Chapter 5:
1232 Words
~Prince's PoV.~
Nakarating na kami nila Tiffany at Mark sa aming classroom.
Nakaupo na ako at nakadukdok sa aking upuan.
May mga tanong kase na bumabagabag sa aking isipan.
Bakit parang takot sila nang makita nila si ate Princess? Alam Kong sikat si ate dito sa school pero bakit parang gulat na gulat sila jey-em? At bakit ganon ang reaksyon nila nang malaman nilang mag-kapatid kami? Naguguluhang tanong ko sa aking isip
Habang gulong g**o ang utak ko sa kaka-isip at may biglang tumamang tsok sa ulo ko dahilan para mapatigil ako sa inisip ko.
Itiningala ko naman ang aking ulo at tinignan kung saan at sino ang bumato sakin.
At gulat naman ako nang makitang naka-tingin na ang lahat nang kaklase ko sakin kaya napa-kunot ang noo ko at mas nagulat ako nang makita si Ma'am Belo na nakapakrus ang braso at mukang galit na naka-tingin sakin.
"Mr. Reyes! Kung Hindi ka interesado sa itinuturo ko, maaari kanang lumabas nang classroom!!" Malakas at madiing sabi ni ma'am
"S-sorry po Ma'am" paghingi ko naman nang paumanhin
Hindi ko naman kase akalaing ganon na pala ako katagal na wala sa katauhan ko kakaisip sa mga yun.
"Pumunta ka sa office ko after class" sambit nya at itinuloy na ang pag-tuturo
W-what? S-sa office nya? L-lagot!!! Kinakabahang sambit ko sa isip ko
Nagulat naman ako dahil Hindi ko inaasahanh dahil lang sa Hindi ako nakinig at pina-punta na agad ako sa office at nakita ko din na parang gulat din ang iba kong kaklase.
❤︎❤︎❤︎
Natapos na ang class at kahit kinakabahan at tumungo na ako papunta sa office ni Ma'am Belo.
Sinamahan naman ako nila Tiffany at Mark sa pag-lalakad.
"Wag kang matakot.. Hindi naman nangangagat si ma'am" pag-papagaan nang loob sakin ni Tiffany
Nginitian ko naman sya.
Habang nag-lalakad ay nakita namin ang grupo nanaman nila jey-em na nakatambay sa puno malapit sa school garden.
Napansin Kong naka-tingin sila sakin pero Hindi ko nalang pinansin pa at nag-patuloy sa pag-lalakad.
"Sige na.. Prince, mauna na kami" pag-papaalam nila Tiffany nang makarating na kami sa harap nang office ni ma'am belo
"Sige. Salamat, ingat kayu sa pag-uwe!" Nginitian ko naman sila
At ikinaway nila ang kanilang kamay para mag-paalam.
Balak ko na sanang buksan ang pinto nang biglang may boses akong narinig mula sa likuran ko.
"Hello, bunny!" Halatang nakangising tawag nya
Napalingon naman ako sa kanya.
T-teka! Isa sya sa kaibigan ni Jey-em ah!
"B-bunny? Ako bang tinatawag mo?" Inis na tanong ko sa kanya
"Yes... Bunny!" Pang-aasar pa nya na nakangisi
"Wala akong panahon makipag-usap sa kagaya mo. Tsk." Pagsusungit ko at tinalikudan na sya
"Kelvin Santos pla ang pangalan ko" sambit nya mula sa likuran ko
"Tinatanong ko?" Pagtataray na sagot ko at tuluyan ko nang binuksan ang pinto at pumasok.
Nakita ko naman syang naka-ngisi.
Pero diko na lang talaga pinansin. Nakakabuset yung pag-mumuka nya palagi pang nakangisi.. Pero Hindi ko maitatangging GWAPO sya... Tisoy.. Malaki ang katawan.. Singkit at itim na itim ang mata.. At tamang kulay pula nang kanyang labi.
Nakapasok na ako sa office.
Teka... Nakalimutan Kong kumatok... Balik! Bwiset kasing impakrito nayun.
Lumabas ako ulit at kumatok sabay pumasok. ( oh DIBA.. Parang tanga lang)
"G-good afternoon po Ma'am Belo" bati ko Kay ma'am nang makita ko syang naka-tingin na sakin
"Afternoon! Halika maupo ka muna" bati naman nya sakin at naupo naman ako sa upuan kaharap nya.
"S-sorry po talaga Maam.. May iniisip lang po ako kanina!" Paghingi ko ulit nang paumanhin dahil akala ko at iyon ang dahilan kung bakit nya ako pinapunta dito
"Its okay.... Diretsuhin na kits Prince, pinapunta kita dito dahil gusto Kong humingi nang tulog sayu para sa isang estudyante" pag-papaliwanag naman ni ma'am
Nakahinga naman ako nang maluwag.
"Ano pong ibig nyung sabihin ma'am?" Medyo naguguluhang tanong ko
"May estudante kaseng napaka-baba nang grades sa math at makita ko naman na isa ka sa may pinaka-mataas na grado sa subject nayun kaya inisip ko na baka pwede mo syang tulungan at turuan!" Pag-papaliwanag ni ma'am
"Okay po ma'am.. No problem, gusto ko din pong maka-tulog" nakangiting sagot ko
"That's good.. As expected sa Reyes Family" masayang sambit nya
"Pero ma'am? Sino naman po ang estudyanteng yun?" Pag-iiba ko nang isapan dahil gusto ko nang malaman kung sino ang tuturuan ko
"Eto ang phone number nya.. Pwede mo syang tawagan, but don't worry na sabi ko na sa kanya na ikaw ang mag-tuturo sa kanya.. And discuss mo sa kanya kung kelan ka may free time at kung kelan ang nga schedule nyu okay?" Pag-papaliwanag nya habang iniaabot ang maliit na papel na may nakasulat na number
Kinuha ko ang lapel na iniabot nya at inilagay sa bulsa ko.
Masaya naman ako dahil makakatulog ako ...
At nag-paalam nako Kay ma'am at nag-pasya nang umuwe.
Nang makalabas na ako ay nag-lakad na ako palabas nang school.
Habang nag-lalakad ay nakita kong nandun parin ang grupo nila jey-em at nakatingin sakin.
Pero Hindi ko nalang pinansin at nag-patuloy sa pag-lalakad.
Nakita ko naman na nag-lakad papalapit sakin Yung impaktong tinawag akong bunny kanina... Si Kelvin.
"Hey bunny.. Pauwe kana?" Tanong naman nya sakin nang maka-lapit na sya
Pero Hindi ko pinansin at nilagpasan lang sya.
"Hey don't ingnore me." Bulyaw nya sakin at ramdam Kong sumunod sya
Hindi ko na dapat papansinin at mag-papatuloy nalang sa pag-lalakad nang biglang maramdaman ko ang kamay nyany ipinatong sa balikat ko.
"Ano bang gusto mo ah?" Inis na sigaw ko sa kanya at mabilis na inilas ang kamay nya sa balikat ko
"Napaka-sensitive mo naman.. Baka gusto mong ihatid na kita pauwe sa inyu." Nakangising sambit nya
"Che.. Lubayan mo nga ako" inis na sabi ko naman at tinalikuran na sya at nag-lakad
"Ang sungit naman...." Rinig Kong sabi nya mula sa likod pero Hindi na sya sumunod pa
Hindi na ako nag-salita pa at nag-patuloy nalang sa pag-lalakad.
-
-
-
Naka uwe na ako nang bahay at bumungat sakin ang seryosong muka ni ate at naka-cross arm pa.
"Hindi ba sinabi ko na sayung layuan Mona ang grupo nayun" bungat na pagalit nyang sabi sakin habang hinuhubad ko ang aking sapatos.
Tumayo naman ako at nag-salita.
"Sila ang nag-umpisa ate... Iniiwasan ko na nga sila pero dinamay nila ang kaibigan ko kaya wala na akong nagawa kundi ang patulan sila..." Pagdedepensa ko sa aking sarili
At lumapit naman si ate sakin at niyakap ako.
"Paano nalang kung Hindi ako dumating?... Baka kung ano nang nangyare sayu at bigla nanaman maulit Yung nangyare sayu noon!" Mahinhin at may pag-aalalang sabi sakin ni ate
Niyakap ko naman sya pabalik.
"Alam ko po ate na nag-aalala kayu.. Wag po kayung mag-alala Hindi iiwasan ko na po talaga ang grupo nila at tinitiyak ko na Hindi na mauulit ang pang-yayare nayun" mahinhing sambit ko naman sa kanya
At kumawala na kami pareho sa pag-kakayakap at hinawakan nya ang mag-kabila Kong braso at seryosong tumingin sa mga mata ko.
"Ipangako mo na lalayuan mo na ang grupo nila jey-em" seyosong sabi nya
Nginitian ko naman nya.
"Opo ate.. Promise" nakangiting sagot ko sa kanya at binitawan na nya ang kalikat ko
"Oh.. Sige na, pumasok kana sa kwarto mo at mag-pahinga" sabay punta nya sa sofa namin at nanood na ng k-dramang pinapanood nya
Agad naman na akong pumasok sa kwarto ko at ibinagsak ang katawan ko sa kama upang mag-pahinga.
- Writer
