เปลี่ยนความร้ายให้กลายเป็นความรัก

ตอนที่ 5 ความเกลียดชังทวีความรุนแรง

หลังจากที่มิ้นท์ออกมาจากห้องน้ำแล้วเธออาบน้ำเสร็จ เธอมองไปรอบๆห้องนอนในเรือ เธอไม่เห็นเตชินทร์อยู่ข้างใน เธอจึงเปิดผ้าม่านตรงประตูเพื่อมองออกไปรอบๆว่าเขายังอยู่หรือไม่

และและสุดท้ายมองเห็นเตชินทร์นั่งทอดมองออกไปในท้องทะเลกว้างที่นิ่งสงบไปแล้วในตอนนี้ เขานั่งจิบเหล้ามองดูบรรยากาศฟ้าหลังฝนตก ดีเหมือนกันเธออยากจะนอนพักผ่อนบ้างทะเลช่างน่ากลัวเหลือเกิน

มิ้นท์นอนลงไปที่เตียงนุ่มแล้วหลับไปโดยง่ายเพราะความเหนื่อยล้า หลังจากนั้นเมื่อฟ้าใกล้มืด เตชินทร์เปิดประตูเข้ามา เขามองเห็นร่างบอบบางของมิ้นท์ที่นอนหลับสนิท เขายืนมองเธอที่ปลายเตียงและจ้องมองดูเธอกำลังนอนหลับอยู่

วันนี้เธอคงหลับสบาย แตกต่างกับเขาที่กินไม่ได้นอนไม่หลับ ความรู้สึกทรมานแบบนี้ มันไม่ควรเป็นเขา มันต้องเธอเท่านั้น ผู้หญิงอย่างเธอไม่สมควรได้รับความสุขใดๆ ในชีวิต

ผู้หญิงสารเลวแบบเธอจะต้องพบเจอแต่ความทรมานแบบเขา แค่คิดขึ้นมาเตชินทร์ก็เกิดไฟแค้นร้อนรุ่มในหัวใจและโมโหขึ้นมา พร้อมกับฤทธิ์ของเเอลกอฮอลล์ที่ดื่มเข้าไป ทำให้อารมณ์ของเขาเดือดดาล เขาดึงผ้าห่มของมิ้นท์ออกอย่างแรง แล้วขึ้นคร่อมไปที่ตัวเธอในทันที เขาจับแขนของเธอเหยียดตรึงขึ้นไว้เหนือศรีษะ ในขณะที่เธอหลับลึกอยู่

มิ้นท์ตกใจลืมตาตื่นขึ้นมา เห็นเตชินทร์ขึ้นคร่อมตัวของเธอในความมืดสลัว เธอดิ้นสุดแรงและรู้สึกตกใจเขาจะทำอะไรเธออีก

"ทำไม ตกใจกลัวอะไร เธอชอบแบบนี้เองไม่ใช่เหรอ?"

เตชินทร์ก้มลงบดจูบเธออย่างรุนเเรงมิ้นท์ พยายามเบี่ยงหน้าหนีแต่ก็ไม่สามารถหลีกหนีจูบเร่าร้อนที่ให้ความรู้สึกถึงความโกรธเกลียดของเตชินทร์ได้

เตชินทร์บดจูบเธออย่างรุนแรงและบ้าคลั่ง เขาไล่จูบลงไปที่ซอกคอของเธอดูดดึงเอาซอกคอหอมหวานจนเป็นรอยแดงสีเลือดขึ้นมาหลายจุด เขาจะไม่ปราณีผู้หญิงที่หน้าด้านทำร้ายความรักที่เคยสวยงามของเขามาก่อน เธอจะต้องเจ็บมากกว่าเขาเป็นร้อยๆพันๆเท่า

ความแค้นประทุเหมือนไฟลามทุ่งขึ้นมาในใจ พร้อมกับฤทธิ์แอลล์กอฮอล์ทำให้เขาไม่อยากปราณีเธอแม้แต่น้อย วันนี้เธอจะต้องได้รู้ถึงความเจ็บปวดทรมานใจที่เขาต้องเผชิญมาอย่างโดดเดี่ยว เธอจะต้องรับรู้ความรู้สึกที่ทรมานแบบนั้นบ้าง

เสื้อผ้าถูกฉีกขาดออกเป็นชิ้นๆ มิ้นท์หมดแรงที่จะสู้ร่างใหญ่ของเตชินทร์ได้ เขาเงยหน้าขึ้น พร้อมกับสายตาโกรธแค้นเหมือนกับปีศาจที่กำลังจะกัดกินเหยื่อตัวน้อย ที่มองดูเธออย่างเหยียดหยามและเต็มไปด้วยไฟแค้น

"ทำไม? เธอต้องการมาตลอดไม่ใชรึไง นี่ไงฉันก็ตอบสนองแล้วนี้ไงไม่ชอบเหรอ หรือว่าต้องการรุนแรงกว่านี้ "

เตชินทร์กระซิบข้างหูของมิ้นท์ น้ำตาของเธอไหลออกมาอย่างไร้ซุ่มเสียงเพราะตอนนี้เตชินทร์ช่างเหมือนปีศาจร้ายในร่างเทพบุตร สิ่งที่เธอใฝ่ฝันนั้นมืดดับลงไปทันที ร่างกายถูกกระทำอย่างรุนแรงจากเขาอย่างไร้ความปราณี ความทรมานนี้มันช่างเจ็บปวดไปถึงก้นบึ้งของหัวใจเธอ

ไม่..มันไม่ใช่แบบนี้ แบบนี้ไม่ใช่สิ่งที่เธอต้องการ น้ำตาไหลอาบลงสองแก้มของเธออย่างเงียบสนิท สิ่งที่มิ้นท์ต้องการคือ รักที่สวยงามแบบที่เขามอบให้กับน้ำอิง เธอต้องการเพียงแค่นั้น เธอหมดแรงที่จะดิ้นต่อไป เตชินทร์ช่างรุนแรงกับเธอเหลือเกิน มันรุนแรงเกินไปจนร่างของเธอแทบแตกออกเป็นเสี่ยงๆ

เตชินทร์ต้องการทำลายมิ้นท์ทุกทางเขาโกรธแค้นที่ทำให้ความรักของเขากับน้ำอิงต้องพังทลาย สิ่งเดียวที่เขาจะทำได้คือทำลายมิ้นท์ให้แหลกสลายเหมือนกับหัวใจของเขาในตอนนี้ ยิ่งเธอเจ็บปวดมากเท่าไหร่เขายิ่งสะใจมากเท่านั้น

เขาเลื่อนมือลงมา ขยำเนินอกของเธออย่างรุนแรง ปากดูดงับขบยอดอกของเธออย่างไร้ความปราณี จนมิ้นท์ต้องร้องออกมาหลายครั้งหลายที จากนั้นมือของเขาเลื่อนลงไปใจกลางร่องกลางกายของเธอและสอดนิ้วแทรกเข้าไปแล้วเลื่อนเข้าออกไปมาเป็นจังหวะอย่างรุนแรงไม่มีความปราณีใดๆ สำหรับผู้หญิงสารเลวเช่นเธอ

เมื่อมีน้ำไหลออกมาจากช่องแคบของเธอแล้ว เตชินทร์จับขาของปิงเหยียนแยกออก แล้วซุกหน้าลงไป ดูดดุนช่องแคบของเธออย่างรุนเรง ลิ้นเรียวยาวสอดแทรกเข้าไปใจกลางตรงนั้น และดูดเอาติ่งสวาทของเธอจนเธอต้องร้องครวญครางออกมา เขารุนแรงและทำเธอเจ็บมากกว่าจะมีความสุขใดๆ

มันช่างทรมานเหลือทน มิ้นท์คิด เธอไม่ต้องการแบบนี้ ไม่นาน เตชินทร์จึงถอดกางเกงของเขาออก ตอนนี้เขารู้สึกมีอารมณ์ขึ้นมาอย่างรุนแรงจุดกลางกายตั้งตระหง่านขึ้นมา เขาไม่รอช้า จับหัวของมันนั้นถูไปมาตรงปากทางช่องแคบของมิ้นท์ เธอพยายามจะดิ้นหนีอีกครั้ง แต่เตชินทร์จับขาของเธอสองข้างแยกออกและดึงเข้ามาหาตัวของเขา

"ทำไม ผมจะให้ในสิ่งที่คุณต้องการแล้ว อยากได้มากนักนี่ สมหวัแล้วมิ้นท์ รับรองคุณจะไม่ผิดหวัง " ตอนนี้เตชินทร์ ดูเหมือนพวกจิตวิปริต ดวงตาของมิ้นท์หวาดกลัวและตื่นตระหนกขึ้นมา

"คุณมันบ้า เตชินทร์.. ฉันไม่ต้องการแบบนี้ ได้โปรด ปล่อย ยะ อย่า อ๊ะส์ๆ" เตชินทร์ดึงขาของปิงเหยียนเข้ามาแลัวดันจุดกลางกายของเขาเข้าไป มิ้นท์น้ำตาไหลออกมา เธอไม่สามารถต่อต้านเขาได้ เธอต้องปล่อยให้เขาทำตามใจ เพราะเรี่ยวแรงของเธอหมดไปแล้ว

เตชินทร์ที่ดันเจ้าส่วนกลางกายที่ตั้งตรงนั้นเข้าไปในตัวของเธอนั้น เขาเริ่มกระแทกเข้าออกจากค่อยๆ ช้าๆ แล้วเริ่มรุนแรงขึ้น เขากระแทกมิ้นท์เข้าออกอย่างรุนแรง ความเจ็บปวดทรมานจากการกระทำของเขานั้นช่างเหมือนสัตว์ร้ายที่กำลังแทะเล็มเหยื่อจนแทบไม่เหลือซาก

มิ้นท์ถูกกระทำแบบนั้นเรื่อยๆ จนกว่าเขาจะพอใจ เขาคิดว่าชีวิตนี้เขาจะไม่มีวันที่จะทำให้คนอย่างมิ้นท์มีความสุขได้ ตราบใดที่เขายังไม่ได้น้ำอิงกลับคืนมา ชีวิตของมิ้นท์จะต้องจมอยู่กับความทรมานที่เขามอบให้ เธอจะไม่มีวันได้รับความสุขจากเขาอย่างแน่นอน

"อ้าาส์!!" เสียงร้องทุ้มต่ำของเขาร้องออกมาเมื่อเสร็จกิจอย่าสาสม

เมื่อเตชินทร์จัดการมิ้นท์เสร็จแล้ว เขาก็ปล่อยน้ำอุ่นๆออกมาด้านนอก เขาดึงขาทั้งสองข้างของมิ้นท์ผลักออกจากตัวเขาทันทีด้วยท่าทางรังเกียจ

"ฉันไม่มีทางทำให้เธอท้องได้แน่ คนอย่างเธอ อย่าหวัง!!" เตชินทร์ใส่เสื้อผ้า แล้วหยิบชุดของมิ้นท์ที่วางอยู่ขึ้นมา แล้วขว้างใส่หน้าของเธออย่างแรง

"ใส่ซะ..ดูแล้วน่าขยะแขยงเหลือทน!" เขาพูดขึ้นพร้อมสีหน้านิ่งเรียบแต่แววตาดำทะมึน แสดงความเกียจชัง

หลังจากนั้น เตชินทร์เปิดประตูออกไปด้านนอกของตัวเรือ เขาทรุดลงนั่งกับพื้น แล้วใช้กำปั้น ทุบไปที่พื้นอย่างแรงหลายที นี่เขาโมโหเธอที่ยั่วยวนเขาแบบนี้ มิ้นท์ฉันไม่มีวันให้อภัยเธออย่างเด็ดขาด ไม่มีวัน

ทางด้านมิ้นท์ค่อยๆเก็บเสื้อผ้าที่เขาขว้างมาใส่เธอ แม้จะขาดวิ่นเธอก็ต้องใส่ก่อน เพราะตอนนี้เธอไม่มีแม้แต่แรงจะลุกเดินออกจากเตียง เขาช่างโกรธแค้นเธอซะเหลือเกิน สักวันเขาจะต้องเข้าใจเธอ

มิ้นท์ค่อยๆเอนตัวนอนลงอย่างหมดแรงไปพร้อมกับน้ำตาที่ไหลนองเต็มใบหน้าอย่างไม่มีทีท่าว่าจะหยุดไหล

จบตอนที่5