ตามธรรมเนียมแล้วหากจะรับประทานเค้กได้ ก็ควรที่จะต้องขับกล่อมด้วยเสียงเพลงอันแสนหวานเสียก่อน 'แต่มันกลับไม่ทันใจเขาเอาเสียเลย' ว่าแล้วมือหนาใหญ่ก็ไม่รีรอบรรจงปักเทียนลงบนหน้าเค้กที่เนียนกริบด้วยเทียนเล่มหนาขนาดพอเหมาะพอเจาะลงบนเค้กก้อนโตสีหวานสดที่ฉ่ำวาวจนสุดปลายเทียน
“อ๊ะอ้าาาาา! ฮื้มมมม” ความนุ่มลื่นของเนื้อครีมด้านหน้าว่าวิเศษแล้ว สัมผัสด้านในชิ้นเค้กกลับสุดแสนวิเศษกว่า
“อ๊ะ! อ๊ายยย!” ร่างบางขยับถอยหนี เพราะความวาบหวามที่เกิดขึ้น แม้ว่าเนื้อเค้กจะเนียนนุ่มมากแค่ไหน แต่ความแข็งแกร่งของเทียนเล่มนั้นที่กดลงมาบนเนื้อเค้กที่ดูบอบบางก็อาจทำให้เสียรูปทรงไปบ้างเหมือนกัน เขาคงลืมไปว่าเธอไม่ใช่ขนมเค้กจริงๆ แต่เธอมีเลือดและมีเนื้อ และเธอก็รู้สึกเจ็บ รู้สึกร้อน! รู้สึกหวิวไหวไปทุกครั้งที่เขาสัมผัสจับต้องทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นของเธอ
เขายังกระทำกับเธอ 'เสมือนเป็นของหวาน' และเมื่อเห็นว่าเค้กก้อนโตเร
