Ahu;
"Güven ruh gibidir, terk ettiği bedene asla geri dönmez." demiş William Shakespeare...
Ne kadar da haklı. Ona güvenmiyorum, hiçbir erkeğe güvenmediğim gibi. Çünkü kime güvensem ihanete uğramıştım. Hele de öz babanız o güveni boşa çıkardığında hiçbir şey eskisi gibi olmuyordu. Kafanızda insanlara dair hep bir soru işareti ile yaşamak... Kimsenin gerçek yüzünü bilmediğinizi düşünüp onlarla arkadaşlık kurmaya çalışmak öyle zordu ki...
Sertan'ın zaten güvenilmez bir insan olduğunu biliyordum. Kendimi her türlü kötülüğe hazırlamıştım ama ne bileyim. Daha dakika bir gol bir olacağını düşünmemiştim. En azından üç beş ay bana sadık kalacağını ummuştum. Onu kendime bağladığımı sanmıştım. Yanılmışım. İlk fırsatta bir başkasına gidecekti. Ve ben buna bir kez sessiz kalırsam devamı gelecekti.
