ให้อาหารหมา nc

994 Words

“นายไม่ได้มีพ่อครัวทำกับข้าวให้เหรอ?” ฉันเอ่ยถามขณะที่ไกอาร์วางแซนวิชด์แฮมที่ตัวเองทำเองกับมือลงตรงหน้า “มี..” “แล้วทำไมนายต้องมาทำเองด้วยล่ะ?” “ก็อาหารที่จะเข้าไปอยู่ในท้องของเธอ.. ต้องมาจากฉันเท่านั้นไงล่ะ^^” “อึก!” คายทิ้งแทบไม่ทัน.. ไอ้หมานี่มันบ้าเกินคนแล้ว! “ไม่ต้องห่วง.. ทุกอย่างฉันทำให้เธอล้วนมาจากใจทั้งนั้น^^” มือหนาหยิบหยิบทิชชู่เช็ดปากให้คนตัวเล็ก สายตาของเขาชำเลืองมองท่าทางของเธอว่าชอบอะไร ไม่ชอบอะไร มือเล็กเลือกหยิบนมสดขึ้นมาดื่มแทนน้ำส้มที่วางอยู่ข้างๆ เขายิ้มกริ้มออกมา ดูท่ามื้อแรกคงต้องเตรียมนมสดไว้ให้.. “เลิกมองได้แล้ว.. อยากรู้อะไรก็ถามมา” “ไม่ถาม..” เพราะคิดว่าการได้มองดูเธอไปเรื่อยๆ เป็นเรื่องที่น่าสนใจกว่าการถามออกไปตรงๆ “ฉันเข้าไม่ถึงความคิดลึกซึ้งของนายจริงๆ” “^^” เธอจะคิดยังไงถ้าหากรู้ว่าเขาคิดอยากจะครอบครองทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นของลิซ ลิซเปรียบเสมือนเกสรดอกไม้ที่ดึงดูดเหล่าผีเสื้อให้มาดอมดมและมัวเมาไปกับน้ำหวาน “แล้วไหนล่ะงานที่นายจะให้ฉันทำ” “อยู่กับฉันไง ^^” “ห้ะ?” “ตอนนี้ยังไม่มี.. เพราะฉันมาไทยเพื่อมาพักผ่อน” “…..” “ส่วนหน้าที่ของเธอ.. แค่อยู่ข้างๆ ฉันก็พอ” “…..” “ฉันจะให้ทุกอย่างที่เธอต้องการ เธอมีหน้าที่แค่รับสิ่งที่ฉันมอบให้ แค่นั้นก็พอ^^” เธอน่ะ.. อยู่เป็นดอกไม้ในแจกันของฉันก็พอ.. “แล้วถ้าฉันอยากได้ชีวิตนายล่ะ?” “เอาไปสิ ^^” “ตลก! ใครเชื่อก็โง่ล่ะ” เธอคงไม่รู้อะไร.. ว่าเขาตามหาเธอมานานแค่ไหน.. คนตัวเล็กมองจ้องลึกเข้าไปในดวงตาสีฟ้าอ่อน มันทั้งล้ำลึกและลึกซึ้ง พอจ้องมองนานๆ ทำให้เธอเริ่มรู้สึกหายใจไม่ออก ทั่วทั้งร่างร้อนรุ่มไปหมด.. หัวใจเต้นแรงจนแทบระเบิดออกมา เธอไม่เข้าใจความคิดเขาจริงๆ “จะ จะทำอะไร?” จู่ๆ เขาก็ลุกพรวดเดินเข้ามาใกล้ มือหนาประคองใบหน้าเล็กไว้ ร่างสูงโน้มใบหน้าประกบจูบเข้ากับเรียวปากบาง นิ้วหนาสอดเข้าไปในโพรงปากร่างเล็ก ลิ้นสากตวัดพันรอบลิ้นนุ่ม อุณหภูมิทั่วร่างพุ่งร้อนเหมือนไฟ เขาไม่ปล่อยให้ร่างเล็กมีจังหวะพักหายใจ ท่อนแขนแกร่งข้างหนึ่งกระชากเธอลุกขึ้นและกดจูบหนักๆ จนในหัวเธอขาวโพลนไปหมด กายเนื้อบดเบียดแนบชิดจนแทบหลอมเป็นคนๆ เดียวกัน แท่งร้อนด้านล่างเริ่มชูชันแข็งตัวจนเธอรู้สึกได้ มือหนาจับมือเล็กเลื่อนลงไปจับแท่งร้อนไว้แน่น ดวงตากลมโตเบิกกว้าง เพราะไม่คิดว่ามันจะใหญ่จนล้นมือ “ดะ เดี๋ยว!” เขาไม่สนใจอะไรทั้งนั้น จับคนตัวเล็กนั่งบนเก้าอี้ มือหนาจับแท่งร้อนตีทั่วใบหน้าเล็ก นิ้วหนาสอดเข้าไปในโพรงปากเล็กเพื่อให้เธออ้าปาก และยัดแท่งร้อนเข้าไปในปากเธอทันที “อุก!” “อ๊าห์ ~” ความใหญ่ชูชันเข้าไปลึกถึงลำคอ มันแน่นจนเจ็บปากและหายใจลำบาก ทุกครั้งที่เขากดกระแทกแท่งร้อนทำเอาเธอหายใจไม่ออก หัวใจของเขาร้อนรุ่มทุกครั้งที่แก่นชายเติบโตอยู่ในโพรงปากร้อนๆ รู้สึกดีจนแทบบ้าที่โดนเธอครอบครอง.. มือหนาจับหัวคนตัวเล็กขย่มเข้าออกด้วยจังหวะที่รุนแรงและกระแทกซ้ำๆ จนหัวเธอโยกไม่มีจังหวะหายใจ เมื่อถึงจังหวะปลดปล่อยเขาดึงแท่งร้อนออกและปล่อยแตกเต็มใบหน้าเล็ก นิ้วหนาปาดน้ำรักจนเปื้อนใบหน้าเล็ก นัยต์ตาสีฟ้าอ่อนจ้องมองคราบน้ำขาวขุ่นด้วยความพึงพอใจ เขาอยากจะให้ตัวเธอมีแต่น้ำรักของเขา ให้มันอาบย้อมไปทั่วเรือนร่าง ให้กลิ่นกายเธอมีแต่กลิ่นของเขา… “เป็นโรคจิตหรือไง!” “จุ๊บ..” มือหนาจับมือเล็กที่กำลังเช็ดคราบน้ำรักออกจากใบหน้าขึ้นมาจุมพิตเบาๆ ตรงข้อมือ “เกินเยียวยาแล้วจริงๆ” คนตัวเล็กพึมพำออกมาพร้อมกับส่ายหน้าไปมาอย่างเอือมระอา เพราะดูเหมือนไกอาร์จะบ้าจนกู่ไม่กลับแล้ว นี่มันไม่ต่างอะไรกับที่เธอต้องคอยให้อาหารหมาติดสัตว์เลย ร้านดอกไม้ของลิซ… มือหนาดึงแผ่นไม้รองพื้นขึ้นเผยให้เห็นช่องเก็บของลับที่เขาซุกซ่อนบางสิ่งไว้ ใบหน้าของหลานสาวที่เขาเคยเลี้ยงดูมาตั้งแต่เด็กลอยขึ้นมาในหัวพร้อมกับความรู้สึกผิดที่บีบอัดในหัวใจ เขาเลือกที่จะหยิบแฟ้มคดีความเมื่อ 15 ปีก่อนขึ้นมา รวมถึงซองหลักฐานที่บรรจุกระสุนปืนขนาด 11 มม. ไว้ ภาพพิมพ์ลายนิ้วมือรวมถึงใบหน้าของคลาวด์เมื่อ 15 ปีก่อน ถึงจะเลี้ยงดูอลิซให้เติบโตมาอย่างดีเพียงใดก็ไม่อาจลบมลทินที่อยู่ในใจของเขาได้ สายตาเหลือบเห็นไฟแช็กบนหัวเตียง ในใจครุ่นคิดอย่างช่างใจว่าจะทำลายหลักฐานพวกนี้ดีไหม.. แต่อีกใจเขาก็อยากให้อลิซได้รับรู้ความจริง.. แต่ในส่วนก้นบึ้งของหัวใจเขาไม่อาจทำใจยอมรับได้ถ้าหากอลิซจะเกลียดเขา.. และนั้นก็เป็นเหตุผลที่เขาเลี้ยงดูลิซให้เธอได้รู้จักเรื่องของโลกมืด เพราะหากสักวันความจริงถูกเปิดเผย.. หวังเพียงว่าเธอจะไม่เจ็บปวดเกินไป เมื่อตัดสินใจได้แล้ว.. คลาวด์เลือกที่จะวางไฟแช็กที่อยู่ในมือลงพร้อมกับเก็บแฟ้มคดีความลงช่องเก็บตามเดิม สองเท้าก้าวเดินออกจากห้องและดึงปิดประตูห้องลงอย่างช้าๆ ราวกับทิ้งความขมขื่นไว้ในห้องด้านหลัง..

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more