Sullivan assisted me in the chair and helped me sit. Hindi ko mapigilang pamulahan ng mukha nang makita ang lahat ng pagkain na naka-serve sa lamesa ay ang mga paborito kong pagkain. I am sure that he cooked all of these for me. Siya lang naman ang madalas mag-effort sa aming dalawa tuwing pagkain ang pag-uusapan.
Before he sat in the opposite chair and looked at me before serving me the foods; nakatitig lang ako sa kanya buong oras habang busy siya sa ginagawa. Nang matapos ay nag-angat siya ng tingin sa akin bago ngumiti ng maliit.
"Eat first; we'll continue talking after," he said, and he started digging for food. Tahimik lang kaming dalawa habang inuubos ang pagkain, hanggang ngayon ay hindi ko alam kung nasaan ang mga kaibigan niya. Gustuhin ko man magtanong ay nahihiya pa rin ako m
