Chapter 22
1775 Words
Pagkasalpok ng kotse biglang tumama yung ulo ko sa harapan ng kotse, kaya napahawak ako sa ulo ko ng maramdaman ko yung hilo, napatingin ako kay Zion ng makita ko syang tahimik lang,nakita kong may dugo sya
"Z-zion"nawalan nako ng malay ng maramdaman ko yung hilo
Nagising ako sa liwanag, unti-unti kong minulat yung mata ko,may naramdaman ako banda sa kamay ko kaya napatingin ako dun,nakita ko si mama na nakayuko
"M-ma" paos kong tawag sakanya,gumalaw naman sya at unti-unting tumingin saakin,kita kong mugto yung mata nya
"Thank god, your awake"bulalas nya at biglang tumayo,may kinausap sya bago umupo ulit at hinawakan ang kamay ko
"What do you need?,gusto mo ng tubig? O ano?"natataranta nyang tanong saakin
"Si zion?"tanong ko agad,natigilan naman sya bago pinaglapat yung labi nya at tahimik na humikbi
"Si Zion ma?nasan sya?,ok lang ba sya?"natataranta kong tanong napahawak ako sa ulo ko ng pwersahan akong tumayo
"S-si Zion" utal nyang saad, napatingin ako sakanya habang tumutulo yung luha
"Anong nangyari kay zion ma?"tanong ko
"A-anak si zion"yun lang ang lumalabas sa bibig nya, napatingin ako sa pinto ng may pumasok na doctor at nurse na si Klenie,mapait syang ngumiti saakin
"Doc nasan yung anak ko?"tanong ko
"I'm sorry,Ms Young he's--"hinde ko na sya pinatapos magsalita at tinanggal ko yung swero sa kamay ko at tinulak sya lumabas ako ng kwarto na yun at naglakad papunta sa Nurse Station
"Pakihanap si Zion Daem Young" taranta kong usal sa nurse hinde ko na inabala na kilalanin sya
"ICU"yun lang ang narinig ko kaya tumakbo agad ako, narinig ko pang tinatawag ako ni mama pero hinde ko sya pinansin at dali-daling pumunta sa ICU
Napatigil ako ng makita ko si Daddy at Damiel,Niki na nasa harap ng ICU,tumakbo agad ako sakanila
"Si Zion?"naiiyak kong tanong sakanila,nagulat sila ng makita ako hinawakan ni daddy yung kamay ko at luminga sa pinanggalingan ko,hinde ko na pinansin kung sino yung sumusunod saakin
"Zen,what are you doing here?,hinde ka pa magaling"maotoridad na tanong ni daddy saakin,pero hinde ko sya pinakinggan
"Dad si Zion nasan,ano nangyari sakanya?,at nasan si wayne?"tanong ko sakanya
"Zen,you need to back your room"nag aalalang usal ni Damiel si niki naman nakatingin lang saakin na nag aalala, naramdaman ko si mama na nasa gilid ko na habang hinahabol yung hininga nya
" Zen,bumalik nalang tayo dito kapag ok kana, let's go"usal ni mama at hinawakan pako,pero piniglas ko yun
" Nasan yung anak ko?"naiiyak kong usal, napatingin naman si dad sa likod ko kaya tumingin din ako, binitawan ko yung pagkakahawak nila saakin at lumapit sa glass na tanging yun lang ang makakakita kay Zion
Hinawakan ko yung glass at umiyak
" Baby,kapit kalang wag mong iiwan si mama"naiiyak kong usal,umiyak nako ng umiyak
Humarap ako kila dad,at pinunasan ko yung luha ko
"Bakit sya ganyan?,Niyakap ko naman sya huh?,bakit sya yung critical hinde ako?"nanghihina kong tanong sakanila
"Zen,bumalik muna tayo sa kwarto mo,para makapagpahinga ka at maging ok kana,babalik tayo dito"usal ni niko saakin at hinawakan ako sa balikat pero pumiglas ako
" Sa tingin nyo,makakapagpahinga ako kung makikita ko yung anak kong ganyan?,nasan si wayne?"tanong ko
" Pinauwi muna namin sya dahil,magdamag ka na nyang binabantayan at wala na syang tulog"paliwanag ni dad
"Dam, Pagalingin mo yung anak ko please kahit ako nalang yung pumalit sakanya pagalingin mo lang sya"kumawala ako kay Niki at lumapit kay Damiel,na nagmamakaawa
"Zen"tawag nya saakin,ng bigla akong lumuhod sa harap nya
"Parang awa mo na pagalingin mo yung anak ko"umiiyak kong usal, pinipilit nya kong pinapatayo ganon din sila mama pero hinde ako nagpatinag
" Please I'm begging you"nagmamakaawa kong usal
" Zen,Stand up"utos nya saakin pero hinde ko sya pinakinggan,yumuko ako nako sa magkahawak naming kamay
"Tulungan mo yung anak ko,dam,parang awa mo na,ayaw ko pa syang mawala,nangako sakanya na ipapasilay ko sakanya ang mundo na kinakatayuan natin,gusto ko mangyari yun at lumaki sya habang kasama ko,ayaw ko syang mawala"nanghihina kong usal
"Dahlia"napatingin ako sa tumawag saakin,nun parang biglang nawala yung hina ko kanina at napalitan ng galit at sakit,mabilis ako tumayo at mabilis na lumapit sakanya,nagulat sya ng bigla ko syang sampalin
"Sinabi ko na sayo dba?,ang sabi ko magdahan-dahan ka sa pagmamaneho,pero ano hinde ka nakinig,at tumuloy ka ng dahil sayo nag aagaw buhay yung anak ko"pinag hahampas ko yung dibdib nya pero wala syang ginagawa pinapabayaan nya lang ako
"Ng dahil sayo,nag aagaw buhay sya,ng dahil sayo nandyan sya at nakikipag agawan ng buhay"sigaw ko sakanya
"Bakit huh?,bakit?,niyakap ko naman sya ng mahigpit at bakit hinde ako yung nandun na nag aagaw ng buhay,bakit sya?,ako dapat yung nandun hinde sya" nanghihina kong usal at napaupo na
"Bakit hinde nalang ikaw yung nandun,bakit sya pa?,tutal diba ikaw naman yung gustong mamatay?"nanghihina kong tanong sakanya, pinantayan nya rin ako
" I'm sorry"usal nya,kaya mas lalo akong nagalit
" Sorry?,bakit mababalik ba yung oras na pinagbawalan kita na paandarin ng mabilis yung kotse mo dahil may truck na papalapit,pero para kang bingi kaya tignan mo yung nangyari"sigaw ko sakanya
" Zen, bumalik na muna tayo sa kwarto mo"saad ni mamasyat niki
"Nakiusap nako sayo dba,sabi ko uwi mo na kami sa bahay namin,pero anong sabi mo hinde mo kami papayagan bumalik?,bakit ba huh?,hinde na nga ako mag sasalita ei,hinde na ko magsusumbong eh,pero bakit hinde mo kami inuwi kila mama at daddy?,bakit mas pinili mong patirahin kami sa bahay mo"sigaw ko sakanya
"Zen you need a rest,masyado ka ng nawalan ng energy"usal ni Niki habang inaayos yung pagkakahiga ko,pero hinde pako humiga
"Nik?,Masama bako?,si zion nalang ang kasayahan ko tapos gusto pang kunin saakin"naiiyak kong usal niyakap naman ako ni Niki
"No you're not,Mag dasal lang tayo at alam kong lalaban si Zion,kaya wag kang panghinaan ng loob"pagpapalakas nya ng loob saakin, tumango ako ng maramdaman ko yung antok,kumalas nako sa yakap nya at humiga nalang
Nakatulog agad ako,dahil siguro sa pagod sa kakaiyak
Pinapakain ako ni Nimzie,si Niki umuwi muna si Nimzie naman pagtapos ng duty nya hinde na sya umuwi at dumiretso sya agad dito sa kwarto ko,si mama naman bumili ng makakain namin,napag alaman kong tatlong araw na kami dito,pero ngayon pang apat na
"Nim,gagaling si Zion dba?"tanong ko sakanya habang nakatingin sa kawalan, napatigil syang pakainin ako,at huminga ng malalim
"Oo gagaling si Zion,kaya dapat gumaling kana rin"usal nya, tumango ako, napatingin ako sa pinto ng may pumasok dun,nakita ko si Zeal na hingal na hingal
"Ate si Zion"narinig ko palang ang pangalan ni Zion napatayo agad ako kaya natapon yung soup, napatingin ako kay zeal
"Bakit ano nangyari kay Zion?"tanong ko sakanya
Hinde ko na sya pinagsalita at tinanggal ko agad yung swero kaya, pinagalitan ako ng dalawa,mabilis kong tinungo yung ICU,tinulak ko pa si Zeal dahil nakaharang sya sa pinto, tumakbo agad ako papunta sa ICU
Pagkarating ko nakita kong nagkakagulo yung mga Nurse at Doctor,kaya napakunot ang noo ko, napatingin ako kila Dad at Wayne
"Bakit sila nagkakagulo?"tanong ko kay Daddy, tumingin ako sa glass nabigla ako ng pinipilit i pump ni Damiel si Zion,Natuliro naman ako sa nakita ko,hanggang sa makita ko yung monitor na makakapagsabi kung gumagana pa ba ang heartbeat nya
Napatigil si Damiel sa pag pump ng makita nyang biglang naging line yung life support machine,pero kahit ganon pinipilit nya,hinde ko kayang makitang ganon si Zion kaya, pumasok ako sa ICU kahit na pinipigilan ako ng isang nurse
"Ma'am you're not allowed here"sita nya saakin
"Anak ko yung nandun papasukin mo ko" sigaw ko pero pilit nyang hinaharang yung sarile nya sa inis ko natulak ko sya at bigla nalang akong tumakbo sa kinaroroonan ni Zion
"Baby,wag mong iwan si mommy please"pagmamakaawa ko
"Zen, you're not allowed here"saway saakin ni Damiel,kaya napatingin ako sakanya
"Buhayin mo yung anak ko,dam"sigaw ko sakanya at niyugyug sya, pero tinignan nya lang ako
"I'm sorry" tumingin sya sa wrist watch nya
"Time of death 8:30 pm"
Napahagulgul ako at lumapit kay Zion,pinu pump ko sya gamit ang sarile kong daliri at binibigyan sya ng oxygen
"Baby, please I'm begging don't leave me"nagmamakaawa kong iyak habang pilit na binibigyan sya ng oxygen
"Zen, I'm sorry"usal ni Damiel,kaya napatingin ako sakanya
"Manahimik kanalang pwede" sigaw ko sakanya "kung hinde mo sya kayang buhayin,ako ang gagawa"
"Anak, please kumapit ka,bumalik ka wag mong iwan si mommy,nagmamakaawa ako sayo"hagulgul ko
"Zion,bibisitahin pa natin yung bansa na nagbigay saakin ng rason kung paano sumaya ng totoo, please...anak"nagmamakaawa ko hanggang sa napaluhod nalang ako
"Zi,wag mong iiwan si mama"mahina kong usal, napatingin ako sa life support machine ng biglang tumunog ulit yun, nabuhayan ako ng makita kong bumalik yun sa dati
"Guide her"narinig kong utos ni Damiel,bago ako inalalayan ng dalawang nurse palabas, napatingin si daddy saakin ng makalabas ako,lumapit sya saakin binitawan naman ako ng dalawang nurse,niyakap ako ni daddy
"Dad...he survived"humagulgul ako dahil sa saya na nararamdaman ko ng makita ko ulit yung monitor kanina,na gumana ulit, niyakap ako ng mahigpit ni dad,kaya sinubsub ko yung mukha ko sa Dibdib nya at duon umiyak
"Let's go,I'll take you in your room"saad ni dad,at inalalayan ako maglakad, papunta sa kwarto ko,naglalakad ako ng lutang hanggang sa makarating kami ni dad sa kwarto ko,nakita ko dun si Nimzie,kaya tinulungan nya si Dad na,ilapag ako sa hospital bed
"Dahlia" napatingin ako sa pinto ng makita ko ang lalaking may dahilan kung bakit muntik nakong iwan ng anak ko, nagpaalam sila dad,pero hinde ko naintindihan dahil nakatingin lang ako sa taong, nakatingin saakin na puno ng pag aalala,ang kapal ng mukha nya sya ang may dahilan kung bakit kami nandito tapos ganyan ipapakita nya
"Ng dahil sayo,muntik nakong iwan ni Zion"umiiyak kong usal habang nasa harap ko sya
"Ng dahil sayo,nanganib ang buhay nya kanina" nanghihina kong usal, lumapit sya saakin,pinaghahampas ko naman sya habang umiiyak
"Kasalanan mo to lahat"umiiyak kong usal,habang pinagpapalo sya hinuli nya yung kamay ko at niyakap ako habang nakatayo sya sa harap ko,pinagpapalo ko sya pero nanghihina na ko
Sinubsub ko yung mukha ko sa Tyan nya at duon,umiyak ng umiyak,para naman akong batang hinde binilan ng laruan at nagdadabog
"Hush, I'm sorry,I know it's my fault"malambing nyang saad
"Buti alam mo,ng dahil sayo muntik nya nakong iwan,muntik nakong mawalan ng pag-asa kanina,alam mo ba yun?"Umiiyak kong usal
"I'm sorry baby,alam kong hinde mo ko mapapatawad"usal nya
"Hinde kita mapapatawad kung may mangyaring masama sa anak ko" mahina kong usal
"You need to rest,matulog kana,dito lang ako babantayan kita"hiniga nya pako sa hospital bed at inayos yung kumot
"Sana ikaw nalang yung nandun,hinde si Zion"huli kong sinabi at pinikit ang mata ko, narinig ko pa syang nagsalita
"I wish I could be what you want, but I can't and I'm sorry"malungkot nyang saad,hinde nako nagsalita at tuluyan ng pinikit yung mata ko
- Writer
