Destiny's Dance

Chapter 18

“Roger, please listen to me, I did not abort our baby,” Sambit niya.

Pero mas lalong nag-alab sa galit ang puso ni Roger.

“Stop fooling me around, Chanylle! Huwag mong gawing gago at bobo ang mga doktor!”

Umalingawngaw ang boses ni Roger sa loob ng kwarto.

Dumaloy ang masaganang luha sa mga mata ni Chanylle. Mahirap magpaliwanag sa taong sarado ang isipan.

Nang maidischarge na si Chanylle sa ospital ay hindi pumayag si Roger na dumiritso siya sa bahay. Bagay upang magkagulo ang bawat panig.

Galit at napilitan man, tinanggap siya ng kanyang mga magulang na puno ng panenermon.

“Ano ba ang tumatakbo sa isip mo babae ka? Talagang ginagalit mo kami ng daddy mo? Bakit mo naisipang ipalaglag ang anak ninyo ni Roger? Akala ko ba okay na ang lahat? Akala ko ba nagkakaintindihan na kayo?” Halos lumitid ang ugat ng kanyang mommy dahil sa pasigaw nitong panenermon.

Umiiyak lamang si Chanylle habang nakasandal sa headboard ng kama.

“Alam kong paraan lamang iyan ng anak mo para tuluyang kumawala kay Roger. Alam niya kasi na magagalit at hihiwalayan siya ni Roger kapag wala na ang bata,” mariin at madilim ang mukha na wika ng kanyang daddy.

Hindi na siya nagsayang pa ng lakas upang magpaliwanag sa mga ito. Alam niya naman na hindi pakikinggan ang mga paliwanag niya.

“Hala, bumangon ka diyan at suyuin mo si Roger! Ayusin mo ang ginawa mong gulo! Ano na lang ang sasabihin ng mga magulang niya? Ha Chanylle?”

Chanylle quickly shook her head. She couldn't approach Roger as she clearly saw the fiery intensity in his eyes earlier. She knew he was on the verge of hurting her, moments ago, but he restrained himself.

“Go and ask forgiveness. Kapag hindi mo ginawa iyon, asahan mong hindi ka namin tatanggapin uli sa pamamahay na ito!” segunda ng kanyang ama.

Nasaktan si Chanylle dahil sa narinig. Talaga bang walang pagmamahal sa kanya ang kanyang mga magulang? Dapat pa nga ay ikino-comfort siya ng mga ito dahil hindi madaling mawalan ng anak. Hindi madali ang pinagdadaanan niya.

“Akala pa naman namin ng daddy mo na tatahimik na ang pamamahay na ito dahil nag-asawa kana, pero hindi pa pala? Aba dumagdag ka nanaman sa problema!”

“Go! Puntahan mo ang asawa mo! Ang problema, hindi tinatakasan, alam mo ba 'yan Chanylle?”

Napilitan man ay natagpuan ni Chanylle ang sarili sa harap ng kanilang bahay.

Sari-saring emosyon ang nararamdaman niya. Hindi niya rin alam kung tama bang magpunta pa siya kay Roger sa kabila ng lahat ng nangyari?

Maliwanag naman ang buong kabahayan ngunit tahimik. Sa kabila ng panghihina pa rin ng katawan niya, ay binaybay niya ang daan patungo sa pintuan.

Hindi nakalock iyon kaya mabilis siyang nakapasok sa loob ng bahay, ngunit hindi niya inaasahan ang matutunghayan niya sa kanilang sala.

Naitakip niya na lamang ang mga palad sa sariling bibig upang hindi marinig ng dalawa ang impit niyang pag-iyak.

Caroline and Roger were both naked on the sofa. Looks like they're having fun. There were many bottles of wine that scattered on the floor.

Alam ni Chanylle na parehong lango sa alak ang dalawa.

Tahimik lamang na lumuluha si Chanylle habang pinagmamasdan ang paggigitgitan ng mga hubad na katawan ng dalawa.

She continued to cry as she covered her ears due to Caroline's terrible moans while her husband swiftly pounded and thrusting her under the sofa bed.

Caroline's moans and sighs could shatter her heart, at any moment. A clear sign of the betrayal by her husband.

Until she could no longer bear to witness the harrowing scene, her knees trembling, she retraced her steps back to the path leading out of their house.

“Mom, he was with his ex-girlfriend. He was with his real love…” Umiiyak na bungad ni Chanylle sa kanyang ama at ina.

Kapwa kunot-noong lumingon ang dalawa. Galit na tumayo ang kanyang ina.

“Ano ba ang pinagsasasabi mo?”

Ikinuwento niya ang tungkol sa relasyon ni Roger kay Caroline.

“Talaga bang magpapatalo ka na lang sa Caroline na iyon? Alalahanin mo mas may karapatan ka dahil ikaw pa rin ang asawa ni Roger! Tatanga tanga ka kasi!”

Chanylle, uncertain about her relationship with Roger, but still, she attempted to talk to him to explain everything.

The next day, Chanylle seemed like a desperate wife. She tried to visit him at home but found it empty. So, she decided to go to his office.

As expected nagulat ito nang makita siya doon.

“Roger, please let us talk. I-I did not abort our baby.”

"You did that intentionally," Roger's voice was a low growl, each word punctuated by the seething resentment that boiled within him. The echo of the accusation hung heavily in the room.

Chanylle recoiled at the accusation, her eyes brimming with tears. "No, it's not true. Si Caroline ang gumawa nito, nilagyan niya ng abortion pills ang ininom ko,” determinadong pangunngumbinsi niya sa asawang si Roger.

Badha ang gulat sa gwapong mukha nito.

“Siya ang huli kong nakausap. At ang inuming iyon ang natatandaan kong huli kong ininom.”

Muli ay nagbago ang ekspresyon ni Roger. Tumayo ito at madilim ang mukha na tumitig sa kanya.

“Bakit naman nadamay si Caroline dito? Dahil lang ba sa siya ang huling kasama mo? Chanylle, sobrang babaw ng dahilan mo. Huwag kang mambentang! Wala kang sapat na basehan!

“Marahil mababaw nga para sa'yo, pero iyon ang alam kong totoo, she put something in my drink.”

Isang marahas na buntong-hininga ang binitawan ni Roger.

“Leave this office now!” Galit na utos nito. Walang balak si Chanylle na lisanin ang opisina nito. Hindi siya titigil hangga't hindi siya napapatawad nito.

Galing siya sa isang miscarriage operation, kahit nanghihina at wala pang sapat na lakas ay hindi niya na ininda iyon. Determinado siyang mapatawad ni Roger.

“Hindi ako aalis hangga't hindi ka naniniwala sa akin.” Lakas loob niyang tugon.

Bumadha ang disgusto sa mukha ni Roger iyon ang nakikita ni Chanylle.

Nagngangalit ang mga panga nito na kinaladkad siya palabas.

May ilang staff na nakasaksi sa kanilang senaryo, bagay na alam ni Chanylle na ipinagtataka ng mga ito.

“Go back to work, or else I will fire you all!” Galit na singhal ni Roger sa kanyang mga staff. Agad naman nagsitalima ang lahat. Natakot marahil na mapatalsik sa kani-kanilang trabaho.

Walang ibang nagawa si Chanylle kundi ang umiyak. Umuwi pa rin siyang luhaan at tinanggap ang mga sermon ng kanyang mga magulang.

Ilang beses pang nasundan ang pabalik-balik niya sa bahay upang maging maayos na sila ng asawa, subalit ilang beses din siya nitong itinaboy.

Wala siyang makitang kakampi kundi si Reyn. As expected hindi makapaniwala ang kaibigan na ganoon kadali gumuho ang relasyon nila ni Roger dahil sa pagkawala ng bata. Pinayuhan siya nitong huwag na munang gambalain si Roger dahil baka lalong gumulo ang sitwasyon.

"You did your part, Chanylle. But he didn't want to listen. All you have to do is forget about everything that happened, even for a moment. Relax and breathe. Perhaps your husband's heart is still consumed by anger; don't add to it. Let him awaken on his own when the time comes. It's not your fault for everything."

And that's exactly what Chanylle did. She has been talked to several times by Roger's parents. They asked her to reconcile, but she explained everything she had done to mend their relationship. However, their child deliberately remains stubborn.

Mahirap man para kay Chanylle ay pinilit niyang kalimutan si Roger at ang anak nilang madaling kinuha ng diyos.

Itinoon niya ang pansin sa kanyang pag-aaral. Aminado siya, noong una ay hindi siya makapag-pukos sa pag-aaral dahil sa mga nangyari. Pero pilit niyang kinakaya. Kapag natapos na ang huling semester para sa kanyang second year college ngayon, hindi niya na natitiyak kung makakapagpatuloy pa ba siya. Alangan naman umasa pa siya kay Roger. Wala din siyang maaasahan sa ama at ina. Lalo na ngayon na galit pa rin ang mga ito dahil sa nangyari sa kanila ni Roger.

Ilang linggo na rin na walang komunikasyon si Roger at Chanylle. Miss na miss niya na ito. Dalangin niya sana ay magkaayos na sila.

Ngunit umabot pa nga ng ilang buwan ay wala na nga silang komunikasyon. Ang katiting na pag-asang pinanghahawakan niya ay unti-unti nang nawawala. Hindi niya na ma reach ito sa telepono maging sa cellphone.

Sinubukan niya na rin ang muling hanapin ito sa kanilang bahay noong nagsasama pa sila, ngunit ganoon na lamang ang gulat at pagkadismaya niya nang matuklasan niyang ibinenta na pala ni Roger ang bahay. May bago nang naninirahan doon.

Lumuluhang naglakad pabalik si Chanylle. Naalala niya ang mga regalo sa kanilang kasal. Marahil ay ibinenta na rin nito ang mga iyon. Kahit papaano ay napamahal na rin siya sa mga kagamitang nagsisilbing alaala ng una nilang pagsasama.