั่งให้ไลเกอร์กับมาเป็นลูกเสือเหมือนเดิม

"เฮ้อ!!! ค่อยยังชั่ว"

“ป๊าม๊าล่ะ"

"ไปบ้านอาเสือว่าไปคุยธุระสำคัญว่าสำคัญมาก!!!"

้”กวนตีน"

"เอ้าด่ากูข้อห่าอะไร"

"ข้อหากวนส้นตีน"

"ฮ่าฮ่า นารินคืนนี้ไปผับป่ะ"

“ไม่ กูพักตับ!มึงก็ควรจะพักบ้างนะ"

"เหล้าแค่นี้ไม่ทำให้ตับกูพังหรอก"

“กูหมายถึงตับบนเตียงมึงควรเบาเรื่องนี้ลงบ้างก็ดี!เดี๋ยวพลาดไปทำผู้หญิงเขาท้องขึ้นมาแล้วจะเป็นพ่อคนไม่รู้ตัว"

"ลำดับกูไม่พลาดแน่นอน"

“หึ!!!ให้มันจริงอย่างที่มึงพูดถ้าพลาดมาเมื่อไรแล้วไม่รับผิดชอบเขา กูนี่แหละจะฆ่ามึง"

"__"