พี่สาวครับ

5 : ช็อก

จากที่นี่กว่าจะถึงหน้าปากซอยบ้านเธอก็ใช้เวลาประมาณ 45 นาทีเหมือนกัน ในเมื่อเจ้านายอนุญาตแล้วงั้นเธอก็น่าจะงีบได้สักหน่อยล่ะนะ

“ขอบคุณค่ะ”

“ครับนอนเถอะ เดี๋ยวถึงแล้วผมจะปลุก” ปลุกปล้ำดีหรือเปล่านะ แต่เขาก็ไม่ได้ขาดแคลนผู้หญิงขนาดที่ต้องทำเรื่องต่ำช้าขนาดนั้นสักหน่อย

ชายหนุ่มเหลือบสายตามองคนที่กำลังเอนเบาะไปด้านหลังแล้วปิดเปลือกตาลงอย่างช้า ๆ เธอทำงานกับเขามาสามสัปดาห์แล้วแม้จะไม่ได้เจอกันทุกวันแต่เขาก็เรียกใช้เธออยู่บ่อยครั้งทำให้สนิทสนมกันมากขึ้น แม้ทุกครั้งเขาจะให้เธอคอยเคลียร์ปัญหาเรื่องผู้หญิง และเรื่องอื่น ๆ ของเขา มันทำให้เธอมั่นใจว่าเขาเป็นแค่เด็กหนุ่มที่ฮอร์โมนกำลังพลุ่งพล่านก็เท่านั้น ถึงแม้การกระทำของเขาในบางทีจะทำให้เธอรู้สึกวูบวาบไปบ้างแต่ก็ยังอยู่ในขอบเขตที่เธอพอจะรับได้

ชายหนุ่มยื่นมือปรับแอร์ดันไปทางฝั่งที่เธอกำลังนอนเมื่อเห็นว่าเธอเริ่มหนาวเขาก็หยิบเอาผ้าห่มของเขามาคลุมตัวเธอไว้ อย่างน้อยกลิ่นหอมของเธอจะได้ติดที่ผ้าห่มของเขา สีหน้าของปลาวาฬแสดงออกถึงความผ่อนคลายบ่งบอกว่าเธอรู้สึกดีขึ้น และจมดิ่งลงไปในห้วงความฝันจนได้

“หึ น่าเอ็นดูชะมัด”

ตั้งแต่ที่เห็นเธอเข้ามาแนะนำตัวเขาก็รู้สึกว่าเธอดูดีมาก พอได้ยินเสียงตอนที่เธอแนะนำตัวเองก็รู้สึกว่าเสียงเพราะมากจริง ๆ ในตอนนั้นเขาไม่ได้คิดอยากจะยุ่งกับเธอเลยแม้แต่น้อย จนวันที่พาเธอไปที่คลับ ตอนนั้นที่เขาจ้องหน้าเธอระหว่างที่กำลังทำอะไรกับคนอื่นอยู่มันทำให้เขารู้สึกเริ่มอยากลองกับเธอ แต่ต่อมาเขาก็พยายามสลัดความคิดทิ้งไปเพราะเห็นว่าเธอเป็นเลขาของคุณพ่อ ถึงแม้จะเป็นแค่ในตอนนี้ก็เถอะ

แต่ในทุกคืนเขากลับนึกถึงเธอมาโดยตลอดตั้งแต่ได้จ้องตาเธอในวันนั้น เขาก็หยุดนึกถึงเธอไม่ได้ ความต้องการในตัวเธอมันแรงกล้ามากยิ่งขึ้นเรื่อย ๆ จนเขาเองก็ยังสับสนกับตัวเองเหมือนกันทั้ง ๆ ที่เขาก็ไม่เคยขาดผู้หญิง แต่เขาก็ไม่เคยอิ่มเลยหลังจากที่ได้เจอเธอ มันเหมือนกับว่า เขาต้องได้เธอสักครั้งอาการที่เป็นอยู่ในตอนนี้มันถึงจะสงบลงบ้างละมั้ง

แต่เขาไม่ชอบการบังคับฝืนใจ ทำให้เข้าต้องใช้หัวสมองอย่างหนักที่จะ ‘ตะล่อม’ ให้เธอยินยอมเขาด้วยความเต็มใจ ชายหนุ่มยังจ้องมองคนตัวเล็กที่นอนเปิดปากหวอมีน้ำลายใสอยู่นิดหน่อยอยู่ที่มุมปาก เขาให้เธอแค่งีบ แต่เธอเลือกหลับเลยหรือไงนะ กันต์ธีกดปิดพาร์ติชันที่กั้นระหว่างห้องโดยสารกับฝั่งคนขับก่อนกดเปิดระบบกระจกขุ่นเพื่อไม่ต้องการให้คนขับเห็นอะไรที่ไม่ควรเห็น ได้ยินอะไรที่ไม่ควรได้ยิน ยกตัวอย่างเช่น เสียงกรนน้อย ๆ ของคนที่งีบเหมือนหลับลึก

ชายหนุ่มปรับเบาะเอนลงไปบ้างเหมือนกัน แล้วนอนตะแคงพลิกข้างจ้องมองภาพคนหลับโดยที่ไม่รู้เลยว่ามุมปากของตัวเองมันกำลังยกขึ้น ชายหนุ่มยื่นมือไปด้านหน้าจับผมส่วนหน้าของเธอเอาไว้หนึ่งช่อเล็ก ๆ แล้วม้วนเล่น ผมของเธอนุ่มจนรู้สึกอยากเข้าไปดมใกล้ ๆ แต่ก็กลัวว่าจะเหมือนเป็นการคุกคามเธอมากเกินไป ทั้ง ๆ ที่ตอนนี้เขาก็รู้สึกว่าเขาทำตัวอย่างคนที่ตัวเองไม่ชอบออกมา แต่จากที่พอจะรู้จักกันมาเหมือนกับว่าถ้าพูดขอนอนกับเธอดี ๆ เธอคงจะไม่อยากติดต่อเขาอีกเลยละมั้ง

“เฮ้อ…” ยังไม่ทันเริ่มก็รู้สึกยากแล้ว แล้วเขาจะทำยังไงล่ะทีนี้ พอไปทำกับผู้หญิงคนอื่นมันก็ไม่พอใจแล้ว เลยอยากรู้ว่าถ้าได้ลองทำกับเธอเขาจะรู้สึกเติมเต็มส่วนที่ขาดไปได้หรือเปล่านะ บ้าจริง นี่แค่คิดเองนะตรงนั้นของเขามันก็เริ่มพองตัวอีกแล้ว

“พี่ครับ” เรียกเธอเสียงเบา ราวกับกลัวว่าเธอได้ยินแล้วจะตื่นขึ้นมาจริง ๆ

“พี่อยากนอนกับผมสักครั้งไหมครับ” หัวใจแกร่งเต้นแรงจนเจ้าตัวรู้สึก เขาเงียบไปพักหนึ่งแล้วมองดูคนหลับพลางหัวเราะออกมาเบา ๆ ชายหนุ่มพลิกตัวเป็นนอนหงายเขายกแขนขึ้นก่ายหน้าผากแล้วปิดเปลือกตาลง ตลอดเวลาเขาไม่เคยนอนกับคนที่อายุมากกว่าเขาเลยแม้แต่ครั้งเดียวส่วนใหญ่เขาจะนอนกับคนที่เป็นรุ่นเดียวกัน หรืออายุน้อยกว่าก็เท่านั้น

“ก็ได้นะคะ” ...!

หะ หา หูฝาดหรือเปล่า ชายหนุ่มหันไปมองคนที่อยู่ด้านข้างอย่างตกใจ คนที่ควรจะหลับกำลังมองเขาด้วยดวงตาใสแป๋ว

“มะ เมื่อกี้พี่ว่าไงนะครับ”

“ก็ได้ค่ะ” เรียนก็หนัก แถมยังต้องช่วยพ่อดูแลที่สำนักงานอีก ถึงแม้ว่าตอนนี้จะยังไม่ได้เข้ามาดูแลอย่างเต็มตัวแต่เธอที่ทำงานกับเขามาสามสัปดาห์ ก็เห็นว่าเขาตั้งใจทำงานเป็นอย่างดี และแยกแยะเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวได้ เรียกได้ว่าถึงแม้จะเป็นเด็กเปรตที่สร้างแต่ปัญหา แต่ก็ถือว่าเป็นเจ้านายที่ดี เป็นลูกที่เรียนรู้งานจากพ่อได้เป็นอย่างดีอีกทั้งงานที่พ่อของเขามอบหมายให้ เขาก็ทำมันได้เป็นอย่างดีจนเธอเองก็รู้สึกว่าเขาน่าจะกลับไปทบทวนอยู่ตลอดเวลา

การมีพ่อเป็นคนดัง เป็นที่น่าจับตามองยิ่งเกี่ยวกับเรื่องกฎหมายแบบนี้ ยิ่งเป็นเรื่องที่ค่อนข้างกดดัน จนทำให้เขามีพฤติกรรมระบายความกดดันออกมาด้วยการสร้างปัญหาต่าง ๆ และตอนที่เขาชวนเธอนอนด้วยเธอก็อยากจะช่วยเหลือเขาจริง ๆ เธอเคยได้ยินมาว่า คนที่เครียดมาก กดดันมาก หรือวิตกกังวลมักจะนอนไม่ค่อยหลับ เขาก็คงจะเป็นโรคนอนไม่หลับหรือเปล่าถึงชวนเธอนอนกับเขา คงอยากจะให้มีคนคอยอยู่ด้วยจะได้วางใจถึงหลับลง

ถึงแม้เขาจะโตแค่ไหน แต่เด็กยังไงก็เป็นเด็กอยู่วันยังค่ำสินะ เธอจะกล่อมเขาให้หลับเอง ไม่ต้องห่วงนะคะนายน้อย!

“พี่พูดจริงเหรอครับ” ปลาวาฬพยักหน้ายืนยันคำตอบที่ให้เขา เรื่องแค่นี้เธอช่วยเขาได้อยู่แล้ว เพราะเธอดูแล้วเขาไม่น่าจะใช่คนที่อันตรายอะไรหลังจากที่เธอเคลียร์ปัญหาเรื่องผู้หญิงให้บ่อย ๆ เธอก็ได้รู้รสนิยมของเขาก็คือเขาไม่ได้ชอบคนที่มีอายุมากกว่าตัวเอง เพราะแต่ละคนที่เขาเทไปหรือเรียกมาปลดปล่อยส่วนใหญ่แล้วจะอายุเท่ากันกับเขาทั้งนั้น เธอเลยคิดว่าเขาปลอดภัย และน่าเอ็นดูมากจริง ๆ

“ผมตั้งตัวไม่ทันเลย” ยิ่งได้ยินอย่างนี้ ส่วนนั้นของเขามันก็พองตัวเข้าไปใหญ่ กระทั่งได้ยินเสียงเคาะพาร์ติชันเขาเลยเปิดเพื่อฟังเสียงจากคนขับรถ

“ผมจะขอเข้าห้องน้ำที่ปั๊มสักครู่นะครับ”

“อืม” ให้คำตอบคนขับรถ แล้วหันมาถามคนตัวเล็ก

“พี่จะลงไปซื้ออะไรไหมครับ พอดีลุงคนขับเขาจะเข้าห้องน้ำสักครู่”

“ได้ค่ะ ฉันอยากลงไปซื้อนมกิน”

“ครับ ผมจะลงไปด้วย” ทั้งสองคนลงมาจากรถตู้คันหรูแล้วตรงไปที่ร้านสะดวกซื้อเมื่อเดินเข้าไปทั้งสองคนก็แยกย้ายกันไปทางด้านปลาวาฬตรงไปซื้อนม และของกิน แถมยังซื้อกล้วยหอมมาด้วยเธอยังไม่ได้กินข้าวเช้าเลยคิดเอาไว้ว่าจะกินกล้วยหอมรองท้องก่อน

ทางด้านชายหนุ่มยังไม่ค่อยมั่นใจในคำตอบของเธอ เขาเลยจงใจรอให้เธอเลือกของเสร็จแล้วเลยขันอาสาจ่ายเงินค่าของพร้อมกับหยิบกล่องถุงยางอนามัยมาชำระเงินด้วย ที่ปั๊มนี้อยู่ใกล้กับสถานบันเทิงเลยมีถุงยางอนามัยอยู่หลากหลายขนาด ทั้งขนาดมาตรฐาน และขนาดที่มันมากกว่ามาตรฐาน ทว่าตอนที่จ่ายเงินเธอก็ไม่ได้คัดค้าน หรือว่ามีท่าทีตกใจอะไร นี่เธอจะยอมเป็น ‘คู่นอน’ ให้เขาจริง ๆ เหรอเนี่ย

ตื่นเต้นชะมัดเลย

เมื่อชำระเงินเรียบร้อยทั้งสองคนก็เดินออกมาจากร้านสะดวกซื้อ หญิงสาวแกะหลอดแล้วเจาะกล่องนมในตอนที่ก้าวขาลงจากทางเท้าก็มีรถที่ไหนไม่รู้พุ่งเข้ามาด้วยความรวดเร็ว ขาของเธอสั่นจนไม่สามารถก้าวไปไหนได้ ด้วยความตกใจ และช็อกกับสิ่งที่ตัวเองเจอ

โครม!

หญิงสาวหลับตาปี๋ทุกอย่างเงียบสงบราวกับหูดับ เมื่อเธอเปิดตาขึ้นดูภาพตรงหน้าก็ทำให้หูของเธอวิ้งขึ้นมา ร่างกายชาไปทั่วทั้งตัวดวงตากลมโตก็คลอเบ้าตาสวยอย่างไม่รู้ตัว

“กรี๊ดดดดดดด! มะ มีคนโดนรถชนค่ะ”

รถที่พุ่งเข้ามาชนเป็นรถกระบะสีขาวไม่ติดป้ายทะเบียน ส่วนเธอปลอดภัยดีไร้รอยขีดข่วน เหมือนว่าจะปวดตรงข้อศอกนิดหน่อย แต่คนที่ลงไปนอนอยู่ที่พื้นกลับเป็นว่าที่เจ้านายของเธอเอง

“คะ คุณกันต์” เธอเสียงสั่นหลังจากได้สติเมื่อได้ยินเสียงคนกรีดแล้วตะโกนออกมาในตอนที่เห็นสภาพของเจ้านายตัวเองก็แทบช็อกอีกเป็นครั้งที่สอง เธอต้องมีสติ ต้องตั้งสติ อย่าสติแตกเชียวนะ ปลาวาฬรีบโทรเรียกรถพยาบาลแล้วแจ้งเหตุกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากจนเธอไม่รู้เลยว่ามันมาเป็นอย่างนี้ได้ยังไง ส่วนคนขับรถที่ปลดทุกข์เรียบร้อยแล้วก็รีบวิ่งมาตรงที่เกิดเหตุเพราะเห็นหญิงสาวยืนอยู่ตรงนั้น

“เกิดอะไรขึ้นครับคุณปลาวาฬ”

“คุณกันต์ คุณกันต์ถูกรถชนค่ะ” คนขับรถรีบหันไปมองทันทีเมื่อเห็นว่าเป็นเจ้านายตัวเองจริง ๆ ก็รีบถามเลขาสาวว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น

“เรียกรถพยาบาลหรือยังครับ แล้วแจ้งตำรวจหรือยัง”

“ทะ ทำเรียบร้อยหมดแล้วค่ะ” รอไม่นานเจ้าหน้าที่ตำรวจกับรถพยาบาลก็มาถึง ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากจริง ๆ รู้ตัวอีกทีตอนนี้เธอก็อยู่บนรถพยาบาลแล้ว ดวงตาของเธอจ้องมองภาพว่าที่เจ้านายกำลังนอนจมกองเลือดอยู่

“คุณกันต์” ปากเรียวสวยสั่นระริกด้วยความตกใจขณะที่เจ้าหน้าที่พยาบาลกำลังช่วยเหลือกันต์ธีอย่างเต็มที่

ตึก… ตึก… ตึก…

เสียงวิ่งดังใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ จนปลาวาฬที่เดินไปเดินมาอยู่หน้าห้องฉุกเฉินต้องหยุดขาลง ทันทีที่เธอเห็นใบหน้าของการันต์น้ำตาที่นองหน้าอยู่แล้วก็ไหลลงมาเป็นทางยาวอย่างห้ามไม่ได้

“ฉันรู้เรื่องจากคนขับรถมาแล้ว เธอไม่ได้ผิดอะไรไม่ต้องคิดมาก”

“ปะ ปลาวาฬขอโทษค่ะ ฮึก ปลาวาฬไม่รู้เลย” ต้นแขนเรียวถูกมืออบอุ่นของใครบางคนจับเอาไว้อย่างปลอบโยน เมื่อเธอเงยหน้ามองก็เห็นใบหน้าของหญิงวัยกลางคนที่ดูดีจัด ๆ แม้เธอจะมีรูปร่างอวบอย่างคนมีน้ำมีนวลแต่ก็ดูดีจนรับรู้ได้ถึงออร่า ดวงตาของหญิงวัยกลางคนเต็มไปด้วยความเป็นห่วงคนที่อยู่ในห้องฉุกเฉิน เธอรู้ได้เองในทันทีเลยว่าคนคนนี้ต้องเป็นภรรยาของการันต์ และเป็นแม่ของว่าที่เจ้านายเธอแน่นอน

“หนูไม่ผิดหรอก อุบัติเหตุมันเกิดขึ้นได้”

“คุณปลาวาฬไม่ต้องคิดมากนะคะ ตอนนี้คนขับถูกจับได้แล้วค่ะ” กัสจังที่ดวงตาฉ่ำน้ำไม่ต่างจากเธอบอกให้เธอรู้จะได้ไม่ต้องเป็นห่วง ปลาวาฬที่เจอกับเหตุการณ์แบบนี้มากับตาคงจะช็อกไม่น้อย ทางด้านสถานีตำรวจมีมธุรสไปกับคนขับรถคันที่การันต์นั่งมา เธอไปพร้อมกับทนายที่สำนักงานแล้วคอยส่งข่าวมาให้คนทางนี้รู้เป็นระยะ

“ปลาวาฬ ขอโทษจริง ๆ ค่ะ ที่จริงเหมือนกับว่ารถคันนั้นจะพุ่งมาทางปลาวาฬ ตะ แต่ แต่คุณกันต์มาดึงปลาวาฬออกไปแล้วน่าจะหลบไม่ทันค่ะ ฮึก...”