“ไม่ได้สิหานไท่ มี่อิงกำลังเป็นระดู นางไม่อยากนอนร่วมเตียงกับเราเจ้าก็ไม่ควรตวาดนาง” เช่าหงหรานยิ้มกว้างให้หนึ่งบุรุษผู้เป็นสหายกับอีกหนึ่งสตรีที่นั่งหมิ่นเหม่อยู่บนที่นอน
‘ห้ะ?’ “ระดู” ไป๋มี่อิงกะพริบตาปริบๆ ก่อนจะเอียงคออย่างน่ารักแล้วตอบตามน้ำ “เจ้าค่ะ ท่านแม่ทัพก็อย่า ใจร้าย”
ถังหานไท่ลูบใบหน้าตนเองอีกครั้งพร้อมกับเดินไปดับตะเกียง ในใจร้อนรุ่มกับวาจาคลุมเครือวกวน ‘ไม่รู้เขาสามคนกำลังเล่นอะไรกันอยู่ในกระโจม ทั้งเรื่องระดู ทั้งเรื่องใจร้าย’ นี่นางคิดรึว่าถ้านางมีระดู...หากเขาจะใจร้ายแล้วนางจะรอด!! ขาแกร่งมองเงาสตรีที่นั่งอยู่พร้อมกับสั่ง “ขึ้นไปนอนตรงกลาง”
คนก่อเรื่องยุ่งได้แต่ถอนใจ นางถอดรองเท้าแล้วขยับกายขึ้นไปนั่งอยู่ตรงกลาง ด้านในคือกุนซือเช่าที่นอนรออยู่ก่อนหน้า ด้านนอกคือแม่ทัพถัง ‘เช่นนี้แล้วจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นสินะ ในเมื่อนางก็เป็นระดู’ ไม่สิ! “พวกท่านควรนอนใกล้กันถึงจะถูกนะเจ้
