Zeynep hanım kızıyla vedalaşıp ayrıldığında Lila'yı göz hapsine almıştım. Çocuklarla iletişimi zayıftı. Oyunlara pek katılmıyor, tek bir arkadaşı ile kenarda sessizce oynuyordu. Etrafında koşturan çocukları geçip iki miniğin yanına oturdum. Lila'nın yanında insan kaynaklarında çalışan adamın kızı Sare vardı.
"Kızlar, sizin oyununuza katılabilir miyim?" dediğimde Sare heyecanla el çarptı. Lila pek oralı değildi. Bana hâlâ güvenmiyordu.
"Ne oynuyorsunuz?" diye sorduğumda Sare elindeki bebeği gösterdi.
"Evcilik, bu benim kızım Masal, o de Lila'nın kızı Ada. Biz Lila'lara misafirliğe gittik."
Lila elindeki oyuncak fincanı alıp içiyor gibi yapınca ben de oyuna dahil olmak istediğimi belirttim.
"Benim kızım yok ama size misafirliğe gelebilir miyim kızlar?" dediğimde Sare hevesle kafa sa
