เล็กซัส แอลเอส 500 (Lexus LS 500) ถูกขับเข้ามาในเขตของเซฟเฮ้าส์ แสงไฟสองข้างทางถูกเปิดขึ้นโดยอัตโนมัติท่ามกลางบรรยากาศที่เงียบสงัด
มือแกร่งเลี้ยวพวงมาลัยรถยนต์เข้ามาจอดที่หน้าทางเข้า แล้วหันไปหาคนที่นั่งอยู่ที่เบาะข้าง ก่อนจะเห็นว่าร่างบางผล็อยหลับคอตกอยู่บนเบาะนุ่ม เขาเพ่งสายตามองดูเธออย่างเงียบๆ ก่อนจะค่อยๆ เอื้อมมือแกร่งไปลูบที่ปอยผมบนศีรษะเล็กของเธอเบาๆ อย่างลืมตัว แต่อยู่ๆ คนที่นอนหลับอยู่ก็รู้สึกตัวลืมตาขึ้น เห็นเขายื่นใบหน้าเข้ามาใกล้ๆ ก็ไม่ได้สงสัยอะไร เธอเอ่ยถามขึ้นมาอย่างงัวเงีย ด้วยความสะลึมสะลือ
“ถึงแล้วเหรอคะ” ดวงตาเรียวหวานกวาดสายตามองออกไปที่นอกรถระหว่างที่เอ่ยถาม
“ถึงแล้วครับ” ร่างสูงหันกลับมานั่งตัวตรงพิงที่เบาะคนขับแล้วทำหน้านิ่งๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เวนิตาเอื้อมมือจะไปเปิดประตูรถ เขารีบปลดสายคาดเข็มขัดนิรภัยแล้ววิ่งลงไปรอรับเธอที่หน้าประตูรถทันที
“ให้ผมช่วยดีกว่า
