“ใช่จ้ะ ของฉันเอง สวยไหม อยากได้เหรอ” รินถามกลับ พลางจับที่ริสแบนด์แล้วจับมันยืดหยุ่นเบาๆ เวนิตาส่ายหน้าไปมาพลางตอบ
“ไม่ได้อยากได้หรอกนะ แค่เห็นว่ามันสวยดี” เธอตอบ รินคว่ำปากแล้วบอกปัดออกไป
“ฉันไม่เห็นว่ามันจะสวยเท่าไหร่เลยนะ มันดูไม่ค่อยเข้ากับชุดเท่าไหร่เลย”
“แล้วเธอได้มายังไงล่ะ ทำไมต้องใส่กับชุดนี้ด้วย”
“ที่นี่เขาก็ใส่กันทุกคนแหละยัยเว แต่เฉพาะคนที่ได้นะ”
“มีคนที่ไม่ได้ด้วยเหรอ” เวนิตาซักกลับ
“ไม่รู้สิ แต่คนที่เข้าใหม่ ฉันก็เห็นว่าได้กันหมดทุกคน” รินตอบ
“อย่างงั้นเหรอ” เวนิตาทำหน้าครุ่นคิด ก่อนจะขอดูใกล้ๆ
“ฉันขอดูหน่อยได้ไหม”
“ได้สิ” รินถอดออกมาแล้วยื่นให้ เวนิตาแบมือออกไปรับแล้วก้มลงดูอย่างพิจารณา
“L150418A4” เวนิตาพึมพำออกมาเบาๆ เมื่อเห็นตัวเลขและตัวอักษรที่ฉลุอยู่บริเวณวงด้านในของตัวริสแบนด์ ก่อนจะส่งมันคืนให้กับริน
“จริงสิ! ไหนเธอบอกว่าจะต้องไปอบรมด้วยไม่ใช่เหรอ”
“ใช่ๆ
