CHAPTER 9
GUSTO niya luwain nang lupa nang magsalita ito. He just had to announce to the class na girlfriend siya nito? Technically, pretend girlfriend na siya nito as of kaninang umaga lamang pero hindi naman ibig sabihin nito na iaanunsyo nalang nito agad.
Pasan nang kahihiyain, hinila niya ito palabas ng klase. Pero bago nun ay nagpaalam muna siya sa professor nila na biglang-bigla din.
Nang makaabot sila sa isang gilid binitiwan niya ang kamay nito at galit na binulyawan.
"What the f**k were you thinking? Bawiin mo iyon." bulyaw niya dito na kaswal na nakatayo. Nasa loob ng pockets nito ang kamay nito at napailing.
Nagkibit balikat ito "No can do baby. Besides girlfriend naman talaga kita ngayon."
"This is only pretend!" I frustratingly groaned at him.
"And they don't know it."
"Kahit na. You can't just do that." Nanggigil niya pa din dito na sambit. Napabuga naman ito nang hangin at nagpamulsa. Nakatutok lamang ang mga mata nito sa sahig.
"I'm sorry."
"What?" bigla niya dito na tanong. Did she heard it right? Nagsosorry ito? Her gaze slid towards his bent head. Napabuga uli ito nang hangin.
"I'm sorry." Mahina nito na tugon. Itinaas nito ang mga sa kaniya at kita niya ang pagkalungkot nang mga mata nito. "I'm sorry if I didn't think it through. I should have asked you if how were going to break it to the public."
"You make it sound as if this is a real thing." Pagpameywang niya "This is not true Enrico. What we have is only an arrangement."
"I know." Tipid nito na ngiti sa kaniya. Something flashed in his eyes, as if, he was hurt.
"Don't fall for me Enric." She reminded him.
"Relax baby." Ngiti nito sa kaniya. Hinaplos nito ang mukha niya "Just go with the flow."
"And stop calling me baby." She rolled her eyes at him but the bastard only smirked.
"We need a pet name baby."
"Kahit na. Ayoko ng pet name." diin niya dito pero hindi na naman siya nito pinakinggan.
"I like calling you baby."
Inirapan niya ito at napabuga na lang ng hangin. There was no point arguing with him abut this. Hindi talaga ito sa kaniya makikinig. Nakakunot pa din ang noo niya dito. Nginisihan siya nito kaya't tumango na lamang siya dito.
"Good. Now come with me." Ngiti nitong sambit at hinila siya papunta nang parking lot. Lahat nang nakakasalubong nila namimilog ang mata nang makita ang magkahawak nila na kamay.
Inirapan niya ang mga ito.
"Saan naman tayo pupunta?" binatukan niya ito "And people are staring."
"Leave them be." Kasyual nito na tugon "I'm taking you to my pad."
Namilog ang mga mata niya at napahinto siya sa paglalakad. Ano naman ang gagawin nila sa pad nito? Hindi kaya...omigosh hindi pa ready keps niya. Nilingon siya nito at napahalakhak sa ekspresyon nang mukha niya.
"Relax we're not going to do anything. I'm just going to cook for you."
Tumaas ang kilay niya. Ipagluluto siya nang pagkain? Para saan?
"Weh? Di nga?"
"Oo nga." tinapik nito noo niya "You have such a dirty mind baby. Why? Do you miss thrusting myself in you?"
Namula mukha niya sa mga pinagsasalita niyo kaya kinurot niya ito sa tagilirian. "Ang ingay mo! Pag tayo narinig!"
"Let them." He casually shrugged "Tiyaka it'll be good because they'll know you moved on from your ass of an ex-boyfriend."
He pulled her and she saw his Audi parked among the cars.
"Seryoso I'll just cook for you.
"Why? I find it hard to believe."
Kibit balikat ito na sumagot, "I'm hurt." Arte nito "You really think I'll take advantage of you?"
"Well...nagpapasiguro lang."
"I promise I wont touch you. This is just my way of saying sorry for what I did earlier. So please will you come with me?" maamo at nagmamakaawa nito na tugon. "Tiyaka I think it's best if we call a truce don't you think?"
"May pasok pa ko." Sinungaling niya na sagot. It was sweet of him to offer her a peace offering but she doesn't trust her body. Baka mauwi pa sa kung ano ang pagpunta nila sa pad. Nakakairita ito ngunit hindi naman niya maiwasan na maturn on dito. Palagi ka ba naman na ngitian at kindatan.
"No you don't. I checked your schedule." Diretso nito na tugon "I promise I'll just cook for you. Unless you want to do other things."
Binatukan niya ang nakangisi nito na mukha.
"Pagkain nalang. And you do know that's creepy of you to check my schedule, right?"
He sheepishly smiled at the ground. Natawa na lamang ito at napailing sa kaniya.
"Baby you don't know the extent of the things I will do for you."
he seriously said, his eyes full of emotions.
Dumagundong ang puso sa loob niya. She didn't know what he meant by it and she obviouslt didn't want to know. This was just a simple arrangement. No need to put meaning to it.
Inirapan na lamang niya ito at sinimagutan. "Tara na nga!" she said.
He heard chuckle before opening his door to her. She paused at his gesture.
"Is something wrong?" Enrico asked. Hindi dito nakawala ang bigla sa mga mata niya.
"Umm...none of the guys I dated opened and closed my door before." She honestly told him.
The disbelief in his eyes turned into anger then to disappointment. He shook his head and she saw him gripping the edge of the door. When he opened his eyes, she felt her breathe got knocked off with the intensity of his stare.
"Gigi, if a guy doesn't open and close your door, then he's not worth it." He softly commented "Edmund never opened your door?"
She shook her head and eventually shrugged when she saw his jaw clenched "It''s fine. I can open and close my own door. I'm a big girl."
He chuckled, "I have no doubt about it but it would be a gentle and nice act to help you in and out of the car. I wish I could punch them all."
She chuckled to soothen the atmosphere "I'm fine. Come on before I change my mind."
Pumasok na siya sa loob ng kotse at sumunod naman ito. Tahimik lamang sila hanggang makarating makaabot sa luxurious condo unit nito.
Ipinalibot niya ang mga mata sa unit nito. It as pristine white. May malaking LED television ito sa sala, glass dining table at mga baguhan na kitchen appliances.
"You live here by yourself?" she asked him as she continued to look at his place.
"Yup. Ever since college." He replied.
"Why? May bahay naman kayo dito sa Manila ah."
He devilishly grinned at her "I can't bring my girls at home."
Inismidan niya ito at humahalakhak ito.
"Kidding. Although part na din iyon but this was better than spending your time with my mother's scrutinizing gaze."
"Ohh." Iyon lamang ang nasabi ni Gigi. Alam niya naman ang nangyari sa nanay nito.
Enrico casually shrugged. He must have heard her thoughts.
"Okay lang yun. She was my mom but she never made us feel she was our mom. We were more of her trophies to show to her friends and tie Dad down to her." He casually said as we entered his kitchen "Hindi naman sikreto iyon."
"Yes but it must have been hard." I glumly told him.
A smile was on his face yet there was sadness in it "Nothing is easy when your family is involved."
He turned his back on her and began rummaging on the cupboards
Nagsimula na itong maglabas nang mga ingredients. Umupo naman siya sa counter at pinanuod nito.
"Gusto mo ba ng carbonara?" tanong nito habang nagpapainit ng tubig.
Her eyes brightened. Tumango siya dito.
She loves carbonara. Specially if may garlic bread ito. Dagdagan din ng white wine. It was pure heaven. Pero gusto niya din na sabayan ito ng chicken.
Mukhang nabasa ni Enrici ang mga nasa utak niya sapagkat naglabas ito ng chicken sa freezer. Nangningning ang mga mata niya habang ito naman ay ngumiti naman sa kaniya at naglagay na ng apron.
It was nice watching Enrico cook for her. He looked like he belongs in the kitchen sa pagluto nito. He knows what he is doing. Kaya naman hindi niya maiwasan na mapangiti habang pinapanuod ito.
She can't help but compare Enrico to Edmund. Niisang beses hindi siya ni Edmund ipinagluto. Palagi lamang sila nagtitake out o kumakain sa labas. Iniiwasan niya nga actually kumain kasama si Edmund dahil palagi nito sinisita ang pagkain niya. Edmund always points out how much she eats. Hindi nito gusto na ang dami niya na kinakain.
Tanda niya noong unang beses nila na lumabas at kumain sa mamahalin na restaurant, pasimple nito na kinomentahan ang mga inorder niya. Sabi nito dapat hanggang 2500 calories lang ang kakainin niya kada-araw pero ang inorder niya lalampas doon. Kaya mula noon she started counting every calorie of her meal.
She started thinking before that it was only for good intentions para mas maging healthy siya but Edmund was too controlling. Healthy naman na ang kinakain niya kaso mas pinapacut down niya pa ito.
Danielle reprimanded her about it but she set her bestfriend's opinion away because she trusted Edmund. Pero siguro hindi enough ang pagdidiet niya dahil ipinagpalit din siya.
"What's with the long face baby?" tanong ni Enrico dahilan para mawala siya sap ag-iisip. Napakurap kurap siya. Matamlay na nginitian niya ito at umiling.
"Nothing." She shook her head.
"It didn't look like nothing to me." Naglakad ito papalapit sa kaniya at tinututop ang baba. "Now tell me what made you sad?"
Umiwas siya ng tingin. She doesn't want him to know of her insecurities. She doesn't want him to realize that she is fat. Habang hindi pa nito nakikita na mataba siya, she'll savor every minute with him. Makulit at arogante ito but Enrico was slowly trying to grow on her. She kept her gaze away from him and shook her head.
"It's really nothing." Pagpalag niya sa mga titig nito "Just some stupid stuff."
She heard him sigh. Nakakunot ang noo ito.
Pakatapos pa ay tumango na lang. "Fine. I won't push you. But always know that I'm here if you need to talk."
Bumalik na ito sa pagluluto pero hindi niya maiwasan na maguilty sa pagtatago dito nang damdamin. He has good intentions that's for sure. Yet she can't find it in herself to tell him. Mabigat ang pakiramdam niya.
Hanggang sa matapos ito magluto at inilatag na sa lamesa ang mga pagkain.
Nang una niyang tikman ang carbonara halos napapikit siya sa sarap ng luto nito. Pinanuod naman siya ni Enrici na magiliw na sumusubo. Kada subo niya ay napapapikit siya.
Opening her eyes, napathumbs up siya dito.
"Grabe ang sarap!" masaya na tugon niya dito "Saan ka ba natuto magluto?"
"Naka-assign kasi sa kitchen noong nasa bahay ampunan ako." Tugon nito dahilan para mapatigil siya sa pagkain. "Kaya natuto ako."
"Orphanage?" bigla niya na tanong.
Ngitian siya nito at nilagyan nang chicken na hinati-hati na sa plano niya "Yup orphanage. I used to live in an orphanage when I ran away from home. Now eat up."
Kinunotan niya ito nang ulo "Huh? You ran away?"
"Here tikman mo naman ito na chicken."
"Ikaw ha dinadivert mo ang topic pakatapos mo palang mag-open up." Suyo niya dito.
"I'll let you know about it soon." Pagkindat nito sa kaniya at sumubo na ng pagkain.
Pinagmasdan niya lamang ito habang kumakain. She didn't know he ran away from home. Ang alam niya lang ay galing ito sa mayaman na angkan. Their parents were friends but she never saw him since laging ang kuya nito na si Lorenzo ang dumadali.
He was truly a private person. Kaya pala gusto ito ifeature nang magazine nila. He had so many secrets despite his carefree attitude.
Nakatitig lamang siya dito dahilan para mapaangat ang ulo nito. "Ayaw mo na ba?" turo nito sa pagkain niya. She still wanted to eat specially yung mga hinati nito na chicken. Pero masisira diet niya.
"Busog na ko. Tiyaka diet pala ako. Ang taba ko na kasi eh." Pilit niya dito na ngiti. Sa totoo lang gutom pa siya. Pero kagaya ng nakagisnan niya, hindi niya na pansinin ang pagkain. Basta lang magstick siya sa diet niya.
Kumuntot noo nito at inilapag ang tinidor sa plato "Baby you're not fat. You're sexy. Who told you that?"
Naalala niya ang pagpupumilit ni Edmund na magexercise at magdiet siya. O yung mga babae sa restroom kanina na sinabihan siya na mataba. Umiling nalang siya.
He heard Enrico sigh and stood up. Tumabi ito sa kaniya at tinutop ang baba niya
"Baby look at me." Hindi siya tumingin dito kaya ito na ang naghabol ng tigin.
"Please, look at me." maamo at nanunuyo ito na tumitig sa kaniyang mga mata. Para siyang hihikain sa pagtitig nito sa kaniya. Hindi pa nakakatulong ang malumanay nito na boses at kamay na humahaplos sa kaniyang pisngi.
"You're not fat. I've seen every inch of your body, caressed and kissed it with my hands and lips. And not once did I saw you as fat. You have curves and I love those curves. So please don't degrade yourself as fat. Because you're not."
"But Edmund and some of the girls said..."she trailed off but then stopped herself. s**t she shouldn't have said that. Nadulas tuloy siya!
Agad na nagdilim ang mata ni Enrico.
"What did they say?" galit at matigas nito na tanong.
She bit her lip. Will she tell him? "What did they say baby?" maamo na nito na tanong.
She sighed. Hindi niya kaya magsinungaling sa maamo nito na mga tingin.
"They said I was fat and I don't have an inch of muscle in my body. Hindi din daw ako flexible kaya ipinagpalit ako. All I have is my money and my beauty." She bitterly opened up. Her lips quivered "I never saw myself that way. I was happy for who I am. Iyon nga lang hindi ko din maiwasan maapektuhan sa mga naririnig ko."
"You shouldn't because those are the words of jealous people." Hinagkan nito ang kamay niya "You're beautiful baby. And I won't let you starve yourself just because some people told you so. Plano ko pa naman busugin ka----"
"Ng pagkain?" pagtatapos niya.
"Yup and a lot of things too." Nakangisi nito na tugon dahilan para mamula siya sinabi ito.
"Ewan ko sayo." Nag-iwas siya nang tingin at inirapan ito. Hindi dapat nito makita na naapektuhan siya sa mga salita nito. He's a charmer and a very good one.
"Well get used to it baby." Pagkindat pa nito sa kaniya. "Now eat up."
Inirapan niya na lamang ito. At nagpatuloy na sa pagkakain. Nang matapos sila kumain, siya na mismo ang nagvolunteer na maghugas ng pinggan.
Iyon nga lang ang bagal niya maghugas kasi hindi naman siya sanay maghugas ng pinggan. She had maids to do those tasks.
Nang matapos siya hinila naman siya ni Enrico papunta sa sala nito.
"Let's watch a movie." Magiliw nito na tugon. They watched The Notebook. Iyon nga lang may sexy scene ito kaya naman hindi nya maiwasan na maging hindi komportable.
Nag-iinit ang mukha niya at naalala niya ang mga pinagagawa sa kaniya ni Enrico.
Simisilip siya dito at kita niya ang pag-igting ng panga nito. Nanunuyo din ang mga pilik mata nito at gusto niya ito na halikan.
"Enrico..."
His eyes were blazing with lust. Nahagip niya ang kaniyang hininga sa mga mata nito. He wasn't doing anything to touch her. But she wanted him to.
"Enrico..."
"Baby don't." matigas nito na tugon. He was looking at her helplessly "I won't touch you."
Lumapit ito sa kaniya at hinagkan siya "I won't touch you or kiss you. I'll wait until you make a move."
Hindi niya alam pero lumagabog ang puso niya sa mga salita nito. Her heeart clenched and her insides warmed.
What's wrong with her?
Published 05.06.2020
Hello!
Sorry for the late update. Will try to post everyday since everyday update din ako sa Seducing the Billionaire: Iñigo Petrakis.