Eksaktong pagtapak ng alas onse ng gabi ay nasa labas na ako ng bahay ni Mrs. Madrigal. Just like yesterday, I parked my car few meters away from her house. Mukhang kinakasihan ako ng pagkakataon dahil napansin kong patay ang mga street light. Siguro ay pundi ang bombilya kaya hindi pinailaw. Pabor sa akin ito dahil walang makakakita sa akin maski sa aking anino. Lalo pa at suot kong muli ang isinuot ko kahapon.
I quickly climbed up the mango tree after I made sure that no one saw.me. At mula sa sangang pumapasok sa loob ng bakuran ng bahay ni Mrs. Madrigal ay maingat akong tumulay at parang itim na pusang tumalon pababa. Walang ingay at magaan ang aking katawan kaya walang sino man ang makakapansin sa aking pagpasok sa bakuran. Sinuyod muna ng mga mata ang buong paligid. Tahimik at tila
