‘’Annem benden şüpheleniyor Kızıl. Her gün aynı saatte ortadan kayboluyorum ve yiyecekler de eksiliyor mutfaktan.’’ Küçük kız konuşurken tilki kulaklarını dikmiş dinliyordu ilgiyle. Geçen haftalar boyunca Astasya ona yemek getirmeye ve açlığını gidermesine yardımcı olmaya devam etmişti. Bu süre boyunca da ikili dost olmuşlardı. Fakat bazı günler kız yiyecekleri çalıların altına bırakıp gidiyordu fark edilmemek için. Tilki onun başının belaya girmesini istemiyordu ama burası yuvasına çok yakındı ve küçük kız ona çok iyi davranıyordu.
‘’Hayır sana yemek getireceğim ama daha dikkatli olmalıyım.’’ Tilki yemeğini yerken Astasya alışkanlık edindiği üzere onun tüylerini okşuyordu. Bu hayvana giderek daha çok bağlanıyordu ve kardeşlerinden başka arkadaşı olmayan bir kız için bu sessiz ormanda faz
