Baran Bey hücresinde, akşamın ona ne getireceğini düşünüyordu. Acaba saat kaçta gelecek?
Darian mı ortaya çıkacak yoksa bir adamını mı gönderecek?
Lyra iyi mi?
Kafasının içinde durmadan dönüp duran sorular gerginliğini daha da artırıyordu.
Tam saat 21.00 olduğunda hücrenin kapısı metalik bir tıkırtıyla açıldı. İçeri giren görevli nötr bir sesle konuştu:
“Doktor Bayan Matilda sizi görmek istiyor. Randevunuz varmış.”
Baran Bey’in kaşları hafifçe kalktı. Randevusu falan yoktu. Ancak bu, Darian’ın öğlen söylediği “Akşamı bekleyin” sözleriyle birleşince, bunun kesinlikle onun planının bir parçası olduğunu anladı.
Şaşkınlığını belli etmedi; duygularını saklamak artık neredeyse otomatikleşmiş bir refleksti.
“Evet, doğru. Gidelim,” dedi sakin bir sesle.
Görevli kapıyı açtı, Baran Bey de o
