ปั้นเมียให้เป็นชู้

ตอนที่ 4 เก็บไว้ไม่มิด

ปั้นเมียให้เป็นชู้....ตอนที่ 4 เก็บไว้ไม่มิด

ผมนั่งนึกถึงเหตุการณ์วันนั้น ผมแน่ใจว่าท่านพนัสที่เป็นเจ้านายเมียผมต้องรู้สึกพึงใจในตัวฝ้าย เพราะก่อนที่จะกลับท่านพนัสขอเบอร์โทรผมไว้ แต่หลังจากนั้นผ่านไปสามวันก็ดูเหมือนจะไม่มีอะไรคืบหน้าขึ้นมา เจ้าสันต์อดีตเพื่อนร่วมงานผมก็ไม่ได้มาให้เห็นหน้าแม้ผมจะไม่ได้ถามต่อว่าอยู่ที่ทำงานเป็นยังไง จะมีก็แต่เจ้าลูกน้องของผมที่ยังคงแอบถ่ายรูปของฝ้ายเวลาที่ฝ้ายนั่งรถประจำทางกลับมา แต่ผมก็ยังคงไม่ห้ามเพราะผมก็รู้สึกตื่นเต้นเวลาที่เห็นเจ้าเอ็มถ่ายรูปฝ้าย ทำให้ผมต้องแอบเก็บมาจินตนาการอยู่หลายครั้ง

“อ้าสสส...อ...อ้าสสส...อ้าสสส” ฝ้ายครางตามจังหวะโยกใส่ คืนนี้ผมได้โอกาสเริงสวาทเมียรัก พักหลังผมรู้สึกว่ามีอารมณ์มากกว่าที่ผ่านมา ผมจัดฝ้ายท่าเบสิคก่อนจะเปลี่ยนท่าเป็นกระทุ้งด้านหลัง แล้วผมก็จับฝ้ายแยกขาขึ้นมาหนึ่งข้างก่อนกระทุ้งสอดใส่

“อูยยย...พี่ฤทธิ์...มันไม่ถนัด” ฝ้ายบอก

“แต่พี่อยากทำท่านี้...ดูที่กระจกโต๊ะแป้งสิ...อูยยย...เห็นของพี่เข้าไปเต็มตาเลยเห็นมั้ย” ผมบอก แล้วฝ้ายก็ชำเลืองมองไปที่กระจกก่อนหลบหน้า ฝ้ายค่อนข้างเขินอายเวลาที่เราร่วมรัก แถมวันนี้ผมยังจัดท่าใหม่ พอฝ้ายถึงจุดสุดยอดผมก็ขอให้ฝ้ายขึ้นคร่อมผมบ้าง แต่ผมขอให้ฝ้ายหันหลังให้แต่หันหน้าไปทางกระจก ผมเสียวยิ่งกว่าที่ผ่านมาตรงที่มองไม่เห็นหน้าผม แต่ผมเห็นด้านหน้าของฝ้ายทั้งนมทั้งร่องเต็มตา

“ซี้ดสสส...อ...อ้าสสส...อ้าสสส” ฝ้ายคราง ผมเห็นมือของผมข้างหนึ่งกำลังขยำสองเต้า อีกมือก็ล้วงเข้าไปใต้หว่างขา ผมถูไถเรียกน้ำทั้งที่แก่นกายผมก็ยังเสียบคา แล้วผมก็จินตนาการว่าคนที่กำลังร่วมรักกับฝ้ายตอนนี้ไม่ใช่ผม แต่เป็นเจ้าเอ็มที่กำลังโดนฝ้ายกดโยกใส่

“ซี้ดสสส...น้องเอ็มขา...ฝ้ายจะถึง...ทำไมของน้องเอ็มใหญ่อย่างนี้...อ้ายยย...อยากเอากับพี่ใช่มั้ย...น้องเอ็มเอารูปพี่ไปเพราะคิดจะทำแบบนี้ใช่มั้ยคะ...อ้ายยย...น้องเอ็มขา...พี่จะไม่ไหว...อ้ายยย” เสียงครางของฝ้ายในจินตนาการของผมทำเอาผมต้องเกร็งร่าง

“ท่านขา…โอยยย...หนูเสียว...หนูจะแตกแล้ว...ท่านพนัสขา...ทำไมท่านเก่งอย่างนี้...อ้ายยย” ผมคิดว่าท่านพนัสได้ร่วมรักกับฝ้ายตามมาเช่นกัน

“พี่สันต์...ซี้ดสสส...พี่สันต์แอบมองขาอ่อนฝ้าย พี่สันต์อยากเอาฝ้ายใช่มั้ย...อ้ายย...ฝ้ายใกล้แล้วววว...ก...ใกล้แล้ว...อ...อ้ายยยย” ผมคิดแบบนี้ ในจังหวะที่ผมกระตุกพ่นน้ำรักพอดี ผมสะใจที่ได้จินตนาการว่ามีคนเอาฝ้าย ขณะที่ฝ้ายก็ถึงจุดสุดยอดพร้อมผมไปอีกครั้งเหมือนกัน แล้วฝ้ายก็ถอนร่องรักที่ชุมฉ่ำไปด้วยน้ำของทั้งผมและฝ้าย ก่อนที่ผมจะมากอดก่ายซุกหน้าลงไปสัมผัสเนื้อหนัง

“พี่ฤทธิ์...อะไรก็ไม่รู้...ท่ายกขาตะกี้ฝ้ายเมื่อยนะคะ ไม่ถนัดด้วย” ฝ้ายว่า รีบดึงผ้าห่มมาปิดร่างไว้

“ก็อยากลองท่าแปลกๆดูบ้างสิ” ผมบอก

“แล้วนี่ก็ทั้งเปิดไฟ ทั้งให้มองกระจก...ทั้งให้หันหน้าหากระจกอีก” ฝ้ายเหมือนจะต่อว่า แต่ผมก็ขยับไปหอมแก้มซ้ายขวา

“กลัวแต่งกันนานๆฝ้ายจะเบื่อ พี่ก็เลยต้องเปลี่ยนไม่ให้เดิมๆไงล่ะ” ผมบอก

“เรื่องแบบนี้ไม่ใช่เรื่องสำคัญหรอกค่ะ...งั้นฝ้ายไปห้องน้ำก่อนนะคะ” ฝ้ายบอก ก่อนหาผ้าเช็ดตัวมาห่อหุ้มร่างแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป พอกลับมาฝ้ายก็ใส่ชุดนอนซุกใต้ผ้าห่ม เหมือนจะไม่พอใจจนไม่ยอมให้ผมทำรอบสอง แต่ถึงยังไงผมก็มีความสุขที่ได้จินตนาการ และกลายเป็นว่าผมคิดแบบนี้ทุกครั้งที่ร่วมรักกับฝ้าย.....

วันนี้ลูกค้าค่อนข้างบางตา จนเข้าสู่ช่วงเย็นซึ่งไม่นานฝ้ายก็น่าจะกลับ ผมก็ยังคงสังเกตลูกน้องของผมที่ยังคงเฝ้ารอ แต่ก่อนที่ฝ้ายจะมาเจ้ารถยุโรปคันหรูก็เข้ามาจอดในร้าน

“น้องฤทธิ์” พนัสทักเมื่อลงจากรถ

“ท่านพนัส...มีอะไรให้ผมรับใช้ครับ” ผมบอก

“รับใช้อะไรกัน วันนั้นให้คิดค่าใช้จ่ายก็ไม่ยอมคิด” ท่านพนัสบอก วันนั้นผมไม่คิดค่าแรงแต่ท่านพนัสก็ส่งเงินให้ลูกน้องผมมากกว่าค่าจ้างรายวันที่พวกมันได้ ทำให้ตอนนี้ทั้งสองคนก็มายืนหน้าสลอนรอว่าท่านพนัสจะให้ทำอะไร

“ไม่เป็นไรครับ ก็แค่ยึดกันชนเอง ไม่ได้มีค่าใช้จ่ายอะไร...ว่าแต่...วันนี้ท่านจะให้ผมทำอะไรครับ” ผมถาม

“ก็ไม่มีอะไรหรอก พอดีผ่านมาแถวนี้ก็เลยแวะมาหา” ท่านพนัสว่า ก่อนเอามือกอดคอผมแล้วพาผมเดินไปที่ห้องรับรอง ส่วนลูกน้องทั้งสองของผมก็ทำหน้าผิดหวังเดินกลับไปหน้าร้าน

“ต่อไปอย่าเรียกท่านนะ เรียกพี่ดีกว่า” พนัสบอก

“เอ่อ...มันจะดีเหรอครับ” ผมมองหน้าแบบลังเล

“ดีสิน้องฤทธิ์ ไหนเรียกพี่พนัสดูสิ” พนัสบอก

“เอ่อ...” ผมไม่กล้า

“นี่เป็นคำสั่ง” พนัสพูดออกมา

“ครับ...พี่พนัส” ผมต้องพูดออกมาจนได้

“ดีมากๆ” พนัสตบไหล่ ก่อนจะกอดคอผมมานั่งที่โซฟา

“หนูฝ้ายยังไม่มาเหรอ” พนัสถาม ทำเอาผมเสียววาบขึ้นมาทันที

“ยังครับ แต่ก็ใกล้แล้วครับ” ผมบอก

“อืมม...เค้าเอารถไปเองเหรอ” พนัสถามอีกครั้ง

“อ๋อไม่ครับ ตอนเช้าออกจากบ้านพร้อมผม แล้วก็นั่งรถประจำทางไปครับ ตอนเย็นก็เหมือนกัน” ผมอธิบาย

“อ๋อ...เข้าใจแล้ว...อืมม” พนัสครางในคอก่อนจะพูดต่อ

“บอกน้องตรงๆนะ วันนั้นพอได้คุยกับหนูฝ้ายพี่ก็รู้สึกถูกใจ...ก็เลยไปสืบประวัติมาบ้างแล้วล่ะ แต่พี่ไม่ได้คิดอะไรอย่างว่านะ คือพี่ว่าหนูฝ้ายน่าสนใจ หนูฝ้ายเป็นคนขยัน รับผิดชอบงาน ผู้จัดการสาขาการันตีมาเลยล่ะ” พนัสบอก ผมยังไม่ทันจะตอบอะไรพนัสก็หันไปมองทางหน้าร้าน เพราะฝ้ายเมียผมลงจากรถประจำทางพอดี

ภาพประกอบจาก INTERNET

ฝ้ายในชุดทำงานกระโปรงสั้นเดินมาที่หน้าร้าน จากนั้นเมียผมก็หยุดคุยกับเจ้าแม็คและเจ้าเอ็มตามปกติ เสียดายที่วันนี้ผมไม่ได้ไปแอบดูอยู่ด้านหลัง แต่ผมก็เห็นเจ้าเอ็มยกโทรศัพท์คงจะถ่ายภาพเมียผมอยู่เหมือนทุกที ขณะที่เจ้าแม็คก็ชวนคุยเบี่ยงเบนความสนใจ แล้วผมก็เพิ่งสังเกต...ว่าท่านพนัสก็จ้องมองไปที่เมียผมเช่นกัน ผมไม่รู้ว่าในใจท่านพนัสคิดอะไรอยู่ตอนนี้

“หนูฝ้ายมาแล้วนี่” พนัสบอก

“ครับ” ผมตอบรับแต่พนัสพูดแบบไม่หันมา ยังคงมองเมียและลูกน้องผมที่ยืนคุยอยู่หน้าร้าน

“น้องฤทธิ์...หนูฝ้ายนี่อัธยาศัยดีนะ พูดกับลูกน้องไม่ถือตัวเลย” พนัสบอก

“ครับ...ฝ้ายเค้าอัธยาศัยดี เอ่อ...เดี๋ยวผมเดินไปที่ฝ้ายก่อนนะครับ” ผมบอก

“เดี๋ยว...อย่าเพิ่งไปน้องฤทธิ์...หนูฝ้ายอัธยาศัยดีเหรอ...อืมม” พนัสมองใช้ความคิดพักใหญ่

“น้องฤทธิ์ไม่หึงบ้างเหรอเมียไปคุยกับลูกน้องแบบนั้น แล้ว...ไอ้คนที่นั่ง...สังเกตดูสิ...พี่ว่าเหมือนมันจะถ่ายรูปหนูฝ้ายอยู่นะ” พนัสบอก คำพูดพนัสทำเอาผมตกใจ

“เอ่อ...คงไม่มั้งครับ” ผมพูดออกมา

“แต่พี่ว่าใช่…สังเกตดูให้ดีสิ” พนัสเอามือจับปลายคาง พลางจ้องมองครุ่นคิดพักใหญ่ ก่อนหันหน้ามาทางผมในที่สุด

“ชัดขนาดนี้...ยังจะบอกว่าไม่มั้งอีกเหรอ” พนัสจ้องมองผมเหมือนสงสัยอะไรบางอย่าง ก่อนที่ฝ้ายจะเดินเข้ามาในห้องรับรอง

ภาพประกอบจาก INTERNET

“สวัสดีค่ะท่านพนัส...แล้วนี่พี่ฤทธิ์ ทำไมไม่หาน้ำให้ท่านดื่มคะ” ฝ้ายว่า

“ไม่เป็นไรหรอกหนูฝ้าย...ผมทานมาแล้วล่ะ” พนัสพูดออกมา

“ท่านมีธุระอะไรเหรอคะ” ฝ้ายถาม แล้วพนัสก็จ้องมองลักษณะกำลังวางแผนอะไรบางอย่าง

“ไม่มีไรหรอก คืนนี้ว่าจะชวนน้องฤทธิ์กับหนูฝ้ายไปทานอะไรหน่อยเป็นการตอบแทน” พนัสบอก แล้วผมกับฝ้ายก็มองหน้ากัน

“เอ่อ...ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ไม่อยากรบกวนท่าน” ฝ้ายว่า

“ห้ามปฏิเสธเลยนะ...โดยเฉพาะหนูฝ้าย เพราะนี่เป็นคำสั่งเจ้านาย” พนัสทำหน้าเข้มขึ้นมา

“เอ่อ...ค่ะๆ...แต่...ยังไงฝ้ายก็ต้องไปกับพี่ฤทธิ์อยู่แล้วค่ะ” ฝ้ายพูดออกมา แต่ผมเกิดอารมณ์บ้าๆอยากจะให้ฝ้ายไปกับพนัสสองต่อสอง แถมยังพูดออกมาโดยไม่ปรึกษาฝ้าย

“ท่าน...เอ่อ...พี่...พี่พนัส...ไปกับฝ้ายสองคนก็ได้นะครับ...เผื่อจะได้คุยงานกัน” ผมบอก ทำเอาฝ้ายต้องหันมาจ้องหน้า ผมต้องกลืนน้ำลายสะกดอารมณ์ตื่นเต้นเอาไว้ แม้รู้ว่าฝ้ายไม่พอใจแต่ผมก็พูดออกมา แต่ท่านพนัสเหมือนจะจ้องหน้าผมด้วยความสงสัย ก่อนจะอมยิ้มเหมือนรู้อะไรบางอย่าง

“ไปทั้งสองคนนั่นแหละ...เดี๋ยวสองทุ่มไปรับที่บ้าน แชร์ตำแหน่งบ้านมานะ” พนัสบอก แล้วผมก็จำใจต้องพยักหน้า ขณะที่ฝ้ายก็ยิ้มแหยๆออกมา ก่อนที่พนัสจะลุกขึ้นเดินมาหาผมกับฝ้าย

“หาชุดสวยๆให้หนูฝ้ายใส่ด้วยนะ” พนัสบอกส่งท้าย ก่อนจะขับรถออกไปจากร้าน ผมกับฝ้ายหันมองหน้ากันอีกครั้ง แต่ผมก็ไม่ได้พูดอะไรมากนอกจากผละออกมาสั่งลูกน้องทั้งสองปิดร้านทันที ตอนนี้ผมยังไม่รู้ว่าท่านพนัสจะมาไม้ไหน แต่ผมก็รู้สึกใจเต้นเมื่อจะได้พาฝ้ายไปกับท่านพนัสตอนสองทุ่มคืนนี้.....

จบตอนที่...4...