nc+++ อยากครอบครอง

1659 Words

เพล้ง! “เฮือก!” คนตัวเล็กสะดุ้งตื่นเมื่อแจกันดอกไม้ที่เธอผูกติดไว้กับบานประตูหล่นแตก แกร๊ก! เสียงปลายกระบอกปืนทำเอาไกอาร์ที่แอบเข้ามาในห้องนอนของลิซหยุดชะงัก แสบจริงๆ น่ะ เขายกยิ้มมุมปาก “ไสหัวออกไป ไอ้โรคจิต!” “รู้หรือป่าว..” “อะไร?” คนตัวเล็กเริ่มขยับลงจากเตียงเมื่อไกอาร์ยังคงเดินตรงมาหาเธอเรื่อยๆ “ชิพที่ฝังในตัวเธอนั้นน่ะ มันเชื่อมกับของฉัน^^” “ห้ะ!” “ถ้าฉันตายไป.. ชิพของเธอก็จะระเบิดล่ะ ^^” “บัดซบเอ้ย!” คนตัวเล็กสบถอย่างหัวเสีย เมื่อไอการ์อาศัยจังหวะที่คนตัวเล็กเผลอจับเธอเหวี่ยงลงกับเตียงอีกครั้ง แต่คนตัวเล็กกลับพลิกตัวขึ้นมานั่งคร่อมเขาไว้ ส่วนปลายกระบอกปืนจ่อตรงริมฝีปากของไกอาร์ “ไง ~ อยากตายไปพร้อมกับไหม? ^^” “นายมันบ้า!” มือเล็กกดปลายกระบอกปืนแรงขึ้นเรื่อยๆ แต่ไกอาร์กลับไม่สะท้กสะท้านใช้ลิ้นเลียตรงปลายกระบอกปืน สายตาแพรวพราวเป็นประกายจดจ้องเข้ากับนัยต์ตาสีน้ำผึ้ง “หยุดนะ ไกอาร์!” คนตัวเล็กเอ่ยขึ้นเมื่อมือหนาข้างหนึ่วล็อคขาเธอไว้แน่น ส่วนอีกข้างบีบขย้ำก้นงอนและล้วงเข้าใต้ซับในและเกี่ยวออกเล็กน้อยก่อนจะสอดใส่นิ้วหนาเข้าไปทีละนิ้ว “อึก..!” “อยากให้หยุดจริงเหรอ..” เขาเอ่ยขึ้นขณะที่ลิ้นร้อนยังคงเลียปลายกระบอกปืน “อึก! ยะ หยุด!” และไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่ไกอาร์ควักแท่งร้อนออกมาและจ่อตรงที่ร่องสวาท “หื้ม ^^” “ยะ อย่านะ! อึก!!!” ปัง! เป็นจังหวะเดียวกันกับที่แท่งร้อนกระแทกเข้ากับร่องสวาทเต็มแรง ปลายกระปืนที่ถูกลั่นไกลโดนไกอาร์จับชูขึ้นเหนือเพดานได้ทันเวลาเฉียดฉิว ไม่รอช้าเขาจับคนตัวเล็กพลิกตัวกดลงกับเตียงนุ่มและกระแทกแท่งร้อนใส่ร่องสวาทเต็มแรงและซอยจนถี่ยิบ พั่บ พั่บ พั่บ “อ๊ะๆ อ๊า~” “อ๊าห์~!” ท่อนขาเรียวถูกดันขึ้นจนชิดหน้าอกตูม ไกอาร์โน้มตัวกระแทกลำหนาเข้าใส่ร่องสวาทจนสุดโคน ปลายเท้าของร่างเล็กจิกเกร็งเพราะความคับแน่นและความใหญ่โตที่กระทุ้งเข้ามาถึงท้องน้อยทำเอาเธอจุกจนหายใจแทบไม่ออก เขาไม่แม้แต่จะเล้าโลมใดๆ แรงเสียดสีที่ปราศจากน้ำหล่อลื่นทำเอาร่องสวาทฉีกขาดจนมีเลือดซิบๆ ออกมา “ฮึกๆ เจ็บ.. ไกอาร์! เจ็บ!” เธอเจ็บจนน้ำตาคลอ เพราะนี้เป็นครั้งแรกและไม่รู้มาก่อนว่ามันจะเจ็บขนาดนี้ เพราะลิซเป็นคนตัวเล็กและเมื่อเทียบกับความแข็งแรงของไกอาร์แล้ว ไม่มีทางที่เธอจะรับไหวแน่นอน.. แต่เขาไม่มีทีท่าว่าจะหยุด.. เขาจับเรียวขาเล็กแหวกให้กว้างขึ้นและกระแทกลำหนาใส่แบบไม่บันยะบันยัง “อึก! เจ็บ ฮึกๆ เจ็บ.. ไกอาร์!” “ชู่วว ~ ใจเย็นๆ ค่อยๆ หายใจ” ไกอาร์ดึงคนตัวเล็กขึ้นมาสวมกอดเมื่อเห็นว่าเธอเริ่มหายใจไม่ทัน เธอกอดเขาไว้อย่างหมดแรงและหอบใจหนักๆ อยู่หลายครั้ง มือหนาลูบเบาๆ กลางแผ่นหลังบางเพื่อปรับจังหวะหายใจของเธอ ก็เห็นรับจ้างฆ่าคนแต่ใครจะคิดว่าโดนแค่นี้เธอจะไม่ไหว.. “พอเถอะ.. ขอร้อง” “อึก!” ไกอาร์กัดฟันกรอดเห็นใบหน้าเปื้อนน้ำตาของคนตัวเล็กทำเอาอารมณ์ของเขาพลุ่งพล่านกว่าเดิม “อดทนน่ะ!” “มะ ไม่เอา อึก!!!” เล็บเรียวจิกลงบนแผ่นหลังของชายหนุ่มเมื่อเขาจับสะโพกเธอกดขย่มเข้ากับแท่งร้อนจนมิดด้าม และกดกระแทกซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนเธอเริ่มปวดระบมไปทั่วร่าง ทั้งจุก ทั้งเจ็บ ทั้งเสียว! “อ๊ะๆ กะ ไกอาร์! ยะ หยุด อ๊าๆ” “อ๊าห์ ~” เขาไม่สนอะไรแล้ว ยิ่งคนตัวเล็ดครางชื่อเขาออกมายิ่งทำให้เขากดกระแทกเธอหนักขึ้นเรื่อยๆ ทั้งกด ทั้งบด ทั้งขย่มจนร่างเล็กสั่นสะท้านไปทั้งตัว เธอทำอะไรไม่ได้นอกจากปล่อยให้เขาตะบี้ตะบันจนหนำใจ เล็บเรียวกรีดลงบนแผ่นหลังหนาเป็นทางยาว ฟันเขี้ยวแหลมคมกัดลงบนไหล่กว้างจนจมเขี้ยว “อ๊าห์!” แต่มันกลับทำให้ไกอาร์พึงพอใจที่เธอฝากรอยตีตราไว้บนตัวเขา มือหนากดหัวเธอลงกับไหล่กว้างเพื่อให้เธอฝังคมเขี้ยวให้ลึกกว่าเดิมจนกระทั่งเขาปลดปล่อยน้ำขาวขุ่นแตกเต็มร่องสวาท ไม่รอช้าจับคนตัวเล็กพิงเข้ากับผนังตรงหัวเตียง เข่าเล็กกดจมกับเตียงนุ่ม มือหนาจับก้นงอนโก่งขึ้นเล็กน้อยก่อนจะยัดแท่งร้อนใส่ร่องสวาทอีกรอบ พรึ่บ! “อึก!” ท่านี้ลำหนาชูชันเข้าไปจนถึงจุดที่ลึกที่สุด มือหนากดตรงน้อยของคนตัวเล็กและกดกระแทกลำหนาเข้าใส่ร่องสวาทในจังหวะเร็วและแรง แค่ดุ้นร้อนๆ ก็เสียวและจุกพอแล้ว แต่เขายังเอามือหนากดย้ำๆ ในจังหวะที่ดุ้นร้อนสวนขึ้นมาจนถึงท้องน้อยอีก ในหัวเริ่มขาวโพลนแล้ว เข่าก็เริ่มทรงตัวไม่อยู่ เมื่อเห็นคนตัวเล็กเริ่มหมดแรง มือหนาจับมือเล็กทั้งสองข้างกดลงกับผนังและยืดตัวกระทุ้งดุ้นร้อนสวนขึ้นไปเต็มแรง “อึก! มะ มันลึก!” “อดทนหน่อย” ฟันเขี้ยวแหลมกัดเต็มแรงหลังท้ายทอยของคนตัวเล็ก ก่อนจะลากขบเม้นไปจนทั่วแผ่นหลังและบนไหล่บางจนแทบไม่เหลือที่ว่างให้ฝากรอยประทับแล้ว บางจุดเขาก็กัดย้ำๆ ถึงจะซ้ำรอยเดิมก็ไม่สน “กะ ไกอาร์.. เจ็บ! อึก! ยะ อย่ากัด!” ตอนนี้เธอไม่รู้ว่าจะเจ็บส่วนไหนดี ด้านล่างก็โดนเขาตะบี้ตะบันไม่หยุด ส่วนด้านบนก็โดนฟันเขี้ยวแหลมกัดจนเจ็บแสบไปหมด ข้อมือที่โดนจับกดก็เริ่มเป็นรอยแดงตามแรงบีบของเขา เธอตอนนี้ถูกเขาครอบครองทั้งส่วนร่างและส่วนบน รู้สึกเหมือนกำลังโดนเขากินเข้าไปทั้งตัวเลย! “ปะ ปล่อยสักที อ๊า~ ขะ ขอร้อง!” “เรียกชื่อฉันสิ~” ไกอาร์กระซิบเสียงแหบพร่าก่อนจะขบเม้มแรงๆ ตรงใบหูร่างเล็ก “กะ ไกอาร์ พะ พอที อ๊าๆ ขะ ขอร้อง” “เรียกอีก~” พั่บ พั่บ พั่บ “ไก.. อาร์ ขะ ขอร้อง! อ๊าๆ” “เรียกต่อไป.. อย่าหยุด” ลิ้นร้อนเลียวนตรงใบหูของคนตัวเล็ก.. ราวกับโดนความหวานของคนใต้ร่างครอบงำ เขาหน้ามืดตามัวไปหมด อยากจะครอบครอง.. อยากทำให้พังคามือ! ลิซทั้งหอม ทั้งหวาน อยากกินเข้าไปทั้งตัว.. อยากสอดใส่เข้าไปในตัวเธอ.. ไม่อยากถอด อยากให้เธอรู้สึกถึงตัวเขาที่กำลังชูชันอยู่ด้านในของเธอ พั่บ! พั่บ! พั่บ! “อ๊ะๆ ไกอาร์! ยะ หยุด! มะ ไม่ไหวแล้ว!” “อ๊า! ลิซ ~ อยากจะบ้า! อ๊า!” ยิ่งขอร้องเหมือนยิ่งทำให้เขาพอใจ ลำหนาที่กระแทกเน้นๆ ราวกับท่อนซุงหนาๆ กลับลำพองใหญ่ขึ้นจนเธอหายใจไม่ออก ไม่รู้ท่านี่เขาแตกไปกี่รอบแล้ว แต่น้ำขาวขุ่นไหลเยิ้มลงจากร่องสวาทจนเปียกแฉะเตียงนอนไปหมด ทั่วทั้งร่างสั่นไปหมด และไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เขาปล่อยมือเธอให้เป็นอิสระและจับสะโพกเธอไว้แน่นเพื่อกระแทกสวนเข้ากับลำหนาจนเต็มแรง ท่อนแขนแกร่งโอบคนตัวเล็กเข้าหาตัวก่อนจะใช้มือหนาจับใบหน้าเธอเงยขึ้นและประกบจูบเข้ากับเรียวปากบาง นิ้วหนาสอดเข้าไปในโพรงปากร่างบางเพื่อให้เธออ้าปากก่อนจะขยับลิ้นร้อนตวัดวนรอบลิ้นนุ่ม ทั่วเรือนร่างของทั้งคู่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อและคราบน้ำรักจนเนื้อตัวเหนียวเหนอะไปหมด เมื่อเห็นคนตัวเล็กเริ่มหมดแรงเขาใช้เข่าหนาทั้งสองข้างถ่างเรียวขาของเธอแหวกออก มือหนาจับท่อนแขนเรียวไว้และกดกระแทกร่างเธอลงเข้ากับลำหนา “อ๊าๆ พะ พอที อ๊าๆ” “ไม่พอ!” “ขะ ขอร้อง ฮ้าๆ” ไม่รู้ว่าต้องอ้อนวอนยังไงไกอาร์ถึงจะยอมหยุด เนื้อตัวเธออ่อนปวกเปียกไปหมดแล้ว ข้างล่างก็ปวดระบม ตามตัวก็ไม่เหลือที่ว่างให้เขาฝากรอยประทับแล้ว จนกระทั่งสติที่เคยมีก็ดับวูบไปและเป็นจังหวะเดียวกันกับที่ไกอาร์ปลดปล่อยออกมา พรึ่บ! “น่ารักชะมัด!” เขาจับคนตัวเล็กนอนลงใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน มือหนาจิ้มลงบนแก้มใสของร่างเล็กก่อนจะเลื่อนขึ้นไปจับคิ้วเรียวที่พาดตรงได้รูป นิ้วหนาลากมาหยุดตรงดวงตากลมโตที่ล้อมกรอบด้วยแพขนตาหนางอนก่อนจะหยุดลงริมฝีปากจิ้มลิ่มที่โดนเขากัดเม้มจนปริแตก เขาไม่เคยคิดอยากจะครอบครองใครขนาดนี้มาก่อน.. เขาหลงใหลในความน่าค้นหาของลิซตั้งแต่แรกเห็น กลิ่นเลือดที่คละคลุ้งในวันนั้นทำให้เขาอยากจะรู้ว่ามือเล็กๆ นี้ไปสัมผัสใครมาบ้าง ดวงตากลมโตที่ต้องมนต์เสน่ห์ทุกครั้งหากเผลอได้สบตา.. เขาอยากให้เธอมองมาที่เขาเพียงคนเดียว จมูกโด่งรั้นได้สูดดมกลิ่นกายใครเข้าไปบ้าง.. แค่คิดก็น่าหงุดหงิด เขาอยากให้เธอจดจำได้เพียงกลิ่นกายของเขา ความหอมหวานในตัวลิซมันไม่ต่างอะไรกับของหวานสำหรับเขาเลย.. เขาตกเป็นของเธอโดยสมบูรณ์… แต่เธอจะรับรู้เรื่องนี้ไหมนะ.. ไกอาร์ขบคิดก่อนจะมุดใบหน้าเข้ากับอกตูมและใช้ท่อนแขนแกร่งโอบกอดคนตัวเล็กไว้และผล่อยหลับไป

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more