สายตาที่พร่ามัวของเธอบวกกับความคิดที่แทรกเข้ามาในความรู้สึกของเธอตอนนั้น มันกำลังบอกว่าเธอว่า หลังจากนี้ไปหากจะมีใครสักคนที่หลงใหลในรูปกายของผู้กองฐานัตถ์ ก็คงจะไม่ใช่เรื่องที่แปลกอะไร เพราะเธอเองก็เป็นหนึ่งในคนเหล่านั้น แม้ว่าตอนนี้เธอจะไม่ได้เป็นแฟนของเขาอีกต่อไปแล้ว แต่มันไม่ง่ายเลยที่เธอจะสามารถตัดใจไปจากเขาได้จริงๆ
เธอคิดทบทวนเหตุการณ์ต่างๆ ในระยะเวลาที่ผ่านมา แม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ ทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาทำให้เธอนั้นมันมีค่ามากๆ แต่มันคงจะเป็นได้แค่เพียงความทรงจำดีๆ เท่านั้น เวนิตาร่ำไห้น้ำตาที่พรั่งพรู ไหลรินอาบพวงแก้มทั้งสองข้างของเธอเลอะเปรอะเปื้อนลบเลือนเครื่องสำอางที่แต่งแต้มอย่างบางเบาออกไปจนหมดสิ้น
มือบางนุ่ม ค่อยๆ ยกขึ้นปาดน้ำอาบที่ไหลรินอาบดวงหน้า ก่อนเดินจากไปช้าๆ ทิ้งไว้เพียงกลิ่นหอมๆ จากเส้นผมนุ่มสลวยที่ปลิวมาสะกิดกับปลายจมูกโด่งเป็นสัน ส่งกลิ่นหอมละมุนราวกับดอกไม้แย้มบา
