Sertan;
Güneşli bir sabaha uyandım. Alarmsız uyanmanın verdiği huzurla yatakta gözlerim kapalı keyif çatıyordum. Canım nasıl isterse öyle yaşıyordum. Kaçta uyanmak istersem o saatte kalkıyor, işe girmek istemezsem gitmiyordum. Emrimde adamlarım, evimde hizmetçilerim bir dediğimi iki etmiyorlardı. İki ederlerse başlarına gelecekleri bildikleri için tabii.
Herkesin korktuğu adam olmak, evet bazen zorlayıcı olabiliyordu. Özellikle de aşk meşk işlerinde. Hayatıma giren kadınlar genelde gerçek yüzümü görünce kaçıp gidiyorlardı. Kaçmayanları da ben kovuyordum zaten. Kurallarıma bağlı bir adamdım. Beni aşağı çeken, hata yapmama sebep olacak kimseyi hayatıma almazdım. Böyle olmasından da gayet mutluydum. Başımda dır dır eden, sürekli ilgi isteyen bir hatun olmayınca hayat çok daha kolay oluyordu
