43 | Out Of The​ Blue​ ทันทีทันใด NC

1957 Words

"คุณจะทำอะไร” เขาถามเสียงดุ เธอทำท่าจะคว้ามันกลับคืนมา แต่เขากลับเบี่ยงมือหลบอีกไปทาง “นี่คุณเอาคืนมานะ!” เวนิตาคว้ามาได้แค่เพียงอากาศ แต่เธอก็เลือกที่จะไม่ฝืน เพราะกลัวว่าแผลจากอาการบาดเจ็บของเธอจะกำเริบยิ่งไปกว่าเดิมอีก “ผมถามว่าจะทำอะไร” เขาถามเสียงเข้ม “ฉันก็จะโทรบอกจ่าเทพให้มารับ เพราะฉันไม่ต้องการกลับกับคุณ!” “นี่คุณพอเลย! จนป่านนี้แล้วก็ยังไม่เลิกอวดเก่งอีกเหรอครับ เกือบจะเอาชีวิตมาทิ้งไว้ข้างถนนนี่อยู่แล้วนะ ถ้าผมกับหมู่จินไม่มาช่วยไว้” “เอ๊ะ! นี่คุณ แค่นี้ต้องทวงบุญคุณกันด้วยเหรอ ถ้าไม่เต็มใจที่จะช่วยก็ไม่ต้องช่วยสิคะ” เวนิตาบอกอย่างไม่พอใจ เขาถึงกับส่ายหน้าด้วยความอ่อนใจ “คุณนี่มันดื้อจริงๆ เลยนะ ที่ผมช่วยก็เพราะว่าคุณอยู่ในสถานการณ์ที่คับขันและอีกอย่าง คุณก็ยังอยู่ในความดูแลของผม และผมก็แค่อยากจะเตือนสติคุณว่าอย่าห้าวให้มันมากนัก เพราะไม่รู้ว่าจะเกิดเรื่องร้ายๆ ขึ้นอีกมาเม

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD