ตอนที่ 6 ข้อความปริศนา
955 Words
ตอนที่ 6
ข้อความปริศนา
"ระวังคังจุนไว้ให้ดี"
"เขาไม่ได้เข้ามาใกล้ร้านคุณเพราะบังเอิญ"
...
แพรวจ้องข้อความบนหน้าจอโทรศัพท์อยู่นาน
หัวใจเต้นแรงขึ้นอย่างไม่ทราบสาเหตุ
...
ใครส่งมา
...
แล้วทำไมต้องส่งมา
...
หญิงสาวลองกดโทรกลับ
แต่ปลายสายกลับปิดเครื่อง
...
เธอส่งข้อความกลับไป
...
"คุณเป็นใคร"
...
แต่ไม่มีคำตอบ
...
ความเงียบยิ่งทำให้รู้สึกอึดอัด
...
"ยังไม่นอนอีกเหรอ"
เสียงแม่มาลัยดังขึ้นจากด้านหลัง
...
แพรวรีบล็อกหน้าจอ
ก่อนหันกลับไป
...
"กำลังจะนอนค่ะ"
...
แม่มาลัยมองลูกสาวอยู่ครู่หนึ่ง
ราวกับรู้ว่ามีบางอย่างเกิดขึ้น
...
แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ถาม
...
"อย่าคิดมาก"
...
พูดเพียงเท่านั้น
ก่อนเดินกลับเข้าห้อง
...
แพรวถอนหายใจ
...
ถ้ามันเป็นเรื่องอื่น
เธออาจไม่ใส่ใจ
...
แต่ข้อความนี้
กลับทำให้เธอนึกถึงหลายอย่าง
...
คังจุนที่โผล่มาในวันที่ร้านกำลังมีปัญหา
...
คังจุนที่รู้จักชื่อร้าน
...
คังจุนที่ดูเหมือนกำลังตามหาอะไรบางอย่าง
...
และคังจุนที่มีความลับมากเกินไป
...
คืนนั้น
แพรวหลับไม่ค่อยสนิท
...
เช้าวันต่อมา
...
เธอตื่นขึ้นมาพร้อมรอยคล้ำใต้ตา
...
"ป้าแพรวเหมือนแพนด้าเลย"
น้องพีพูดทันทีที่เห็นหน้า
...
"กินข้าวไป"
...
"ผมพูดจริง"
...
เด็กชายหัวเราะ
ก่อนวิ่งหนีเมื่อเห็นสายตาดุ ๆ ของเธอ
...
หลังอาหารเช้า
แพรวเริ่มจัดเตรียมวัตถุดิบสำหรับเปิดร้าน
...
ระหว่างนั้น
สายตาก็เหลือบไปเห็นกล่องเนื้อหมูที่มินฮยอกเอามาให้เมื่อวาน
...
สุดท้ายเธอตัดสินใจเปิดดู
...
เนื้อหมูสีสวย
แทรกมันกำลังดี
คุณภาพดีกว่าที่ร้านใช้อยู่จริง ๆ
...
"ของดีเลยนะ"
แม่มาลัยพูด
...
"หนูก็ว่า"
...
"จะลองไหม"
...
แพรวลังเล
...
แต่สุดท้ายก็พยักหน้า
...
"ลอง"
...
ถ้ามันช่วยให้ลูกค้าชอบมากขึ้น
ก็ไม่มีเหตุผลที่จะไม่ลอง
...
ช่วงเย็น
ลูกค้าเริ่มทยอยเข้าร้าน
...
แพรวเลือกใช้เนื้อหมูชุดใหม่กับลูกค้าหลายโต๊ะ
...
และผลตอบรับก็ออกมาดีเกินคาด
...
"วันนี้หมูอร่อยเป็นพิเศษ"
...
"เนื้อนุ่มมาก"
...
"เปลี่ยนร้านหรือเปล่า"
...
เสียงชมดังขึ้นหลายครั้ง
...
จนแพรวอดยิ้มไม่ได้
...
บางที
นี่อาจเป็นโอกาสจริง ๆ
...
ขณะเดียวกัน
...
SUV สีดำคันเดิมก็เลี้ยวเข้ามาจอดหน้าร้าน
...
คังจุน
...
ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่
แต่ทุกคนในร้านเริ่มคุ้นกับการมาของเขา
...
แม้แต่น้องพี
...
"ลุงเขยมาแล้ว!"
...
เสียงเด็กชายดังลั่นร้าน
...
ลูกค้าหลายโต๊ะหันมามอง
...
ส่วนคังจุนถึงกับชะงัก
...
แพรวแทบอยากมุดดินหนี
...
"พี!"
...
"อะไรครับ"
...
"เรียกแบบนั้นได้ยังไง"
...
"ก็ผมชอบลุงคังจุน"
...
เด็กชายตอบอย่างบริสุทธิ์ใจ
...
คังจุนหลุดหัวเราะ
...
"ขอบใจนะ"
...
"เห็นไหม"
น้องพีหันมาบอกแพรว
...
"ลุงเขยไม่ว่า"
...
ทั้งร้านหัวเราะ
...
รวมถึงแม่มาลัยด้วย
...
แพรวได้แต่กุมขมับ
...
หลังความวุ่นวายเล็ก ๆ จบลง
คังจุนก็นั่งโต๊ะประจำเหมือนทุกวัน
...
"วันนี้ใช้หมูที่ผมส่งมาใช่ไหม"
...
เขาถาม
...
แพรวชะงัก
...
"รู้ได้ไง"
...
"ดูจากสี"
...
หญิงสาวเงียบไป
...
ยิ่งคุย
ยิ่งรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้รู้เรื่องอาหารมากกว่าที่คิด
...
"ลูกค้าชอบ"
เธอยอมรับ
...
รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏบนใบหน้าของคังจุน
...
"ดี"
...
"แต่ฉันยังไม่ได้ตกลงอะไรนะ"
...
"ผมรู้"
...
"แล้วทำไมยังยิ้ม"
...
"เพราะคุณยอมลอง"
...
คำตอบนั้นทำให้แพรวพูดไม่ออก
...
ไม่รู้ทำไม
...
แต่เวลาคุยกับคังจุน
เธอมักเป็นฝ่ายเสียเปรียบเสมอ
...
ระหว่างนั้น
โทรศัพท์ของชายหนุ่มก็ดังขึ้น
...
ชื่อบนหน้าจอคือ
ยูริ
...
แพรวเห็นพอดี
...
คังจุนมองหน้าจออยู่ครู่หนึ่ง
ก่อนกดปิดสาย
...
ครั้งแรก
...
ครั้งที่สอง
...
และครั้งที่สาม
...
"ไม่รับเหรอ"
แพรวถาม
...
"ไม่จำเป็น"
...
คำตอบนั้นเรียบเฉย
...
แต่ไม่กี่วินาทีต่อมา
ยูริกลับเดินเข้ามาในร้านด้วยตัวเอง
...
บรรยากาศรอบตัวเงียบลงทันที
...
หญิงสาวอยู่ในชุดทำงานหรูหรา
ใบหน้าสวยคม
แต่แววตาไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด
...
"ฉันโทรหาคุณตั้งหกครั้ง"
...
ยูริพูด
...
คังจุนถอนหายใจ
...
"ผมกำลังกินข้าว"
...
"ข้าว?"
...
สายตาของเธอกวาดมองโต๊ะหมูกระทะตรงหน้า
ก่อนหันไปมองแพรว
...
และรอยยิ้มเย็น ๆ ก็ปรากฏขึ้น
...
"ดูเหมือนช่วงนี้คุณจะชอบร้านนี้มาก"
...
ไม่มีใครตอบ
...
แต่ทุกคนในร้านรับรู้ได้ถึงความตึงเครียด
...
ยูริเม้มปาก
ก่อนหยิบเอกสารออกมาวางบนโต๊ะ
...
"พ่อคุณอยากให้คุณกลับไปเกาหลีเดือนหน้า"
...
คังจุนนิ่ง
...
ส่วนแพรวขมวดคิ้ว
...
เกาหลี?
...
นี่เป็นครั้งแรก
ที่เธอได้ยินเรื่องนี้
...
"ผมยังไม่ตัดสินใจ"
...
"แต่พ่อคุณตัดสินใจแล้ว"
...
ยูริตอบทันที
...
"แล้วงานแต่งของเราล่ะ"
...
ทั้งร้านเงียบสนิท
...
แพรวถึงกับชะงัก
...
งานแต่ง?
...
คังจุนมีคู่หมั้น?
...
หัวใจของเธอกระตุกแปลก ๆ
...
แม้จะไม่รู้ว่าทำไม
...
แต่ความรู้สึกนั้น
กลับทำให้เธอไม่สบายใจอย่างบอกไม่ถูก
...
คังจุนลุกขึ้นยืน
...
"ออกไปคุยข้างนอก"
...
น้ำเสียงจริงจังจนยูริยอมเดินตาม
...
ทั้งสองออกจากร้านไป
...
ทิ้งให้แพรวยืนนิ่งอยู่หลังเคาน์เตอร์
...
พร้อมคำถามมากมายในหัว
...
และข้อความปริศนาเมื่อคืน
ก็ย้อนกลับมาอีกครั้ง
...
"ระวังคังจุนไว้ให้ดี"
...
หรือคนส่งข้อความ
กำลังพยายามเตือนเธอจริง ๆ
...
แต่เรื่องที่ทำให้แพรวไม่รู้เลยก็คือ
...
ในขณะที่คังจุนกำลังคุยกับยูริอยู่หน้าร้าน
...
รถซีดานสีเทาอีกคันหนึ่ง
กลับจอดอยู่ฝั่งตรงข้ามถนน
...
ชายลึกลับในรถ
กำลังยกกล้องขึ้น
...
และแอบถ่ายรูป
ร้านหมูกระทะพ่อสมชาย
อย่างเงียบ ๆ
...
จบตอนที่ 6
- Writer
