23. yüzyılın yüksek güvenlikli Altınkale Hapishanesi…
Hücre blokları boyunca uzanan saydam enerji duvarları, mavi bir titreşimle dalgalanıyor; içerideki her hareketi anında tarayan holografik sensörler havada ince çizgiler bırakıyordu. Mahkûmlar, ziyaretçileriyle kuantum-gürültü filtreli görüş kabinlerinde konuşuyordu; kabinlerin şeffaf yüzeylerinde sürekli akan veriler, her kelimeyi analiz ediyordu.
Baran Bey, grinin daha da solgununa dönüşmüş mahkûm kıyafetiyle görüş alanında oturuyordu.
Yüzü yaşlanmış, gözleri yorgun ve kırılmıştı.
Ama içindeki tek ışık—kızı Lyra—hala oradaydı.
Enerji kapısı hafif bir tıslama ile açıldı.
İçeri Darian girdi.
Üzerinde koyu metalik bir uzun ceket, omzunda Altın İnsan araştırma biriminin amblemi…
Soğuk ve kendinden emin adımlar…
Baran bir an nefes
